Hibernate is designed to operate in different types on environment, thus there are a lots of configuration parameters. For this tutorial, we only use some basic configuration parameters just to make it work. There are 3 types of configurations (programmatic configuration, XML configuration and properties file configuration). Here, we will use XML configuration. The configuration file need to be placed in the root of your CLASSPATH and named with "hibernate.cfg.xml".

[sourcecode language='xml']
"-//Hibernate/Hibernate Configuration DTD 3.0//EN"
"http://hibernate.sourceforge.net/hibernate-configuration-3.0.dtd">

First, we need to design some environment to work on. Let say we create a simple environment that consist of 4 entities. The main entity that we will use is Policy (like insurance policy). Who will make a policy? Of course we will have an entity called Client (like a person that bought an insurance). Then, we have entity called Batch (policy need to group by batch). And the last one, we will have Risk (people - how many people that will be covered).

Hibernate architecture consist of 3 base elements:

• Persistent classes - ordinary JavaBeans/POJOs; create short-lived, single threaded objects containing persistent state and business function.
• Mapping files - files that map tables and columns in XML format. It tells Hibernate what table to be access in the database and what column should be use.
• Hibernate properties - application settings (database connection, mapping files location, etc.).

Now we need to prepare all the persistent classes and mapping files. My example here will involve hibernate associations. Hibernate will handle all the associations automatically, but we need to customize some POJOs and mapping files. I will briefly explain what we should do for each entity.

Batch.java

package com.training;

public class Batch implements java.io.Serializable {
   private int batchId;
   private String batchDesc;

   public int getBatchId() {
      return this.batchId;
   }

   public void setBatchId(int batchId) {
      this.batchId = batchId;
   }

   public String getBatchDesc() {
      return this.batchDesc;
   }

   public void setBatchDesc(String batchDesc) {
      this.batchDesc = batchDesc;
   }
}

Batch.hbm.xml

<hibernate-mapping>
    <class name="com.training.Batch" table="batch">

        <id name="batchId" type="int">
            <column name="batch_id" />
            <generator class="identity" />
        </id>

        <property name="batchDesc" type="string">
            <column name="batch_desc"/>
        </property>
    </class>
</hibernate-mapping>

For Batch, we don't have any association involved. This is because, Batch will not refer to any entity but I will be referred by other entities. As you can see, the Batch.hbm.xml is a mapping file. It map all the properties inside the Batch class. Mapping classes must declare an identifier (defined as <id> element in mapping file). Identifier represents the primary key column in database. Now, we move to Risk.

Risk.java

package com.training;

public class Risk implements java.io.Serializable {

   private int riskId;
   private String name;
   private Policy policy;

   public int getRiskId() {
      return this.riskId;
   }

   public void setRiskId(int riskId) {
      this.riskId = riskId;
   }

   public String getName() {
      return this.name;
   }

   public void setName(String name) {
      this.name = name;
   }

   public Policy getPolicy() {
      return policy;
   }

   public void setPolicy(Policy policy) {
      this.policy = policy;
   }
}

Risk.hbm.xml

<hibernate-mapping>
    <class name="com.training.Risk" table="risk">
        <id name="riskId" type="int">
            <column name="risk_id" />
            <generator class="identity" />
        </id>
        <property name="name" type="string">
            <column name="name" />
        </property>
        <many-to-one name="policy" class="com.training.Policy"
         fetch="select">
        	<column name="policy_no" />
        </many-to-one>
    </class>
</hibernate-mapping>

What we have here is a bit different than Batch. Risk (as a child) has a relationship with Policy (as a parent). A Policy can have many Risks. So, Risk will have many-to-one association with Policy. Risk need to hold its' parent instance. Inside the class, we need to declare one extra property to hold parent's instance. For the mapping file, we need to add <many-to-one> element that will map the extra property to the database by specifying the column name. In database, it will take an identifier of the parent to be stored.

Policy.java

package com.training;

import java.util.HashSet;
import java.util.Set;

public class Policy implements java.io.Serializable {

   private int policyNo;
   private Integer classification;
   private Integer subClass;
   private Client client;
   private Batch batch;

   private List risk = new ArrayList();

   public int getPolicyNo() {
      return this.policyNo;
   }

   public void setPolicyNo(int policyNo) {
      this.policyNo = policyNo;
   }

   public Integer getClassification() {
      return this.classification;
   }

   public void setClassification(Integer classification) {
      this.classification = classification;
   }

   public Integer getSubClass() {
      return this.subClass;
   }

   public void setSubClass(Integer subClass) {
      this.subClass = subClass;
   }

   public Batch getBatch() {
      return batch;
   }

   public void setBatch(Batch batch) {
      this.batch = batch;
   }

   public Client getClient() {
      return client;
   }

   public void setClient(Client client) {
      this.client = client;
   }

   public List getRisk() {
      return risk;
   }

   public void setRisk(List risk) {
      this.risk = risk;
   }
}

Policy.hbm.xml

<hibernate-mapping>
    <class name="com.training.Policy" table="policy">
        <id name="policyNo" type="int">
            <column name="policy_no" length="100" />
            <generator class="assigned" />
        </id>
        <list name="risk" cascade="all,delete-orphan"
         fetch="select" lazy="false">
	    <key column="policy_no"/>
	    <index column="seq"/>
	    <one-to-many class="com.training.Risk"/>
	</list>
        <property name="classification" type="java.lang.Integer">
            <column name="classification"/>
        </property>
        <property name="subClass" type="java.lang.Integer">
            <column name="sub_class"/>
        </property>
        <many-to-one name="batch" class="com.training.Batch">
            <column name="batch_id" />
        </many-to-one>
        <one-to-one name="client" cascade="all"/>
    </class>
</hibernate-mapping>

