<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>respirar &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/respirar/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "respirar"</description>
	<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 00:40:55 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Mi pobre corazón oxidado]]></title>
<link>http://julepa.wordpress.com/?p=31</link>
<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 17:09:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>julepa</dc:creator>
<guid>http://julepa.pt-br.wordpress.com/2008/10/07/mi-pobre-corazon-oxidado/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;A veces el aire se me antoja de hierro, voy respirando y lo voy notando; se me hunde el pecho]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>"A veces el aire se me antoja de hierro, voy respirando y lo voy notando; se me hunde el pecho, se me va oxidando el corazón. Pero lo sigo haciendo, sigo respirando, porque aún queda gente a mi lado; esa gente que te enseña a respirar, por la que respirar, que hacen que el aire deje de ser de hierro por un momento y pase a ser eterno.</p>
<p><a href="http://julepa.files.wordpress.com/2008/10/donosti1.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-34" title="donosti1" src="http://julepa.wordpress.com/files/2008/10/donosti1.jpg?w=300" alt="" width="300" height="191" /></a></p>
<p>Siempre he vivido por sueños, aunque unos solo supieron hacerme daño, siempre vinieron otros a rescatarme, a enseñarme lo que a veces a todos se nos olvida; que la tristeza y la felicidad solo son hermanos gemelos que se turnan en nuestras vidas. No debemos tener miedo, pues es él el que nos hace creer erroneamente que no quedan ya salidas. Pero no es cierto, como he dicho antes lo bueno y lo  malo son solo momentos, segundos, días.. que vienen y van y volverán en la vida. No temo a las lágrimas, dejo que resbalen por mis mejillas y caigan donde ellas quieran, pues sin ellas las posteriores sonrisas de valor carecerían.</p>
<p>Vuelvo a caminar y a respirar, pruebo, y no el aire que aspiro es pesado. Pero como no se me olvidó soñar, hoy sueño sin miedo con el día en el que el aire deje de ser de hierro y pase a ser eterno."</p>
<p>lo prometido es deuda</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Meditamos ?]]></title>
<link>http://portucalis.wordpress.com/?p=1386</link>
<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 09:17:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Summer Wardhani</dc:creator>
<guid>http://portucalis.pt-br.wordpress.com/2008/10/07/meditamos/</guid>
<description><![CDATA[As fases de adrenalina são tramadas&#8230; também tenho andado a pensar em convidar um amigo para ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>As fases de adrenalina são tramadas... também tenho andado a pensar em convidar um amigo para orientar uma sessão de meditação. Em português, claro. A ver como corre. Só não faço a mínima ideia se algo deste género seria interessante para vocês, o que acham ?</p>
<p>É um sonho com aí um ano e meio, o de ter um cantinho em Portucalis para as questões mais... vá lá, espirituais se quiserem. A selva tropical, como sempre lhe chamei seria assim uma espécie de Ankhor com imensas árvores e arbustos e uns templos derrubados. Um sítio de partilha de experiências e de conforto para a alma. Afinal, cada um de nós é em si mesmo um universo de sabedoria com quem aprender. Nunca tive oportunidade de o concretizar, este sonho antigo, e hoje em dia provavelmente não faz grande sentido, há por aí já imensos sitios com esse tipo de lay-out. Assim, esqueçamos para já o cenário e foquemo-nos nas questões que realmente são relevantes - já que há a oportunidade, talvez pudessemos fazer umas viagens ao interior de nós mesmos, e crescer no processo.</p>
<p>Eu confesso que neste momento me dá um prazer especial passar o meu tempo em Portucalis. É um sítio tranquilo, de paz e relax, prazer para os olhos e uma benção para a alma. Onde simplesmente me apetece estar... muitas vezes horas seguidas, a ver o tempo passar, a ouvir música e a reflectir. </p>
<p>Não sei quantos de vós estarão minimamente na mesma onde portanto digam de vossa justiça. O que acham ? Perca de tempo ou será de avançar ? &#60;3</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[INSTINTO ANIMAL...]]></title>
<link>http://bloodymery.wordpress.com/?p=47</link>
<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 23:58:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>bloodymery</dc:creator>
<guid>http://bloodymery.pt-br.wordpress.com/2008/10/07/instinto-animal/</guid>
<description><![CDATA[&#8220;&#8230;En historias de dos conviene a veces mentir, que ciertos engaños son narcóticos para]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><strong>"...En historias de dos conviene a veces mentir, que ciertos engaños son narcóticos para el mal de amor..." (perfecta para confesiones a un extraño)</p>
<p>"...Cómo te retumba el pecho..."<br />
"...Tranqui, sólo es mi maltrecho corazón, que se encabrita cuando oye tu voz el muy cabrón..."</p>
<p>"...Me lo has fastidiado, sabes?"<br />
"...El qué?..."<br />
...El estar sólo..."</p>
<p>... Y a veces te mordería muy despacio mientras te miro... y otras te daría una bofetada para después salir dando un portazo...No quiero conocerte más. No lo necesito. A veces pienso en ti, pero no demasiado, para no agobiarme.</strong></p>
<p><strong><a href="http://bloodymery.files.wordpress.com/2008/10/instinto.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-48" title="instinto" src="http://bloodymery.wordpress.com/files/2008/10/instinto.jpg" alt="" width="300" height="193" /></a></p>
<p>Contigo prefiero el gris cuando me gusta el blanco o negro. Tú eres el muro de Berlín y yo la Gran Muralla China. Y ninguno de los dos está derruido del todo. En la Antártida nos sentiríamos como en casa...</p>
<p>Tengo la sensación de haberte encontrado sólo para disfrutarte unos segundos... Te acercas a mí para...no sentirte solo?...</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[meditación para dummies]]></title>
<link>http://humorzen.wordpress.com/?p=951</link>
<pubDate>Thu, 25 Sep 2008 06:27:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>humorzen</dc:creator>
<guid>http://humorzen.pt-br.wordpress.com/2008/09/25/meditacion-para-dummies/</guid>
<description><![CDATA[En algunas entradas anteriores hemos visto que la meditación es una actitud que consiste en estar a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>En algunas <a href="http://humorzen.wordpress.com/2008/09/11/entrenar-al-elefante/" target="_blank">entradas anteriores</a> hemos visto que la meditación es una actitud que consiste en estar aquí ahora y percibir lo que realmente sucede; como cualquier actividad práctica, se ve beneficiada por el entrenamiento, sobre todo porque llevamos toda la vida entrenando la no-meditación, es decir, estar perdidos en torbellinos emocionales entre los recuerdos del pasado y la aprensión por un futuro impredecible.</p>
<p>Una vez comprendido lo beneficioso de practicar la meditación, la pregunta es: ¿cuándo hacerlo? ¿cuánto tiempo? Algunos dicen que se puede empezar por 10 ó 15 minutos, para ir ampliando hasta 30 min o quizá una hora. Los profesionales, como el <a href="http://www.dalailama.com/" target="_blank">Dalai Lama</a>, pueden dedicarle 4 horas cada mañana, y otro rato antes de dormir.</p>
<p>Pero ¿cómo encajar esta actividad en nuestra vida apresurada? La meditación no puede ser una carga más, otro <em>debería</em> que nos obligue a presionar un horario ya sobrecargado.</p>
<p>Entonces, ¿cuánto tiempo dedicarle al día? ¿media hora? ¿cinco minutos? ¿un minuto? Para empezar, te propongo una forma de meditación en 30 segundos:</p>
<p><span style="color:#ffffff;">.</span></p>
<p><em>Sitúate: ¿qué sientes? ¿estás sentado, de pie, tumbado? Siente cómo se apoya tu cuerpo en la silla, los pies en el suelo, los brazos... ¿Estás apoyado sobre un lado, algún brazo en tensión, las piernas cruzadas, los hombros encogidos? Relájate. Toma conciencia de tu cuerpo en el espacio, del ambiente que te rodea: ¿estás en tu dormitorio, en el despacho, en un parque? ¿Qué sonidos hay, qué luz, qué olor? Suéltate. Sonríe suavemente.</em></p>
<p><em>Una vez situado, respira: lleva el aire despacio hasta el fondo de los pulmones; como si fueras a llenar el abdomen. Despacio, suave. Lleva la atención a tu forma de respirar; después de llenarlos, vacía los pulmones con suavidad, con lentitud, como si apretaras una esponja, prestando atención a todas las sensaciones. No hay nada que hacer, sólo respirar. Tranquilo. <strong>Despacio. Respira tres veces en silencio, profundamente.</strong> Luego, vuelve a tu vida con suavidad.</em></p>
<p><span style="color:#ffffff;">.</span></p>
<p>Entradas relacionadas:</p>
<p>* <a href="http://humorzen.wordpress.com/2008/09/10/actitud/" target="_blank">Actitud</a><span style="color:#ffffff;">.</span><img class="alignright size-full wp-image-975" title="med2" src="http://humorzen.wordpress.com/files/2008/09/med2.jpg" alt="" width="240" height="240" /><a href="http://humorzen.wordpress.com/2008/09/10/actitud/" target="_blank"> </a></p>
<p>* <a href="http://humorzen.wordpress.com/2008/09/11/entrenar-al-elefante/" target="_blank">Entrenar al elefante</a></p>
<p>P.D. 1: Después de escribir la entrada, se me ha ocurrido si no habrá en realidad algún libro de "Meditación para dummies". Pues sí, lo hay: ahí está la foto.</p>
<p>P.D. 2: Conozco un método de meditación aún más breve: sólo 3 segundos, aunque para lograrlo es necesaria una larga experiencia con los métodos tradicionales. :)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cuida tus plumones]]></title>
<link>http://pinwino.wordpress.com/?p=340</link>
<pubDate>Wed, 24 Sep 2008 01:18:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>pinwino</dc:creator>
<guid>http://pinwino.pt-br.wordpress.com/2008/09/24/cuida-tus-plumones/</guid>
<description><![CDATA[Mientras estaba en mis universos de divagación mental se me ocurrió lo siguiente.
Grita, vocifera,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Mientras estaba en mis universos de divagación mental se me ocurrió lo siguiente.</p>
<p style="text-align:justify;">Grita, vocifera, canta, desahoga con tu voz tus preocupaciones. Ház de tu voz tu propia melodía, la que corta la pesadez y el pesimismo. Ladra, aúlla, maulla. Que tu voz te guíe y el camino que sigas nunca se aleje de lo que dice esa vocecita dentro de tí que te conoce mejor que nadie. Ház todo eso y mucho más pero cuida tus plumones, porque no pintarán para siempre.</p>
<p style="text-align:justify;">(Pulmones...plumones...respirar...pintar...chiste fácil...)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Convocação: "Deixar o planeta respirar por 10 minutos"]]></title>
<link>http://revistadevariedades.wordpress.com/?p=733</link>
<pubDate>Wed, 17 Sep 2008 12:47:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>revistadevariedades</dc:creator>
<guid>http://revistadevariedades.pt-br.wordpress.com/2008/09/17/convocacao-deixar-o-planeta-respirar-por-10-minutos/</guid>
<description><![CDATA[
Está circulando uma campanha na internet que pretende deixar o planeta respirar por 10 minutos. A ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://revistadevariedades.files.wordpress.com/2008/09/mundo-entus-manos-think.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-734" title="mundo-entus-manos-think" src="http://revistadevariedades.wordpress.com/files/2008/09/mundo-entus-manos-think.jpg" alt="" width="235" height="328" /></a></p>
<p>Está circulando uma campanha na internet que pretende deixar o planeta respirar por 10 minutos. A idéia é fazer com que as pessoas desliguem seus aparelhos eletrônicos e apaguem as luzes só por 10 minutos, entre 21h50 e 22h de hoje. A convocação foi feita em vários países, e os participantes vão fazer o apagão voluntário na hora local. Veja aqui a convocação em várias línguas:</p>
<p>The 17th of september of 2008 propouses to turn off all the lights, and if it's possible all the electronic devices, for one porpouse, that our planet can "breath". If we have a massive response, the saved energy will be brutal. Only 10 minutes and see what happens. Let's light a candel and just look at it and we will be breathing with our planet. Remember that the union makes the power an the Internet can have a lot of power and can be something even bigger. Please try to spread this messages in your contries forums so we can get the massive response that our planet needs, thank you very much and sorry for my bad english.</p>
<p>Oscuridad mundial: En Septiembre 17, 2008 desde las 21:50 a las 22:00 horas.<br />
Se propone apagar todas las luces y si es posible todos los aparatos eléctricos, para que nuestro planeta pueda “respirar”.<br />
Si la respuesta es masiva, la energía que se ahorra puede ser brutal.<br />
Solo 10 minutos y vea que pasa.<br />
Si estamos 10 minutos en la oscuridad, prendamos una vela y simplemente la miramos y nosotros estaremos respirando y nuestro planeta.<br />
Recuerde que la unión hace la fuerza y el Internet puede tener mucho poder y puede ser aun algo más grande.</p>
<p>Pase la noticia, si usted tiene amigos que viven en otros países envíeselo a ellos.</p>
<p>黑暗的世界：對2008年9月17日從21時50分至22:00 。<br />
這是建議關掉所有電燈及可能的話，所有電器，使我們的星球可以“呼吸” 。<br />
如果答案是大規模，節能，可殘酷的。<br />
只有10分鐘，並看看會發生什麼情況。<br />
如果我們10分鐘，在黑暗中，成衣蠟燭和簡單的外觀和我們將呼吸和我們的星球。<br />
記得當時的聯盟是實力和在互聯網上可以有很大的權力和，甚至可以更大一些。<br />
通過新聞.</p>
<p>Escuridão mundial: No dia 17 de Setembro de 2008 das 21:50 às 22:00 horas<br />
propõe-se apagar todas as luzes e se possível todos os aparelhos eléctricos, para o nosso planeta poder 'respirar'.<br />
Se a resposta for massiva, a poupança energética pode ser brutal.<br />
Só 10 minutos, para ver o que acontece.<br />
Sim, estaremos 10 minutos às escuras, podemos acender uma vela e simplesmente<br />
ficar a olhar para ela, estaremos a respirar nós e o planeta.<br />
Lembrem-se que a união faz a força e a Internet pode ter muito poder e podemos<br />
mesmo fazer algo em grande.</p>
<p>Passa a notícia, se tiveres amigos a viver noutros países envia-lhes.</p>
<p>ظلام العالم : على 17 سبتمبر 2008 من الساعة 21:50 الى 22:00<br />
ويقترح حذف جميع الانوار واذا امكن جميع الاجهزه الكهرباءيه ، ويمكن لكوكبنا 'تنفس'.</p>
<p>اذا كان الجواب هاءله ، ويمكن الاقتصاد في استهلاك الطاقة وحشية.<br />
خلال 10 دقائق فقط ، ونرى ما سيحصل.<br />
نعم ، نحن على 10 دقائق في الظلام ، ونحن على ضوء شمعة وببساطة<br />
ان النظر اليها ، ونحن نتنفس وكوكبنا.<br />
نتذكر ان الاتحاد هو القوام وشبكة الانترنت يمكن ان تكون بالغة القوة ويمكن<br />
حتى تفعل شيئا كبيرا.<br />
التحركات الاخبار .</p>
<p>Darkness monde: Le 17 Septembre 2008 de 21:50 à 22:00 heures<br />
Propose de supprimer toutes les lumières et, si possible, tous les appareils électriques, à notre planète peut 'respirer'.<br />
Si la réponse est massive, les économies d'énergie peuvent être brutales.<br />
Seulement 10 minutes, et de voir ce qui se passe.<br />
Oui, nous sommes 10 minutes dans le noir, on allume une bougie et simplement<br />
Être regarder, que nous respirons et de notre planète.<br />
N'oubliez pas que l'union fait la force et l'Internet peuvent être très électricité et peut</p>
<p>Même faire quelque chose de grand.<br />
Déplace l'actualité.</p>
<p>Σκοταδι κοσµο: Στις 17 Σεπ του 2008 απο 21:50 εως 22:00 ωρες<br />
Προτεινει να διαγραψει ολα τα φωτα και αν ειναι δυνατον, ολες τις ηλεκτρικες συσκευες, να πλανητη µας µπορει να «αναπνεει».<br />
Εαν η απαντηση ειναι µαζικη, η εξοικονοµηση ενεργειας µπορει να ειναι κτηνωδης.<br />
Μονο 10 λεπτα, και να δουµε τι συµßαινει.<br />
Ναι, ειµαστε 10 λεπτα στο σκοταδι, θα αναψει ενα κερι και απλα<br />
Να εξεταζουµε, που αναπνεουµε και τον πλανητη µας.<br />
Θυµηθειτε οτι η ενωση ειναι η δυναµη και το Internet µπορει να ειναι πολυ δυναµη και µπορουν να<br />
Ακοµη κανουµε κατι µεγαλο.</p>
<p>Μετακινησεις την ειδηση, αν εχετε φιλους να ζουν σε αλλες χωρες να στειλουν τους και τους.</p>
<p>Darkness Welt: Am 17 September 2008 von 21:50 bis 22:00 Uhr<br />
Schlägt vor, alle Lichter zu löschen und, wenn möglich, alle elektrischen Geräte, die unseren Planeten kann 'atmen'.<br />
Wenn die Antwort ist derb, Energieeinsparung kann brutal.<br />
Nur 10 Minuten, und sehen Sie, was passiert.<br />
Ja, wir sind 10 Minuten im Dunkeln, wir Licht einer Kerze und einfach<br />
Sei es bei der Suche, die wir atmen, und unseres Planeten.<br />
Denken Sie daran, dass die Gewerkschaft ist Stärke und das Internet kann sehr Macht und können<br />
Selbst etwas tun groß.</p>
<p>Verschiebt den Nachrichten.</p>
<p>Ночь на Земле: 17 сентября 2008 года с 21:50 до 22:00 часов отключите все огни, и, по возможности, все электроприборы, чтобы наша планета могла спокойно 'подышать' хоть 10 минут.<br />
В случае массового участия, этот проект приведет к огромному сбередению энергии по всему земному шару. Всего только 10 минут, и вы увидите как важен будет результат.<br />
За эти 10 минут можно просто посидеть в темноте, зажечь свечу и посидеть при ее свете. А за это время наша планета успеет спокойно отдышаться.<br />
Помните, что совместное действие - это мощь, а Интернет - это великая сила, вместе мы можем добиться очень многого.</p>
<p>Сообщи о нас другим!!!</p>
<p>Darkness wereld: Op 17 September 2008 van 21:50 tot 22:00 uur<br />
Stelt voor om alle lichten en zo mogelijk alle elektrische apparaten, om onze planeet kan 'ademen'.<br />
Indien het antwoord is enorm, de energiebesparing kan worden wreder.<br />
Slechts 10 minuten, en zie wat er gebeurt.<br />