Policy is the main entity here. It has relationships with other entities. We will go through one by one. Let's focus on Risk. Just now, we already set many-to-one association to its' mapping file. So, inside Policy.hbm.xml, we need to set the opposite (one-to-many association). Remember that a policy can have many risk? Then, we need to put a collection of Risks inside the Policy object. So, if retrieve a policy, Hibernate will help to retrieve all the risks (child) automatically. Easy right? For one-to-many association, a collection (for this example, I choose List as collection) need to add as a new property at the parent class (Policy class). Inside the mapping file, <list> element has been used to map to the property.

<key column="policy_no"/>

This key column will map to policy_no column in Rate table. Means, this is the key that connect to the parent (foreign key).

<index column="seq"/>

When we use List as collection, we need to provide one column called "seq". Just need extra column in database (Risk table), and no modification at its' class and mapping file. This column used for sorting your item inside the List. Don't worry, Hibernate will handle this.

Remember that policies need to group by Batch ? One policy can only be under one batch. But one batch can have many policies inside. So, we need to put many-to-one association to Policy. Since this situation is similar to Risk, I don't need to repeat again.

Ok, now we move to last entity that we've not covered yet.

<one-to-one name="client" cascade="all"/>

Before we move on, this is the mapping to Client. One extra property need to be included inside the Policy object to hold the Client. Let's say one client can ONLY have one policy (I just want to show one-to-one relationship). When comes to one-to-one association, both side need to have information of each other. But the child (Client) need to use its' parent (Policy) id as identifier (primary key).

Client.java

package com.training;

public class Client implements java.io.Serializable {

   private int clientId;
   private String name;
   private String nric;
   private Policy policy;

   public int getClientId() {
      return this.clientId;
   }

   public void setClientId(int clientId) {
      this.clientId = clientId;
   }

   public String getName() {
      return this.name;
   }

   public void setName(String name) {
      this.name = name;
   }

   public String getNric() {
      return this.nric;
   }

   public void setNric(String nric) {
      this.nric = nric;
   }

   public Policy getPolicy() {
      return policy;
   }

   public void setPolicy(Policy policy) {
      this.policy = policy;
   }
}

Client.hbm.xml

<hibernate-mapping>
    <class name="com.training.Client" table="client">
        <id name="clientId" column="client_id">
	    <generator class="foreign">
	        <param name="property">policy</param>
	    </generator>
	</id>
        <one-to-one name="policy" constrained="true"/>
        <property name="name" type="string">
            <column name="name" length="150" />
        </property>
        <property name="nric" type="string">
            <column name="nric" length="50" />
        </property>
    </class>
</hibernate-mapping>

Just need to add a property of its' parent (Policy) here. That's all. Oh, don't forget the association inside the mapping file.

Continue to Part 2

IN MEMORY DATABASE
The main reason why using in-memory database for unit-test is that it is incredibly fast! Both in restoring zero state, execution, and cleaning up. Speaking of which, let's take a look on typical cycle of in memory database in unit-test.
We are going to have NHibernate to build the database schema from scratch before each test case, and dispose it at the end of the test case. Then start again with building the schema on clean database again for the next test-case. This way, we always have an empty sheet to work on for each test-case without affecting (or being affected by) any database changes in other test-cases.
Here is some NUnit test case example using NHibernate.
[code lang="c#"]
[TestFixture]
public class CustomerRepositoryTest: InMemoryDBTestFixture
{
private ISession session;
private CustomerRepository repository;

[TestFixtureSetuUp]
public void FixtureSetUp()
{
InitialiseNHibernate(typeof(Customer).Assembly);
}

[SetUp]
public void SetUp()
{
this.session = this.CreateSession();
this.repository = new CustomerRepository(
new FakeSessionManager(session));
}

[TearDown]
public void TearDown()
{
this.session.Dispose();
}

[Test]
public void CanQueryCustomerByLastname()
{
var customers = new List(){
new Customer(){
FirstName="Peter",
LastName="Griffin"},
new Customer(){
FirstName="Other",
LastName="Lads"},
new Customer(){
FirstName="Meg",
LastName="Griffin"},
new Customer(){
FirstName="Yet Another",
LastName="Bloke"}};

foreach(var cus in customers)
session.Save(cus);
session.Flush();
foreach(var cus in customers)
session.Evict(cus);

var loaded = repository.QueryByLastname("Griffin");

Assert.That(loaded.Count, Is.EqualTo(2));
AssertLoadedDataEqual(loaded[0], customers[0]);
AssertLoadedDataEqual(loaded[1], customers[2]);
}
private static void AssertLoadedDataEqual(Customer loaded, Customer saved)
{
AssertThat(loaded, Is.NotEqualTo(saved)); // Make sure it's not cached data