Ja, we zijn 10 minuten in het donker, we licht van een kaars en gewoon<br />
Wordt kijken, we inademen en onze planeet.<br />
Vergeet niet dat de unie is kracht en het internet kan zeer macht en kan<br />
Zelfs iets te groot.</p>
<p>Para acessar o site da campanha <a href="http://www.lfsforum.net/showthread.php?p=910918" target="_blank">click aqui</a> e lembre-se, não ligue para as outras pessoas.... faça a sua parte e divulgue para seus amigos.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rachel B. Egenhoefer]]></title>
<link>http://frasedeldia.wordpress.com/?p=380</link>
<pubDate>Tue, 16 Sep 2008 23:14:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>caminando</dc:creator>
<guid>http://frasedeldia.net/2008/09/17/rachel-b-egenhoefer/</guid>
<description><![CDATA[Navego por Internet con asiduidad y no me separo de mi portátil, el móvil o el iPod, pero me sient]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Navego por Internet con asiduidad y no me separo de mi portátil, el móvil o el iPod, pero me siento analógica cada vez que respiro.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Entre paracetamol, lenços e registros]]></title>
<link>http://vidaemposts.wordpress.com/?p=357</link>
<pubDate>Mon, 15 Sep 2008 01:17:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>Maíra</dc:creator>
<guid>http://vidaemposts.pt-br.wordpress.com/2008/09/15/entre-paracetamol-lencos-e-registros/</guid>
<description><![CDATA[ 
É final de semana, o que por si só sempre foi o suficiente para me deixar feliz, mas dessa vez ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">É final de semana, o que por si só sempre foi o suficiente para me deixar feliz, mas dessa vez uma gripe intensa me fez esquecer que as sextas são lindas por si só e que os sábados são gloriosos só porque são sábados. A felicidade deu lugar aos espirros, a vodka ao suco de laranja sem gelo e o bom humor a apatia.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span> </span>Eu me esforcei para ser sociável, acabei parando em um bar e tentei esquecer que a música só piorava a minha dor de cabeça e que manter os olhos abertos era um martírio. Tentava, desesperadamente, me convencer que o bacardi lemon nem é tão essencial para a vida humana e procurava achar graça no suco de laranja sem gelo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Em menos de duas horas desisti de querer ter uma vida e resolvi ir pra casa e, numa atitude altamente altruísta, dispensei todo e qualquer ser humano das funções de enfermeiro, afinal, amar é incentivar a consumação de cerveja e, também, tudo que eu queria era me encher de porcarias sintéticas que aliviam a sensação de mal-estar e dormir.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Em casa, fiquei deitada na cama lembrando de saudosos tempos, quando ainda conseguia respirar sem maiores problemas. Ah! Que doce sensação, não? Você puxava o ar e o sentia entrando em seus pulmões. Que dias gloriosos foram esses! E agora você está assim, mal humorada, morrendo de gripe, achando que até seus dedos dos pés devem estar congestionados e que é por isso que cada parte do seu corpo dói. Teria outra explicação plausível? </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Você não caminha mais, você se arrasta com suas pantufas de joaninha por todo o apartamento, enquanto deseja ser acéfala, para que aquela insuportável dor de cabeça deixe de fazer parte dos seus dias. Não há neosaldina que amenize, não há paracetamol que cure, não há vicky vaporub que descongestione. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Em meio a todo caos que tem sido respirar, você tenta desesperadamente dormir, mas você descobre que ou você deita na cama ou você respira. Você cogita ligar para seu avô e perguntar sobre as técnicas dele para dormir sentado, mas já passam das duas horas da manhã e é assim.. só você, a gripe e seu mau humor, numa madrugada fria.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Quando você pensa que nada mais pode acontecer, quando você acha que não tem o que piorar, você ouve aquele ruído vindo do banheiro. Muito a contra gosto você se levanta do sofá, caminha em direção ao barulho e tchan-tchan-tchan... tem o banheiro, tem um tapete encharcado e tem água, muita água... você tenta respirar fundo e se lembra que nem isso você pode fazer. Em uma atitude muito madura, você resmunga e tenta fechar o registro emperrado. Você é destra e sua mão direita está machucada, você tenta se convencer de que tem a mesma coordenação com a mão esquerda, mas é em vão. Você fica tão irritada que esquece da mão machucada, esquece da dor e fecha o registro, enquanto amaldiçoa os malditos problemas hidráulicos. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Porque eu? Porque diabos esses malditos problemas envolvendo canos e água me perseguem? Karma? E já começo a pensar sobre vidas passadas:<span> “Pô! Se soubesse que ia ser um castigo tão cruel assim, eu nunca teria roubado o padre, batido no mendigo, bebido mais que devia e xingado a mãe da dona da padaria!!”.</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">A festa regada à música ruim e volume ensurdecedor continua dentro da minha cabeça, manter os olhos abertos em meio a lugares com luzes acesas tem sido uma provação e, infelizmente, não era possível controlar um vazamento e enxugar todo o alagamento no escuro.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Além de tudo o registro vazava. Você procura por fita veda rosca desesperadamente.. e lembra-se que ela acabou no último problema do chuveiro. Você amaldiçoa o chuveiro, o registro, a instalação hidráulica e se pergunta por que diabos você não está morando com seus pais, com seu irmão, com o zelador, com um bombeiro hidráulico, que seja! Você fecha o registro, resolve o problema do vazamento com fita crepe e um pano e começa a se sentir meio McGyver. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">A irritação continua, a dor de cabeça só piora e você tem febre. Você madura, sensata, auto-suficiente, independente, senhora de si e cosmopolita faz o que qualquer outra faria.. grita “Merdaaaaaa”, resmunga e jura que vai resolver de vez o caos que virou seu banheiro, nem que pra isso tenha que derrubar paredes.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Se eu já tinha ficado triste com o chuveiro e suas seis fileiras de água com pingos caindo num intervalo de 6 segundos, imagine só a euforia de não ter água no banheiro como um todo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">A febre continua e você pensa em um banho gelado e lembra do problema com banheiro e vazamentos. Cogito deixar o apartamento alagando por 20 minutos enquanto tomo banho, depois resolvo partir para o plano B: a área de serviço. Tem uma portinha na área de serviço que leva para um lugar que civilizações antigas acreditavam ser um banheiro. Tem um vaso sanitário e um cano de chuveiro, tudo isso dentro de um cômodo do tamanho de uma porta do meu guarda-roupa, deveria servir em uma situação emergencial.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Abro o “chuveiro” (entende-se por chuveiro um cano sem um chuveiro de fato) e <span> </span>a água em temperatura ambiente padrão Patagônia começa a jorrar. Lá se foram meus planos de não lavar a cabeça, visto que, forças místicas superiores fizeram a intensidade da água lavar minha cabeça, o vaso sanitário, as janelas do “banheiro” e a porta.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">Acabo adormecendo no sofá da sala, assistindo as porcarias que só uma tevê aberta pode produzir às 3 horas da manhã<span style="color:#000000;">. Mas, ao amanhecer, o problema hidráulico continua, ainda tenho febre, tomo paracetamol como se fosse tic-tac e, nostálgica, suspiro e lembro daqueles velhos tempos.. onde eu conseguia respirar tão bem. Ah!! </span>Que dias gloriosos foram esses! </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">----</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:150%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:13pt;line-height:150%;"><span style="font-family:Times New Roman;">PS: Querida Bia, nesta manhã festiva, eu (e toda aquela equipe responsável por esse blog - hahaha) queremos desejar a você blá blá blá blá, felicidade, sucesso, etc.. etc.. etc... e que o espírito (ops, isso é só no natal!), enfim, Feliz aniversário! =) </span></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[respirar]]></title>