Assert.That(loaded.ID, Is.EqualTo(saved.ID));
Assert.That(loaded.FirstName, Is.EqualTo(saved.FirstName));
Assert.That(loaded.LastName, Is.EqualTo(saved.LastName));
}
}
[/code]
The plumbing for initializing NHibernate and building in-memory database is managed by base-class InMemoryDBTestFixtureBase. It is a very common practice to have this kind of base class for all database test-fixtures within a project, so we we can turn our back on setting up test database and concentrate on testing what we care about. Let's take a look at the base class code.
[code lang="c#"]
public abstract class InMemoryDBTestFixtureBase
{
protected static ISessionFactory sessionFactory;
protected static Configuration configuration;

public static void InitialiseNHibernate(params Assembly [] assemblies)
{
if(sessionFactory!=null)
return;

var prop = new Hashtable();
prop.Add("hibernate.connection.driver_class", "NHibernate.Driver.SQLite20Driver");
prop.Add("hibernate.dialect", "NHibernate.Dialect.SQLiteDialect");
prop.Add("hibernate.connection.provider", "NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider");
prop.Add("hibernate.connection.connection_string", "Data Source=:memory:;Version=3;New=True;");

configuration = new Configuration();
configuration.Properties = prop;

foreach (Assembly assembly in assemblies)
configuration = configuration.AddAssembly(assembly);
sessionFactory = configuration.BuildSessionFactory();
}

public ISession CreateSession()
{
var session = sessionFactory.OpenSession();
new SchemaExport(configuration)
.Execute(false, true, false, true, session.Connection, null);
return session;
}
}
[/code]
This base class takes care of configuring NHibernate with Sqlite in-memory provider, and registering all the assemblies where our hbm files are located. CreateSession method will load the new session with a fresh in-memory database, and it gets NHibernate to build it with the schema from those hbm files.

BOTTOM LINE
We have achieved our 3 objectives for isolation, repeatability, and speed. Additionally, compared to the other 4 unit-test approaches, in-memory database offers a unique advantage.
Each test-case is self sufficient: specifying its own pre-condition (initial data), and verifying the final outcome. Each test case is self explanatory in revealing the intention of the test. Test readers will find it remarkably easy to follow each of the test-cases independently without having to switch back and forth between Visual Studio and database IDE or dataset XML (as in the case with nDbUnit).
Having self-sufficient test-case might as well come as a disadvantage considering how bloated the test-code ends up, even for this rather simplistic example. In practice, this can get worse since you have to deal with populating the data for all chain of unrelated tables as well only to satisfy foreign key constraints when setting up initial data. Not to mention the frustration when the database schema changes every now and then. It is very likely that data initialization would typically take up majority of the test code, just to support mere couple lines of real test logic that we really care about.
Another disadvantage is that not all functionalities will work (or behave the same way) between in-memory and targetted database. Not to mention various subtle idiosynchracies with Sqlite.
And if you don't use data-access framework that offers cross database portability (like NHibernate does), this approach is not even an option.

det är inte mig du är rädd för

det är sanningen

du upplever sanningen som så hotfull att när den slingrar sig runt dina fötter sparkar du vilt omkring dig som vore den en giftig orm

du offrar vänner, kärlek, ja till och med din egen sinnesro för att inte sanningen ska komma fram

det skrämmer mig

vet du vilken egenskap jag tycker bäst om hos mig själv, som gör att jag inte slutar älska mig?

det är den att jag är sann


var Person = new JStORM.Model({
name:"Person",
fields:
{
firstName:new JStORM.Field({type:"String",maxLength:25}),
lastName:new JStORM.Field({type:"String",maxLength:25}),
},
connection:"default"
});


For example to print all the persons in the database:

Person.all().each(function(person)
{
console.log(person.firstName);
});


What the all function do is to create a new instance of JStORM.Query for Person model.
Other function that return a query is filter,filter return a query filtered by a criteria,for example:

var katzFamily = Person.filter("lastName = ?","Katz");
katzFamily.each(function(person)
{
console.log(person.firstName);
});


What is IgnitedRecord?

IgnitedRecord is a relation handling ORM library, made for the PHP framework CodeIgniter.

The goal of IgnitedRecord is to provide an easy to use, easily customizeable, ORM library to CodeIgniter.

Features at a glance

• Easily configurable
• Uses default values if settings are not explicitly set
• Relations:
  • Belongs to
  • Has Many
  • Has One
  • Has And Belongs To Many (shorted to habtm)
• When fetching related objects, it is possible to filter, order and modify the query in a large quantity of ways
• Belongs To and Has One relations can be fetched easily through a JOIN with the help of join_related()
• Behaviours, which can add and modify the functionality of IgnitedRecord
• Hooks and triggers where you can put your own code
• Complete support for PHP 4, no "hacks" or anyting else is required for IgintedRecord to work under PHP 4.
• Method Chaining under PHP 5
• Nested WHERE statements and subqueries, with help from IgnitedQuery
• Partial support for multiple primary keys (relations are not supported, yet)

Benefits

• Repetitious work is minimized.
• You have a finished model base to builld on.
• You don't have to write SQL if you don't want to.
• The choice between updates and inserts is automatically determined.
• The result resources are automatically cleaned up, to improve speed and lower memory consumption.
• The code is easier to read, take this as an example:
  $posts = $user->related('posts')->order_by('name', 'desc')->get();
  // instead of:
  $posts = $this->db->from('posts')->where('user_id', $user->id)->order_by('name', 'desc')->get()->result();
  The difference will be even more obvious when more advanced queries are used.

Download location:

download latest version of Igniter Record

In making my choices I had to weigh up a lot of variables.  I had to consider how I could leverage my own skillset, how I could get things done quickly, how I could make my site accessible to as many people as possible, and last-but-not-least; cost.  Not forgetting how I can attempt(!), to make my site cool.  The web can be a trendy place, and adversely it can be a political place.  Technologies and companies fly in and out of fashion and tools and companies can find themselves turning from zero to hero - or reverse - almost overnight.  Initially I actually found myself considering if by choosing one technology a whole set of users might just switch off.  I certainly hope not and I've decided to have more faith in the world!  I trust that a website will be judged on its merit, and not on the whim of some perpetual slanging match between opposing development communities.

Principals

I set myself some early guiding principals:

Minimise Vendor Lock In:

I wanted to minimize vendor lock in.  I decided that the easiest way to do this laid firmly with the overall architecture.  So the distinction between each tier must be well defined.  Each tier must have clearly defined boundaries and interfaces, and must be interoperable with its adjacent tier, regardless of each tiers' technology.  If this is adhered to then each tier should be supplant-able at some point the future.

Leverage Skills:

Being a one man band means time and money is limited.  To get things done quickly I need to leverage my existing skill-set as much as possible.  Which means at some point I'm going to be using .Net.  .Net is a technology I've been working with extensively since its early days, and .Net 3.5 and C# allow a lot of good code to get written fast.

High Availability:

Finally, I want my website available to all.  Whatever tools are used, they're no good if they alienate users.

Client

My website is to be quite active on the client.  So Flash, Silverlight, Javascript are all in contention.  My current flash skills are limited (to zero) and it doesn't really do what I want it do do.  Silverlight is certainly interesting but how much penetration into the wide world it will achieve is still an unknown.  Finally, Javascript, the staple client scripting language of all active websites, but how will it fare going forward?  What's interesting here is how the 'browser wars' seem to have reignited.  For a long time Microsoft were chased around anti-competitive courts over their Internet Explorer bundling.  Then suddenly Firefox comes along and blows things wide open.  Barely has the dust settled and Nintendo are putting Opera in the family living room, Safari arrives, and then Google drop Chrome on an unsuspecting world.  All of these speak the international language of love...er...Javascript.  Not only is Javascipt universal but Javascript engines are getting faster and faster.  The choice is made.

More Client

Fairly early on into my prototyping I had to accept that I can't spend hours, days, weeks playing around with Javascript plumbing, when I should be using Javascript to implement functionality.  Again, being a one man team on a budget I can't spend days analysing the various Javascript frameworks out there.  After a few hours scouring the Internet for opinions and snippets and desided to try out the dojo toolkit.  It rocks, and I recommend it.  I've not had reason to switch to another framework.

Server

To me, this wasn't a hard decision.  ASP.Net/IIS/C#.  Technology I know my way around well, and it has no bearing on what browsers can access the page.  This is where I can leverage my existing skill-set and make up time.  Still, I have set my principal of clear layer separation and this means classic ASP.Net paradigms such as post back event handling, and ATLAS wont really feature in Roosst.

Database

Oracle and SQL Server are databases I work with regularly.  Both cost money, and both were therefore pretty much immediately discounted.  With MySQL obviously being free, and a web stalwart, it seemed like an obvious contender.  My last experience with MySQL was in the pre stored procedure era, but with these and triggers now available the decision was made.  I'm not going to get into the long running stored procedures vs. inline SQL debate, but with one of my core principals being the need to easily supplant a layer the ability to define a distinct interface on the database is a pointer as to which direction I'll be taking.

Summary

So as it stands right now that's my core technology stack:

• Javascript & dojo
• IIS/.Net/C#
• MySQL

It's not ground-breaking news, but it's an insight on where I'll be spending the next few months.

Will it change?  Hell yes!  Plans are flexible and being on my own I have the luxury of being able to change!  How Gears and Silverlight play out over the coming months will be something I'll be keeping a keen eye upon.

SubSonic default audit fields

First, by default SubSonic uses the following database field names:

• CreatedBy
• CreatedOn
• ModifiedBy
• ModifiedOn
• Deleted
• IsDeleted
• IsActive

I'm only going to focus on CreatedBy, CreatedOn, ModifiedBy, and ModifiedOn in this example, but you can insert the others into the code if you need.

What happens when you have differing field names?

The problem arises when you have database field names that differ from the above field names. In my database, I've very close but we use a different naming standard that uses underscores to make the field names more readable without relying on camel casing the field names.

Here's how my field names match up with SubSonic's defaults:

The Three Options

1. Modify SubSonic source code

2. Use partial classes for each table

3. Create a custom template and base class

The advantages and disadvantages to each option is shown below. I'm sure there's a few more advantages and disadvantages, so if you think of one, let me know in the comments section.