<link>http://taticreizi.wordpress.com/?p=20</link>
<pubDate>Thu, 24 Jul 2008 15:07:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>taticreizi</dc:creator>
<guid>http://taticreizi.pt-br.wordpress.com/2008/07/24/respirar/</guid>
<description><![CDATA[Então.
Resolvi ir atrás desses ensinamentos indianos milenares para viver uma vida mais, digamos, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Então.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Resolvi ir atrás desses ensinamentos indianos milenares para viver uma vida mais, digamos, fácil. Afinal os carinhas vivem duzentos anos, fazem loucuras com o corpinho e sempre estão com aquele sorrisão no rosto.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Minha amiga zen me indicou um curso bem bacana.Lá fui eu aprender a respirar, meditar e ser feliz.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Durante seis dias, compareci a um lugar charmosinho na Vila Madalena, fiquei todos esses dias sem comer carne, peixe, ovo, café, chá mate<span> </span>e<span> </span>refrigerante, nossa quase morri!<span> </span>Isso tudo para fazer uma limpeza no organismo.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">O curso basicamente é para aprender alguns tipos de repiração, mas, é muito mais que isso, fica complicado resumir, além do mais cada um tem uma experiência.<span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">E olha que não estou me referindo a parte dos sutras, das histórias de vida ou das atividades, que são lindas. Mas, estou falando da respiração em si, putz é uma viagem. </span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Sentir seu corpo respirando é uma dádiva! Umas das técnicas, a mais incrível, é feita com uma fitinha cassete do mestre. Sensaciona!!! Seu corpo</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Agora quero respirar sempre, mesmo sendo zuada pelos amigos. Aqui no trabalho tudo que acontece todos me perguntam se já respirei, ou se já podemos ir a churrascaria.</span></p>
<p class="MsoNormal"><span lang="PT-BR">Bj</span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Vacaciones sin humo]]></title>
<link>http://republicavirtual.wordpress.com/?p=708</link>
<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 14:42:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jesu</dc:creator>
<guid>http://republicavirtual.pt-br.wordpress.com/2008/07/23/vacaciones-sin-humo/</guid>
<description><![CDATA[Techo pintado
en un área de fumadores
en Berlín&#8230;
 
Techo en Berlin

Ciudadano Iesu
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h1 class="mceTemp">Techo pintado</h1>
<h1 class="mceTemp">en un área de fumadores</h1>
<h1 class="mceTemp">en Berlín...</h1>
<p class="mceTemp"> </p>
[caption id="attachment_713" align="alignnone" width="400" caption="Techo en Berlin"]<a href="http://republicavirtual.wordpress.com/files/2008/07/cid_96dca9669a504be2b05e98aad5e7cf09centralesagpgva11.jpg"><img class="size-full wp-image-713" src="http://republicavirtual.wordpress.com/files/2008/07/cid_96dca9669a504be2b05e98aad5e7cf09centralesagpgva11.jpg" alt="Techo en Berlin" width="400" height="539" /></a>[/caption]
<div class="mceTemp"><strong></strong></div>
<div class="mceTemp"><strong><a title="imagina4ever" href="http://superjesuimagine.spaces.live.com" target="_blank"><span style="color:#0d582e;">Ciudadano Iesu</span></a></strong></div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Respiração]]></title>
<link>http://sergiomago.wordpress.com/?p=78</link>
<pubDate>Sun, 20 Jul 2008 22:26:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>Sérgio Mago</dc:creator>
<guid>http://sergiomago.pt-br.wordpress.com/2008/07/20/respiracao/</guid>
<description><![CDATA[
Uma das coisas essenciais em nós é a respiração. Fazemos de maneira inconsciente. É natural em]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal">
<span style="color:#99cc00;">Uma das coisas essenciais em nós é a respiração</span>. Fazemos de maneira inconsciente. É natural em nós, por isso nem pensamos nisso.<br />
Uma boa respiração é essencial na nossa saude. Ajuda a nossa circulação sanguinea e abre os nossos pulmões, fornecendo mais energia ao nosso corpo e permitindo que consigamos viver o dia-a-dia capazes de executar todas as tarefas que desejamos realizar.</p>
<p>Em muitas àreas o estudo da respiração foi essencial no seu desenvolvimento. No desporto, em artes marciais, em disciplinas como o yoga e o Tai-Chi. Todas sabem que além de melhorar o estado do nosso corpo, respirar conscientemente, também melhora a nossa mente e capacidade de concentração.</p>
<p><strong><span style="color:#339966;">Para aumentar a nossa energia diária proponho-vos fazerem o seguinte exercicio:</span></strong></p>
<p>Respirar conscientemente da seguinte maneira, todos os dias - Inspirar em 1 tempo, aguentar o ar em 4 tempos e expirar em 2 tempos. Isto significa que devemos sempre multiplicar o tempo através desta equação.<br />
Exemplos: Inspirar em 4 segundos, aguentar em 16 segundos (4x4) e expirar em 8 segundos (4x2).<br />
Inspirar em 7 segundos, aguentar em 28 segundos (7x4) e expirar em 14 segundos (7x2)</p>
<p>Devem fazer este exercicio em ciclos de 10 vezes seguidas, 3 vezes ao dia. Façam pelo menos durante 7 dias seguidos e notarão diferenças.</p>
<p><strong><span style="color:#99cc00;">É importante</span></strong> estabelecerem o vosso próprio ritmo. Não forcem. Se sentirem que estão a aguentar o ar muito tempo, estabeleçam um ritmo mais curto. É importante sentirem-se bem.</p>
<p><strong><span style="color:#339966;">Muito importante também</span></strong> neste exercicio: Respirar pelo diafragma. Isto é, quando inspirarem a vossa barriga deve aumentar e quando expiram devem esvaziar a barriga ao máximo.</p>
<p class="MsoNormal">
Lembrem-se.. <strong><span style="color:#339966;">esta técnica é usada à milhares de anos.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal"><strong><span style="color:#339966;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal"><strong><span style="color:#339966;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal"><strong><span style="color:#339966;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;" align="center"><strong><span style="font-size:16pt;color:#99cc00;">Tudo de bom!</span></strong><span style="font-size:16pt;color:#99cc00;"></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[18-07-08. Regresan los mismos sentimientos]]></title>
<link>http://diariodeuniluso.wordpress.com/?p=12</link>
<pubDate>Fri, 18 Jul 2008 14:53:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>lavelfilms</dc:creator>
<guid>http://diariodeuniluso.pt-br.wordpress.com/2008/07/18/regresan-los-mismos-sentimientos/</guid>