Option 1: Modify SubSonic source code

You can modify the SubSonic source code to use your database field names.

Option 2: Use Partial classes for each table

Option 3: Create a custom template and base class

Option 1: Modifying the SubSonic source code

The first solution is the modified SubSonic's source code as stated by yitzchok:

Get the source code of SubSonic and modify SubSonic\Constants.cs to the names you want

    public class ReservedColumnName
    {
        public const string CREATED_BY = "CreatedBy";
        public const string CREATED_ON = "CreatedOn";
        public const string DELETED = "Deleted";
        public const string IS_ACTIVE = "IsActive";
        public const string IS_DELETED = "IsDeleted";
        public const string MODIFIED_BY = "ModifiedBy";
        public const string MODIFIED_ON = "ModifiedOn";
    }

In this code, you would just insert your field names as the string literals. Then you would rebuild the project and use the new SubSonic modified assemblies.

If you choose to go this route, then you don't need to follow any further. I choose to go a different route, because I didn't want to modify and maintain the source (when updates are available) and have to worry about merging any of my changes back into the source.

Option 2: Using partial classes

Step 1: Creating your partial classes

Add a new partial class to your source code. For example, if your table was called "Product" and you had generated a SubSonic class called "Product", then your partial class would look something like:

namespace MyProject.DAL
{
    public partial class Product
    {

    }

}

The namespace and class should match exactly what is generated by SubSonic. You are just adding another source code file to your DAL project. I usually structure my SubSonic DAL project as such:

/MyProject/DAL

/MyProject/DAL/Custom

/MyProject/DAL/Generated

The automatically generated class files go into "DAL/Generated" and my partial classes go into "DAL/Custom".

Step 2: Overriding BeforeInsert and BeforeUpdate

To automatically set the created_on, created_by, modified_on, and modified_by values. I need to override the BeforeInsert and BeforeUpdate methods. You can paste the below code within the Product class above. You may need to modify parts of the code to fit your database design.

Here, I check to see if this table has a database field named "Created_On" and if it does, then I set the database column to DateTime.Now. Then I just repeat that same logic for the other fields.

protected override void BeforeInsert()
{
   string userName = string.Empty;
   if (HttpContext.Current != null)
      userName = HttpContext.Current.User.Identity.Name;
   if (this.GetSchema().Columns.Contains("Created_On"))
      this.SetColumnValue("Created_On", DateTime.Now);
   if (this.GetSchema().Columns.Contains("Created_By"))
      this.SetColumnValue("Created_By", userName);
   base.BeforeInsert();
}

protected override void BeforeUpdate()
{
   string userName = string.Empty;
   if (HttpContext.Current != null)
      userName = HttpContext.Current.User.Identity.Name;
   if (this.GetSchema().Columns.Contains("Modified_On"))
      this.SetColumnValue("Modified_On", DateTime.Now);
   if (this.GetSchema().Columns.Contains("Modified_By"))
      this.SetColumnValue("Modified_By", userName);
   base.BeforeUpdate();
}

You can also replace the string literals used above ("Created_By", etc.) with constants.

Step 3: The end

You'll need to create partial classes and override the two methods in each of your tables that you want to automatically maintain your audit fields.

Finally, build and test your code.

Option 3: Creating code templates

Step 1

First, make a copy of the templates provided with the SubSonic installation. We are going to modify those templates to inherit from a custom class that we'll create.

The templates are located in your installation folder and consists of several ASPX files. The SubSonic web site shows you how to create a template project and get the build process to work. So you should make sure that you have a project with the ASPX files and you are able to do a successful build before continuing.

• Webcast: Creating  Your Own Code Gen Templates by Rob Connery
• Code Generation: How To Customize Our Templates

Step 2: Modifying the template

Open the CS_ClassTemplate.aspx file.

Scroll down about 25 lines and insert the following bold code (middle line with comment) between the shown lines:

  string baseClass = tbl.Provider.TableBaseClass;
  string baseClassCustomized = baseClass; // this is new!
  string collectionBaseClass = String.Format("List<{0}>", className);

Here we are adding a new variable named "baseClassCustomized" to store the name of our new base class that we'll implement later.

Next, scroll down to about line 40 and insert the following bold code (last line with comment) between the shown lines:

{
 baseSuffix = "IActiveRecord";
 collectionBaseClass = String.Format("ActiveList<{0}, {0}Collection>", className);
 baseClassCustomized =  String.Format(
     "MyProject.DAL.ActiveRecordCustomized<{0}>, {1}",
     className,
     baseSuffix); // this is new!
}

I'm just updating the base class for ActiveRecord. You will need to use the full class name with namespace to the class that we haven't created yet.  In this example, our newly created class name will be "MyProject.DAL.ActiveRecordCustomized." You should put your namespace and class name here.

Finally, scroll down to around line 117 and update the code to generate the class information as shown below. We are changing baseClass to use baseCusomizedClass.

  public partial class <%=className%> : <%=baseCustomizedClass%>

You'll need to update your web.config and/or app.config as shown by Rob in the webcast and SubSonic documentation linked above in Option 2: Step 1. Also, make sure you can build the template project as shown in the webcast.