<description><![CDATA[Muchas cosas han cambiado desde la última vez que escribí aquí, aunque hoy, al despertarme, la co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Muchas cosas han cambiado desde la última vez que escribí aquí, aunque hoy, al despertarme, la conclusión a la que he llegado es que quizá en el fondo, todo sigue igual. Hace diez días conocí a una persona dispuesta a meterse en mi vida, en mi corazón. Alguien que sabíendo todo lo que pasaba, lo difícil que están las cosas, quiso arriesgarse a sufrir solo por una oportunidad conmigo.</p>
<p>Es un hombre de treinta años, psicopedagogo. Sus sueños son una familia numerosa, un trabajo, una casa y tener nietos a los que consentir. Su sueño es tener a su lado un esposo al que querer. Yo podría ser ese hombre, desearía ser ese hombre. En estos últimos días me ha enseñado muchisimas cosas, se ha abierto a mí por completo, sin concesiones de ningún tipo. Me ha dado a conocer ante todos sus amigos, me ha dejado disfrutar de la compañía de todos ellos, de sus bromas, de su felicidad y sus penas... he formado parte de una auténtica familia. Por primera vez desde que llegué no me sentía intriso, desconocido, forastero.</p>
<p>Me ha regalado amaneceres, besos, lágrimas, risas, caricias, miradas... me ha hecho tener ilusión, ver la luz al fondo del túnel. Con él todo era fácil, bonito. Nadie jamás me ha tratado así. Me han amado mucho, tal vez más que él, pero nadie lo ha hecho mejor que él. Pero siempre estaba Su Presencia. A pesar de que mi amistad con Ricardo ha evolucionado hacia una sinceridad absoluta todavía está en mi cabeza, en mi corazón. No es sano amar tanto, no es natural amar así. Pero lo peor de todo es que  estoy perdiendo la oportunidad real de ser feliz con alguien solo por un sentimiento, un sentimiento del que rehuyo, que rechazo, que no quiero dentro de mí.</p>
<p>Es Él y el otro, y por desgracia el otro nunca es Él, siempre es otro. Me duele respirar, me duele ser, vivir, sentir, me duele todo, me cansa todo, solo quiero dormir, dejar que todo fluya y ver sentado la vida pasar. Ayer, mientras me besaba, mientras sentía su piel en la mía, tuve que parar. Ricardo vino a atormentarme con su presencia, soy infiel a la nada. Le hice llorar, le hice sufrir. Sus lágrimas brotaban de un modo automático, sin esfuerzo. Nos vimos a los ojos. Temía mi mirada porque sin palabras podía saber lo que pretendía decirle: "Él está con nosotros, tú eres el otro". Le pregunté que consideraba lo mejor y me dijo que solo quería estar conmigo, que no quería separarse de mí, que no quería irse... pero en el fondo los dos sabíamos que eso sería lo que ocurriría.</p>
<p>"Me voy a ir, si mañana me echas de menos, si de verdad me echas de menos y estás dispuesto a dejarme entrar en tu corazón... llamame. Te estaré esperando, siempre estaré ahí. Pero por favor, sé feliz. Eres un buen chico, te mereces ser feliz. No renuncies jamás a tus sueños, si no lo haces por ti, hazlo por mí. Llamame, por favor, por favor"</p>
<p>Nos despedimos con lágrimas en los ojos, fingiendo una falsa sonrisa. Nos dimos un último beso donde no pude evitar liberar mis lágrimas de amargura porque me gusta, porque le quiero, pero por desgracia no le amo, sé que en un futuro podría hacerlo pero ahora... ahora está Él.</p>
<p>Le vi alejarse con esa falsa sonrisa. Cerré la puerta. Vi por la mirilla y le oí llorar. Estalló en llanto en las escaleras y yo hice lo mismo desde el otro lado de la puerta. En mi cama se volvío a repetir la misma escena. Otra vez estaba postergado llorando con fuerza, con furia, con rabia. Pero esta vez no iba a caer en lo mismo. No repetiría los mismos errores y me dejaría llevar por la impotencia. Solo me quedé esperando que el sueño viniera a buscarme. Y dormí, dormí, dormí... Abría los ojos y solo quería dormir, pero tarde o temprano hay que volver a la vida. Ahora solo pienso en Él, en Él y en el otro. Ya no sé en quien pienso más. Sé que echo de menos al otro, echo de menos su presencia, su risa, sus besos... pero eso no es suficiente. Tengo el teléfono a mi lado y lo observo como buscando una respuesta que no me sabe dar. Nunca hay respuestas, solo dudas, dudas y más dudas. Necesito algo más para dar el paso, para oír su voz. Si lo hago significará que estoy preparado para abrir mi corazón, para las risas, para la felicidad, para la facilidad... pero es que... es que no es así. Aun tengo un inquilino no deseado en mi corazón. Es como esa canción "Ayer entré en el hueco donde estás con una escabadora para echarte de mi mundo y encerrarte donde no te pueda ver, ayer entre y me encontré junto a tu cuerpo un cartel que dice no tocar y no sé como hacer"</p>
<p>Soy mi propio enemigo, mi corazón es mi mayor rival. Si en algún momento he deseado más que nunca poder olvidar ese momento es ahora. No quiero ser un idiota y perderle. No quiero negarme a ser feliz, pero tampoco puedo estar a su lado solo por ser la opción fácil, la opción correcta. Esto es una cuestión de sentimientos y el amor no funciona a base de raciocinio. Quiero llamarle, ahora mismo estoy a punto de coger ese teléfono. Le echo mucho de menos, todo a mi alrededor me recuerda el pasado compartido juntos. Sé que solo ha sido poco más de una semana pero se ha colado en mi vida de tal modo que es como si... como si siempre hubiera estado ahí.</p>
<p>Creo que me voy a volver loco. Incluso he olvidado comer. No sentía la necesidad de volver a mi casa desde el día en que le conocí, y hoy retornan otra vez esas ganas de regresar. No estoy seguro de que todo esto sea necesario, no sé si hice lo correcto abandonando todo por esto. Pensé que aquí lo pasaría mal, y que todas esas esperiencias me harían crecer como persona y tengo la sensación de que está siendo totalmente lo contrario. Me siento más crio, más inseguro, inestable, más... inferior.</p>
<p>Voy a hacer compañia a la cama, necesito de ella. Hasta otra a todos. Mis mejores deseos y muchos besos.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[un momento]]></title>
<link>http://humorzen.wordpress.com/?p=268</link>
<pubDate>Tue, 15 Jul 2008 06:56:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>humorzen</dc:creator>
<guid>http://humorzen.pt-br.wordpress.com/2008/07/15/un-momento/</guid>
<description><![CDATA[Trata de detenerte y tomar conciencia de tu respiración de vez en cuando en el transcurso del día.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><em>Trata de detenerte y tomar conciencia de tu respiración de vez en cuando en el transcurso del día. Puede ser durante cinco minutos o incluso cinco segundos.</em></p>
<p><em>Entra en la plena aceptación del momento presente, de cómo te  sientes y de qué percibes que ocurre. Durante esos momentos no trates de cambiar  nada en absoluto, sólo respira y libérate. Respira y sé.</em></p>
<p><em>En ese momento,  no tienes que conseguir que nada sea diferente; date permiso para dejar que el  momento sea tal cual es. Respira. Después, cuando estés preparado, avanza en la  dirección que tu corazón te dicte, y hazlo atento y con resolución.</em></p>
<p><a href="http://www.mindfulnesstapes.com/author.html" target="_blank">Jon  Kabat-Zinn</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Wonderful Life]]></title>
<link>http://portucalis.wordpress.com/?p=814</link>
<pubDate>Tue, 08 Jul 2008 19:34:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>Tpglourenco Forcella</dc:creator>
<guid>http://portucalis.pt-br.wordpress.com/2008/07/08/wonderful-life/</guid>
<description><![CDATA[
Preciso respirar!