Step 3: Adding our new customized base class

Create a new class within the namespace used for the previous step. You must make sure this class and namespace match what we've used in the previous step or you will get build errors.

namespace MyProject.DAL
{
    public class ActiveRecordCustomized<T> : ActiveRecord<T>
        where T : ReadOnlyRecord<T>, new()
    {

    }

}

Step 4: Override BeforeInsert and BeforeUpdate

Finally, you just need to override the BeforeInsert and BeforeUpdate methods to add in your audit field data.

See Option 2: Step 2 for source code.

Step 5: The end

Finally, build and test your code.

Erzincan-Tercan kara yolunun 85. kilometresindeki Tüneller mevkisinde, Ali Yılmaz'ın kullandığı 74 AP 706 plakalı otomobille, sürücüsü henüz tespit edilemeyen 24 AE 371 plakalı kamyonet çarpıştı.

Kazada, otomobil sürücüsü Ali Yılmaz (36) ile Sakine (37) ve Deniz Yılmaz (5) olay yerinde ölürken,  kamyonette bulunan Mustafa Turan ve Emin Erdem'le, otomobildeki Muhammet Ali Yılmaz yaralandı.

Yaralılar, Erzurum'daki hastanelere gönderildi.

AA

Hakkari Valiliği'nden yapılan yazılı açıklamada, "23 Eylül 2008 günü saat 21.30 sıralarında Hakkari'nin Çukurca ilçesinde Irak'tan ilçemize yasadışı yollarla girmeye çalışan teröristler tarafından sınır güvenliğini sağlamakla görevli güvenlik kuvvetleri unsurlarına saldırı girişiminde bulunulmuş, çıkan çatışmada 1 terörist ölü olarak ele geçirilmiştir. Diğer teröristlerden bir kısmının yaralı olarak Irak topraklarına geri kaçtıkları tespit edilmiştir. Güvenlik kuvvetlerimizin zayiatı bulunmamaktadır.

Bölgede operasyonlar aynı azim ve kararlıkla sürdürülmektedir" denildi.

Önceki Yazılar

• Nhibernate-1
• Nhibernate-2
• Nhibernate-3

Nullable
Nullable tipler Nhibernate kullanımı için çok önemli bir ayrıntıdır.Bir nesne kaydettiğimizi düşünelim.Nesnenin integer tipte alanları olsun.Siz o alana bir değer atamadığınız sürece o alanlar "0" dır. Nhibernate bu durumda bu değerin sizin tarafınızdan mı atandığını yoksa başlangıç değeri mi olduğunu kestiremez ve veritabanına o alanlar için 0 yazar.Nhibernate, nesnenin alanlarının kullanıcı tarafından set edilip edilmediğini o alanların değerinin "null" olup olmadığına bakarak karar verir.Bu durumda nesnelerimizin veritabanında karşılığı "allow null" olan alanları için nullable tipler kullanmalıyız.Nullable ya da int? gibi..Bu durum Datetime gibi tipler için de geçerlidir.Normal Datetime tipi kullanırsanız ve o alana atama yapmazsanız Nhibernate veritabanına 01/01/1900 yazar. O alanın boş geçilememesi gibi bir şartımız varsa bu durumda nullable tipler yerine normal tipleri kullanabiliriz.

Nhibernate ve Exception
Nhibernate exception fırlattığında .net ortamında aldığınız hata genelde generic hatalardır.Bunun yerine hatanın derinlerine inip “inner excepiton” da ne yazdığına mutlaka bakın.Yani “Lazy laoding” hatası alırsınız ama innerexception içinde “Ad” alanı bulunamadı yazabilir.Aslında “Ad” alanı bulunumadığı için lazy loading hatası alırsınız ama bunu ilk etapta farkedemeyebilirsiniz.Bu yüzden innerexception içinde yazan mesajı baz alarak problemlerinizi çözmeye çalışın.

SetMaxResult
Sorgumuza döndürmesini istediğimiz maksimum kayıt sayısını bildirebiliyoruz.
[sourcecode language="csharp"]
criteria.SetMaxResult(25);
[/sourcecode]

IgnoreCase
Oracle ve örnek uygulamamızda da kullandığımız SQLite gibi case-sensitive veritabanlarında insensitive sorgulama yapabilmemiz için IgnoreCase metodunu kullanırız.
[sourcecode language="csharp"]
Expression.Eq("Ad", "Hasan").IgnoreCase();
[/sourcecode]

Subcriteria, Sum,Avg
Şimdi count,avg gibi sql fonksiyonların ve alt sorguların nhibernate ile nasıl gerçeklendiğini inceleyelim:

=>Öğrenci numarası Hasan’ın öğrenci numarasını alalım.
[sourcecode language="csharp"]
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof (Ogrenci));
criteria.Add(Expression.Eq("Ad", "Hasan"));
criteria.Add(Expression.Eq("Soyad", "Fehmi"));
criteria.SetProjection(Projections.Property("OgrenciId"));
IList liste= criteria.List();
[/sourcecode]
Bu tür spesifik sonuçlar döndürmeye yönelik sorgularımız bir ya da bir kaç hesaplanmış alan döndüreceği için listemizin dönüş tipi artık üzerinde sorgu yaptığımız nesnenin tipinde değil de “string” tipindedir.Çünkü artık nesnesinin tamamını döndürmüyoruz.