- M****, preciso respirar!
E andar!
Andar até que o corpo me exija tréguas,
At]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:center;"><strong>Preciso respirar!</strong></p>
<p style="text-align:center;">- M****, preciso respirar!<br />
E andar!<br />
Andar até que o corpo me exija tréguas,<br />
Até que o corpo me dê tréguas e descanso<br />
E sono.<br />
Preciso urgentemente de um sono tranquilo<br />
E não desta intermitência entre o sono e a vigília<br />
Que me mói o corpo e me marca os olhos,<br />
E amarrota lençóis e cortinas que aperto entre os dedos e afasto para espiar janelas,<br />
Janelas de outros, com noites que não as minhas,<br />
Cheias de cigarros meio fumados,<br />
Meio consumidos<br />
Como a vida,<br />
Que consumo aos pedaços e me consome inteira.<br />
Preciso respirar fora de mim,<br />
Se respirar dentro de mim sufoco,<br />
Se respirar dentro de mim morro intoxicada,<br />
O coração bombeia lembranças<br />
E tenho os pulmões cheios de memórias.<br />
Preciso respirar!<br />
Preciso inspirar o ar escuro da noite e perder-me entre casas e avenidas<br />
E ficar numa esquina esperando o amanhã,<br />
E esperar o amanhã como se esperasse alguém,<br />
Como as p****,<br />
Mas p*** é a vida que me consome,<br />
Eu só quero respirar.<br />
E andar.<br />
E encontrar o cruzamento entre o ontem e o amanhã,<br />
E descruzá-lo, corrigi-lo, rectificá-lo,<br />
Torná-lo recta, estrada limpa de memórias,<br />
Vazio por preencher, página por reescrever<br />
E respirar!<br />
E voltar a casa a um sono sem sonhos<br />
E sem vigília.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.escritacriativa.com/modules/news/article.php?storyid=9453"><span class="itemPoster">encandescente</span> <span class="itemPostDate">em 18/05/2007 09:41:43</span> (<span class="itemStats">136 leituras internas</span>)</a></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/iyfu_mU-dmo'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/iyfu_mU-dmo&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Advertencia]]></title>
<link>http://volmadeneuf.wordpress.com/?p=431</link>
<pubDate>Sat, 05 Jul 2008 23:20:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dignité</dc:creator>
<guid>http://volmadeneuf.pt-br.wordpress.com/2008/07/05/advertencia/</guid>
<description><![CDATA[…Que mientras la sesión anterior se llevaba a cabo, liberamos al Ave; porque nuestro sindicato tu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><strong><span style="font-size:14pt;color:#3366ff;font-family:&#34;">…Que mientras la sesión anterior se llevaba a cabo, liberamos al Ave; porque nuestro sindicato tuvo el engranaje justo, pero nadie lo advirtió, simplemente sucedió.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:12pt;"><span style="color:#333333;font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:12pt;"><span style="color:#333333;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>VOLMA De NEUF</strong></span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:12pt;"><span style="color:#333333;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/xdBMY3R4C0Q'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/xdBMY3R4C0Q&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:12pt;"><span style="color:#333333;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em><strong>... por los derechos, por la paz que grita nuestro espacio, alegoría a guerras lejanas y pasadas. A veces la vida propia es una guerra, una lucha que explota y todos necesitamos respirar.</strong></em></span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:12pt;"><strong><em><span style="color:#333333;font-family:Times New Roman;">-Libélula-</span></em></strong></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El idiota]]></title>
<link>http://despuesdeasturias.wordpress.com/?p=206</link>
<pubDate>Sun, 29 Jun 2008 02:39:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Peter</dc:creator>
<guid>http://despuesdeasturias.pt-br.wordpress.com/2008/06/28/el-idiota/</guid>
<description><![CDATA[Peculiar vida la de este ser humano, intensas emociones acechan su corazón… un hecho en particula]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT">Peculiar vida la de este ser humano, intensas emociones acechan su corazón… un hecho en particular le roba el derecho a respirar… latido, latido y suspiro… ¿adónde vas? ¿Qué es lo que ocurre más allá? Te comen la vida las preocupaciones… ¿por qué beber del veneno cuando se puede curar la vida con el antídoto? ¿Para qué discutir sin llegar a un acuerdo? ¿Por qué mantener ese misterio?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT">Aún no entiendo el por qué de tu desdén, ¿por qué desechar felicidad y beber hiel? Quiero hablarte de todo lo que no sabes, y quiero saber todo lo que no sé… quiero que juntos, tú, mujer y yo... asesinemos a nuestras curiosidades, que descubramos todas nuestras verdades… pero aún así, gracias por todo, por todo lo que fuiste y no fui… por todo lo que quisimos que pasara, y nunca pasó… por todo esos sueños, sin concretar esa ilusión…</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT">Caminando bajo el cielo nocturno con la lluvia sobre mi piel, descubrí mil cosas que nunca pude ver… recordé sentimientos que creí desfallecidos, me mordí los labios vacíos… ¿nunca viste a ese par de ojos que gritaban <em>te</em></span><span lang="ES-GT"><em> quiero</em>? ¿No escuchaste al corazón sobrio que cuando se embriagaba de ti palpitaba de amor? ¿No sentiste un par de manos frías añorar tu calor? No te envenenes, no quiero verte sufrir… mírame y calla, sólo deja al viento llevarse tu aliento, a la lluvia lavarte las penas, y al amor… llenarte las venas…</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT">Ignoro aún lo complicado de la situación, quisiera ser el héroe ideal para echar por tierra todo ese mal… pero su felicidad, está presente en otros iris, en los míos está ausente el arco iris… su complemento son labios que sirven de alimento, a otro par al que no le importa su paz… me perderé en algún quizás, encuéntrame si quieres, mitigaré mis penas con café, si no tendré cordura aún no sé…</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;"><span lang="ES-GT">El idiota quisiera dibujarse alas y volar, pero no tiene libertad de hacerlo y nunca lo hará… el idiota quiere ser un héroe y el mundo cambiar, pero nunca lo será… el idiota desea ser pirata y soñar que conquista, pero no sabe que ese sueño nunca existirá… el idiota quisiera olvidarse del mundo y que el mundo lo olvidara… el idiota aún espera dar un beso que se muere por dar… ignora que ese mágico momento, nunca ocurrirá…</span></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.zonalibre.org/blog/mitribuurbana/archives/20060610200747-soledad.jpg" alt="elidiota1" width="196" height="198" /></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Palavras]]></title>
<link>http://lidulcineia.wordpress.com/?p=27</link>
<pubDate>Mon, 23 Jun 2008 07:50:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>lidulcineia</dc:creator>
<guid>http://lidulcineia.pt-br.wordpress.com/2008/06/23/palavras/</guid>
<description><![CDATA[Quando as palavras abrem canais de transparência
entre as ilhas fechadas de azedume ou desespero
da]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Quando as palavras abrem canais de transparência</p>
<p>entre as ilhas fechadas de azedume ou desespero</p>
<p>da nossa solidão</p>
<p>uma alegria sempre nova</p>
<p>escancara as portas todas para o sol</p>
<p>e  eu volto logo inteiro com cega impaciência</p>
<p>para onde jurei mil vezes nunca mais voltar.</p>
<p>...............................................................................</p>
<p>Deslumbra-se o coração</p>
<p>aberto em girassol.</p>
<p>..................................................</p>
<p>É  como respirar.</p>
<p>..................................................</p>
<p>(  Mário  Dionísio )</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Y si te oigo respirar... (II)]]></title>
<link>http://tetracaotico.wordpress.com/?p=221</link>
<pubDate>Tue, 17 Jun 2008 12:58:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dinámico</dc:creator>
<guid>http://tetracaotico.pt-br.wordpress.com/2008/06/17/y-si-te-oigo-respirar-ii/</guid>
<description><![CDATA[continuación de &#8216;Y si te oigo respirar (I)&#8217;.

ESCÚCHAME

Miro tus ojos inquietos y no ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;">continuación de <a href="http://http://tetracaotico.wordpress.com/2008/06/10/y-si-te-oigo-respirar-i/" target="_blank">'Y si te oigo respirar (I)'</a>.</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://tetracaotico.files.wordpress.com/2008/06/kfujjnhgdhf1.jpg"><img class="size-full wp-image-222" src="http://tetracaotico.wordpress.com/files/2008/06/kfujjnhgdhf1.jpg" alt="" width="232" height="323" /></a></p>
<p><span style="color:#800080;"><strong>ESCÚCHAME</strong></span></p>
<p>[audio http://www.goear.com/files/sst4/683291cf1cbf53523f49c6be11330ab2.mp3]</p>
<p style="text-align:justify;">Miro tus ojos inquietos y no sé qué piensas. Estoy desconcertado porque te resistes a darte a conocer y no sé el motivo. Déjame ver qué pasa dentro de ti, qué escondes en tu refugio personal para que pueda ayudarte. No huyas pequeña, quizá la solución a tus problemas sea tan sencilla como articular las palabras necesarias que expresen tu angustia, tu desespero, tu agonía vital. Suéltalo y rompe el silencio en el que te has escondido con el afán de protegerte. No seas egoísta, no lo quieras para ti sola, no te lo dejes ahí dentro porque las heridas que sangran en tu alma harán que poco a poco mueras en vida y no sería justo para ti, para mí, para nadie que te quiera… Me duele ver que muchas veces ese dolor no te deja ser tú misma, no te deja ser feliz y siempre me pregunto qué podría hacer por sacarte una sonrisa… una preciosa sonrisa que estás dejando de enseñarle al mundo… Absorta en tu mundo paralelo ignoras que nos damos cuenta de que no eres tú misma, de que te falta vida, de que cada segundo que vives es una lucha contra ti misma, contra un algo desconocido para mí del que no te puedo rescatar y, ahora mismo, es lo que más desearía. Sabes que no dejaré que acabes hundida en tu propia desdicha pero por favor, escupe todo el sufrimiento que te está quemando por dentro. Hazlo por ti. Quiérete y déjate querer porque ése es el camino que debes seguir para superar tus traumas y olvida esos miedos infundados que me comentaste hace algún tiempo.</p>
<p style="text-align:justify;">Mientras tanto, yo me conformaré con estar cerca de ti y oirte respirar porque así ya soy feliz. ;)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Y si te oigo respirar... (I)]]></title>
<link>http://tetracaotico.wordpress.com/?p=209</link>
<pubDate>Tue, 10 Jun 2008 10:26:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dinámico</dc:creator>
<guid>http://tetracaotico.pt-br.wordpress.com/2008/06/10/y-si-te-oigo-respirar-i/</guid>
<description><![CDATA[
ESCÚCHAME

… significará que todavía sigues aquí, cerca de esta personita que, escondido tras]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><a href="http://tetracaotico.files.wordpress.com/2008/06/bcmbhmhncghgh.jpg"><img class="size-full wp-image-210" src="http://tetracaotico.wordpress.com/files/2008/06/bcmbhmhncghgh.jpg" alt="" width="300" height="336" /></a></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#800000;"><strong>ESCÚCHAME</strong></span></p>
<p style="text-align:justify;">[audio http://www.goear.com/files/sst/ce12ba4f97d02a827d2b08ec2a1328a1.mp3]</p>
<p style="text-align:justify;">… significará que todavía sigues aquí, cerca de esta personita que, escondido tras una barrera invisible de ironía, no deja de reprocharse no tener el valor suficiente como para decirte que basta una pequeña bordería para que le vuelvas loco del todo.</p>
<p style="text-align:justify;">Pequeña granuja causante de mis cardiopatías, debería enseñarte a escribir en el silencio tal y como lo hago yo; quizás así descubrieras que he inventado mi mundo utópico en el que sólo vives tú, idealizada gracias a ingentes gestos, miradas, caricias… Pero <em>tssss</em>… no se lo digas a nadie, no quiero que se enteren… <img class="wp-smiley" src="http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_wink.gif" alt=";)" /></p>
<p style="text-align:justify;">Dicen que, a veces, es peor el remedio que la enfermedad. ¿La mía? La locura. ¿El remedio? Olvidarme de ti. Pero esta vez no trataré de evitar sentirlo. Es más, me niego a negar esa negativa. Me gustaría averiguar qué pasaría si me arriesgara… pero todavía no. Me gusta jugar a tu juego caprichoso...</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Fin del mundo pagano]]></title>
<link>http://alacazadeljaguar.wordpress.com/2008/06/02/fin-del-mundo-pagano/</link>
<pubDate>Mon, 02 Jun 2008 05:30:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>proyectosonar</dc:creator>
<guid>http://alacazadeljaguar.pt-br.wordpress.com/2008/06/02/fin-del-mundo-pagano/</guid>
<description><![CDATA[Acostado al atardecer de Santiago, se enteró. Quizás todos recibieron el mensaje a la vez. Tal vez]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Acostado al atardecer de Santiago, se enteró. Quizás todos recibieron el mensaje a la vez. Tal vez fue un llamado por grupos. A lo mejor, sólo algunos lo entendieron. Sin abrile la puerta al miedo, tomó una primera decisión: darse diez minutos para que la calma aquietara al agua. Respirar. Plantearse en tranquilidad que hacer en las últimas 24 horas.</p>
<p>- ¿Qué harías si el mundo acabara en 24 horas? ¿Si mañana fuera el último día?</p>
<p>- Mmm... saldría sin ropa a la calle.</p>
<p>- Jajjaja. ¡Qué divertida! No se me habría ocurrido.</p>
<p>- Lo que sí se, es que si se terminara mañana, de verdad tendría que ser el fin de todo.</p>
<p>- ¿A qué te refieres?</p>
<p>- Es que si fuera una falsa alarma, despertaría al día siguiente llena de deudas y con serios problemas con la ley.</p>
<p>- Claro. ¿Quién no? Te pregunto, de verdad, qué vas a hacer. Yo estoy a punto de decirle adios a mi familia y agradecerles por todo. Compartir un rato con mi madre y mi hermano. Luego, necesito ir a visitar a mis mejores amigos. Haré unas cuantas visitas antes de viajar a la costa.</p>
<p>- Si, claro. También quiero salir de mi casa. Esta va a ser la última conversación a través de un computador. Nunca más messenger.</p>
<p>- Ojalá que mi vieja lo entienda. Cada día la veo más cansada y triste. Comprando y acumulando cosas. En cualquier momento, atravezará la puerta de mi habitación con sus pantuflas y bata de casa, y cómo la mayor parte del tiempo, vendrá a comunicarme una noticia de la que ya estoy enterado.</p>
<p>“Tenemos que estar juntos como una familia. Unidos. Acompañarnos. Apoyarnos. Ver el final juntos. Dentro de nuestra casa”.</p>
<p>...y yo que quiero construir mi propio lugar donde esperar el final del tiempo.</p>
<p>- Oh... por un momento hablaste como si fueras mi padre.</p>
<p>- Como sea. Quiero abrazar y decirle “te quiero” a mis amigos y a mi padre. Y las últimas horas las quiero pasar haciendo el amor.</p>
<p>- Si, por supuesto. Yo también. ¿Tienes a alguien en mente?</p>
<p>- Puede ser. Lo que tengo más claro es que lo último que quiero hacer, antes de ver una gran explosión y luego el vacío, es retosar en una cama teniendo mucho sexo y conversar. Desnudos, tocándose y reflexionando acerca del mundo. Tener a mi mujer a mi lado, sentir su calor, empaparme en sus olores y observar el cielo de la habitación soñando despierto. Evaluar. Recordar. Compartir. Creo profundamente en el amarse y charlar sin ropa.</p>
<p>- Aunque no tengas a nadie, tampoco importa mucho. Se puede dar fácilmente el encontrarse con cualquiera, gustarse y, sin hacer preguntas innecesarias, sólo irse juntos. Las tonteras, miedos, valores, distancias y secretos ya no valdrán mucho.</p>