=>Öğrenci numarası Hasan’ın öğrenci numarasından büyük olan öğrencileri bulalım.
[sourcecode language="csharp"]
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof (Ogrenci));
DetachedCriteria dtCriteria1 = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Ad", "Hasan"));
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Soyad", "Fehmi"));
dtCriteria1.SetProjection(Projections.Property("OgrenciId"));

DetachedCriteria dtCriteria = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria.SetProjection(Projections.Avg("OgrenciId"));
criteria.Add(Subqueries.PropertyGe("OgrenciId", dtCriteria1));
IList liste = criteria.List();
[/sourcecode]
Bu sorguda bazı şartları sağlayan öğrencileri döndürdüğümüz için liste tipimiz artık “Ogrenci”.

=>Öğrenci numarası Hasan’ın öğrenci numarasından büyük olan öğrencileri yada adında “is” karakteri geçen öğrencileri Ad sırasına göre getiriyoruz.
[sourcecode language="csharp"]
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof (Ogrenci));
DetachedCriteria dtCriteria1 = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Ad", "Hasan"));
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Soyad", "Fehmi"));
dtCriteria1.SetProjection(Projections.Property("OgrenciId"));

DetachedCriteria dtCriteria = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria.SetProjection(Projections.Avg("OgrenciId"));
criteria.Add(Expression.Or
(
Subqueries.PropertyGe("OgrenciId",dtCriteria),
Expression.Like("Ad","%İs%"))
);
criteria.AddOrder(Order.Asc("Ad"));
IList liste = criteria.List();
[/sourcecode]

=>Şimdi olayı biraz daha karmaşık hale getirelim. Öğrenci numarası Hasan’ın öğrenci numarasından büyük olan öğrencileri yada adında “is” karakteri geçen öğrencileri adlarına göre gruplayıp her grubun elaman sayısını ve OgrenciId ortalamasını getiriyoruz.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci));
DetachedCriteria dtCriteria1 = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Ad", "Hasan").IgnoreCase());
dtCriteria1.Add(Expression.Eq("Soyad", "Fehmi").IgnoreCase());
dtCriteria1.SetProjection(Projections.Property("OgrenciId"));

DetachedCriteria dtCriteria = DetachedCriteria.For(typeof(Ogrenci));
dtCriteria.SetProjection(Projections.Avg("OgrenciId"));
dtCriteria.Add(Expression.Or
(
Subqueries.PropertyGe("OgrenciId ", dtCriteria),
Expression.Like("Ad", "%İs%").IgnoreCase()
)
);
criteria.SetProjection(Projections.ProjectionList()
.Add(Projections.GroupProperty("Ad"),"Sayi")
.Add(Projections.Count("Ad"),"Ad")
.Add(Projections.Avg("OgrenciId"),"Ortalama")
);
IList list = criteria.List();
[/sourcecode]
Dönüş tipimiz artık bir dizi listesi.Çünkü her sonucun kendi içinde bir dizisi var.Bu gelen sonucu bir grid’e bağlayacağımızı farzedelim.Bu durumda IList tipindeki listemizi anlamlı bir tipe çevirelim.Örrneğin çok sevdiğimiz DataTable’a çevirelim.

[sourcecode language="csharp"]
DataTable dt = new DataTable();
ProjectionList pl = (ProjectionList)criteria.GetType().GetProperty("Projection").GetValue(criteria, null);

foreach (string str in pl.Aliases)
{
DataColumn dc = new DataColumn(str);
dt.Columns.Add(dc);
}

foreach (object[] objarray in list)
{
DataRow dr = dt.NewRow();
int i = 0;
foreach (object obj in objarray)
{
dr[i] = obj.ToString();
i++;
}
dt.Rows.Add(dr);
}
return dt;
[/sourcecode]

[sourcecode language="csharp"]
.Add(Projections.GroupProperty("Ad"),"Sayi")
.Add(Projections.Count("Ad"),"Ad")
.Add(Projections.Avg("OgrenciId"),"Ortalama")
[/sourcecode]
Yukarıda gördüğünüz “Sayi”, “Ad”, “Ortalama” ifadeleri bağlayacağımız gride datafield olarak tanıtacağımız alias serisi..
Grid bağladıktan sonra ortaya aşağıdaki gibi bir sonuç çıkar.

Distinct
Nhibernate içinde distinct şu şekilde kullanılır.
[sourcecode language="csharp"]
.Add(Projections.Distinct(Projections.Property("OgrenciId")));
[/sourcecode]
OgrenciId alanı üzerinden distinct yapacağımıız bildiriyoruz.

Örnek uygulama
Yazı dizimizin en başında bahsettiğimiz örnek uygulamaya buradan erişebilirsiniz. Veri tabanı olarak SQLite seçtim.Böylece veritabanı bağlantıları ile uğraşmadan uygulamayı indirir indirirmez çalıştırabileceksiniz.Kodlama VS2008 ortamında c# ile yapıldı.

Böylece Nhibernate yazı dizimizi ana başlıklara değinerek bitirmiş olduk.Vaktimiz olursa ActiveRecord ile alakalı bir yazı yazmayı düşünüyorum.