<p>- Eso si. La primera gran decisión de todos va a estar puesta ahí. En la pregunta: ¿Cuáles de verdad son mis valores imprescindibles?</p>
<p>- Yo, por ejemplo, decido que quiero pasar mis últimas horas teniendo mucho sexo y comiendo chocolate en la playa. Creo que la mejor cama del mundo, va a ser la arena. ¿Te imaginas la cantidad de gente que estará, en el atardecer de mañana, haciendo el amor de manera libre?</p>
<p>- Es increíble. En todas partes del globo habrán personas entregadas al acto de hacer y multiplicar el amor. De plantar y cultivar el sexo para que floresca un orgasmo masivo y simultáneo, empujando al mundo del hombre y la mujer a una dimensión más armónica, luminosa y feliz. Quizás eso mismo termine con este mundo.</p>
<p>Creo que hoy he tomado mi decisión más importante. Me he declarado vividor y pagano.</p>
<p>- Y somos dos... Me imagino que mucha gente empezará a agolparse en las puertas de las iglesias para ocupar sus últimas horas en orar. Muchos jefes de familia encerrarán a su prole bajo llave para leer sus libros sagrados y renovar los votos de fe. ¿Crees que sea la mayoría?</p>
<p>- No tengo la menor idea. Sólo estoy seguro de que no pertenezco a esa gente. No podría desaprovechar los momentos que me quedan. 24 horas es mucho tiempo, demasiado. Es toda una vida. Me parece que es casi todo el tiempo que vivimos en esta tierra. Comparado con el cosmos, no fuimos ni un pequeño flash de luz. Insignificante y a la vez maravilloso. El mismo cosmos fue eso. Una piedra que no rompió la superficie del agua, pero le dio movimiento. Vida.</p>
<p>- Oh que pena. Mal momento elige para hacerlo ver cómo algo tan insignificante.<br />- Podrías tomarlo así, pero esa explosión silenciosa contubo infinitas imágenes y sonidos. Sensaciones, hechos, sentimientos, abrazos, amores, sabores; tan importantes para quienes los vivieron que les dio prueba de que estaban existiendo.</p>
<p>Esta vida es para vivirla. Te queden 100 o 24 horas. Vivir la vida es vivir el momento. Cuando te haces conciente del aquí, del ahora, del lugar, del sentimiento, del pensamiento, de ti y los seres visibles e invisibles que te rodean, el tiempo se esfuma. Desaparece. Un minuto se vuelve una hora y un día se vive como una semana o u mes. Un día puede transformarse en una vida completa.</p>
<p>- La pregunta final es muy sencilla: ¿Cómo quieres vivir la vida que te queda?</p>
<p>Cómo las horas que faltan para que se termine el mundo o cómo una secuencia maravillosa de regalos y una oportunidad de experimentar amor y felicidad con los seres que amas y con el espíritu más importante de tu vida: Tú!!!</p>
<p>- ¿Yo?</p>
<p>- No! Yo.</p>
<p>- Qué lindo momento antes de desconectar mi cerebro del computador. Ha sido un placer. Mi moto ya espera la aventura larga y hermosa que se viene en estas horas.</p>
<p>- Adios. Mucho éxito. Nos saludaremos si coincidimos en un orgamo al fin del mundo pagano.</p>
<p><em>Cierre sesión</em>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Correcta administración de Spiriva]]></title>
<link>http://farmaciareig.wordpress.com/?p=166</link>
<pubDate>Fri, 23 May 2008 12:10:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>ovidiov</dc:creator>
<guid>http://lafarmaciadevecindario.com/2008/05/23/correcta-administracion-de-spiriva/</guid>
<description><![CDATA[
Leo en el blog de la Clínica Mayo una pregunta que le ha hecho una paciente al Dr.Edward Rosenow, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class="snap_preview">
<p>Leo en el blog de la Clínica Mayo una pregunta que le ha hecho una paciente al <a href="http://www.mayoclinic.com/health/biography/SB00024">Dr.Edward Rosenow, M.D</a>.  sobre los problemas estomacales, -<em>náuseas, diarrea y dolor abdominal</em>- que son unos efectos secundarios no frecuentes de la toma del Spiriva causados por una mala administración del Spiriva. Recordemos que el Spiriva se utiliza en el tratamiento de problemas respiratorios asociados a una enfermedad crónica obstructiva.</p>
<p>Para evitar o reducir  los problemas estomacales con el tratamiento de Spiriva, hay que tomarlo como se explica a continuación: hay que respirar <strong>lenta y profundamente</strong> hasta que los pulmones se hallan llenado, ahora debemos mantener la respiración hasta que no nos resulte demasiado molesto, pudiendo soltar ahora el aire, comenzando a respirar de una manera normal. Si no respiramos profundamente, la mayor parte parte del Spiriva se queda depositada en la parte posterior de nuestra garganta y acabará llegando al estómago. También es importante enjuagarse la boca después de haber tomado Spiriva, y no beberse ese agua, para que así evitemos que el Spiriva arrastrado por el agua acabe llegando al estómago.</p>
<p>No obstante, si una vez que el paciente ha seguido estas instrucciones, sigue con molestias estomacales es conveniente que lo ponga en conocimiento de su médico.</p>
</div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Inhala]]></title>
<link>http://raniela.wordpress.com/?p=33</link>
<pubDate>Fri, 02 May 2008 19:32:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>raniela</dc:creator>
<guid>http://raniela.pt-br.wordpress.com/2008/05/02/inhala/</guid>
<description><![CDATA[Se me corta la respiración /    Algo me estrangula
Las huellas de sus manos están marcadas en m]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Se me corta la respiración /    Algo me estrangula</p>
<p>Las huellas de sus manos están marcadas en mi yugular</p>
<p>Mis ojos van a reventar...</p>
<p>Estallar...</p>
<p>Bum!</p>
<p>KaaaBuum!</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Smoke + fog= smog]]></title>
<link>http://kanguro19.wordpress.com/?p=201</link>
<pubDate>Thu, 17 Apr 2008 17:21:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>kanguro19</dc:creator>
<guid>http://kanguro19.pt-br.wordpress.com/2008/04/17/smoke-fog-smog/</guid>
<description><![CDATA[No veo nada… camino por las mañanas y no me deja ver nada… ¿Quién? El smog, la contaminación]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">No veo nada… camino por las mañanas y no me deja ver nada… ¿Quién? El smog, la contaminación es tremenda… y el smog que si no fuera gracias al diccionario jamás sabría lo que es… tengo ganas de contarles que es. El smog <span> </span>palabra inglesa de <em>smoke</em>: humo y <em>fog</em>: niebla, que se usa para designar la contaminación atmosférica que se produce en algunas ciudades como resultado de la combinación de unas determinadas circunstancias climatológicas y unos concretos contaminantes. <span> </span>Eso es el smog contaminación en el aire.<a href="http://kanguro19.files.wordpress.com/2008/04/images2.jpg"><img class="alignright size-medium wp-image-203" src="http://kanguro19.wordpress.com/files/2008/04/images2.jpg" alt="" width="135" height="90" /></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Sería tonto pensar que podríamos eliminar el smog con una campaña de Greenpeace pero por lo menos se intenta. Un día fui a la capital de mi país, Buenos Aires, y los edificios estaban tiznados de smog, negros por el “humo niebla”, me di cuenta <a href="http://kanguro19.files.wordpress.com/2008/04/images1.jpg"></a>que lo que estaba respirando era <span> </span>dióxido de carbono –entre otras cosas- nada de oxigeno, y ellos, los de la capital, están acostumbrados, a tantas cosas están acostumbrados…</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Bueno, basta de smog, muchachos es hora de respirar aire puro, los invito, como siempre, a buscar un lugar abierto –una plaza, un parque, etc.- para sentir por un instante, aunque sea, el oxigeno. </span></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