[sourcecode language="csharp"]
OkulDAONHibernate _dao = new OkulDAONHibernate();
IList liste= _dao.GetOgrenciByAdSoyadHQL("İsmail", "Koç");

...............
public IList GetOgrenciByAdSoyadHQL(string strAd,string strSoyad)
{
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateQuery("select from Ogrenci o where o.Ad=:AD and o.Soyad=:SOYAD")
.SetString("AD", strAd)
.SetString("SOYAD", strSoyad)
.List();
}
[/sourcecode]

Sql
İlla da Sql! Sql’den vazgeçmem diyenler için:
[sourcecode language="csharp"]
OkulDAONHibernate _dao = new OkulDAONHibernate();
IList liste= _dao.GetOgrenciByAdSoyadSQL("İsmail", "Koç");

............................
public IList GetOgrenciByAdSoyadSQL(string strAd, string strSoyad)
{
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateSQLQuery("select * from OGRENCI where Ad=:AD and Soyad=:SOYAD")
.AddEntity(typeof(Ogrenci))
.SetString("AD", strAd)
.SetString("SOYAD", strSoyad)
.List();
}
[/sourcecode]
Hemen iki fark göze çarpmalı
=>CreateQuery metodu yerine CreateSqlQuery metodunu kullandık.
=>CreateSqlQuery metoduna fazladan AddEntity metodunu ekledik.Takdir edersinizki Nhibernate sql cümlesi içerisinde gönderdiğiniz tablo adı/adlarının hangi sınıfa karşı geldiğini bilmez.Bu yüzden sorguda kullanılacak sınıfın Ogrenci olduğunu belirtiyoruz.
“Ben bu yöntemi ‘select * from Ogrenci’ şeklinde değil de “select ad from Ogrenci’ şeklinde kullanmak istiyorum” diyenler olabilir ama bu şekilde kullanım geçersizdir.Zira tablodaki satır tamamen geldiğinde bir sınıfa karşılık gelir.”Sadece iki kolonu çeksin ve bunları da nesnenin o iki propety’sine set etsin” diyebiliriz ama Nhibernate bu yöntemi desteklemiyor.

Expressions
Expression kullanma yöntemi bu üç yöntemden benim tercih ettiğim yöntem...İzlenebilir olması ve içerisinde string ifadeler bulanmaması(select * from ,inner join....) tercih edilmesinin sebeplerinden...
Hemen örneklerimize başlayalım

1)Soyadı “Koç” olan öğrencileri bulalım.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(Expression.Eq("Soyad","Koç"))
.List();
[/sourcecode]
Gördüğünüz gibi burda Expression sınıfını kullanıyoruz.Bu sınıf içinde işimize yarayan bir çok metod bulunuyor.(Expression.Gt,Ge,Lt,Le,In,IsEmpty,Like,InsensitiveLike...).Hemen aklıma gelmişken hatırlatayım veritabanı olarak oracle kullanıyorsak oracle case sensitive olduğu için expressionlar içine verdiğiniz değerlere dikkat etmeliyiz.”KOÇ” ile “koç” biribirinden farklı değelerdir.

2)Adında “a” harfi geçen öğrencileri soyadlarına göre azalan sırada sıralayalım.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(Expression.Like("Ad","%a%"))
.AddOrder(Order.Desc("Soyad"))
.List();
[/sourcecode]

3)Adı “ismail” ya da “taner” olan öğrencileri soyadlarına göre artan sırada sıralayalım.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(
Expression.Or(
Expression.Eq("Ad","İsmail"),
Expression.Eq("Ad","Taner")
)
)
.AddOrder(Order.Asc("Soyad"))
.List();
[/sourcecode]

4)Adı “İsmail” ve soyadı alanı boş olmayan öğrencileri getirelim.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(
Expression.And(
Expression.Eq("Ad","İsmail"),
Expression.IsNotEmpty("Soyad")
)
)
.List();
[/sourcecode]

5)Adı “ismail” olan soyadı “koç” yada “kılıç” olan öğrencileri getirelim.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(Expression.Eq("Ad","İsmail"))
.Add(
Expression.Or(
Expression.Eq("Soyad","Koç"),
Expression.Eq("Soyad","kılıç")
)
)
.List();
[/sourcecode]

Example
Diğer bir yöntemimiz de örnek nesne kullanıp sorgulama yapma yöntemidir.

1)Adı “İsmail” olan öğrencileri çekelim.
[sourcecode language="csharp"]
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
ogr.Ad = "ismail";
...............
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(Example.Create(ogr))
.List();
[/sourcecode]

2)Sınıfı 9B(id=7) olan öğrencileri example kullanarak bulalım.
[sourcecode language="csharp"]
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
Sinif snf = session.CreateCriteria(typeof(Sinif))
.Add(Expression.Eq("SinifId",7))
.List()[0];
..............
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
ogr.Sinif = snf;
..............
return session.CreateCriteria(typeof(Ogrenci))
.Add(Example.Create(ogr))
.CreateCriteria("Sinif")
.Add(Example.Create(ogr.Sinif))
.List();
[/sourcecode]
5)Önce 7B sınıfını getirdik.
8)Sonra bir öğrenci nesnesi oluşturup “Sinif” property’sine getirdiğimiz snf nesnesini atadık.
10)Daha sonra Ogrenci tipinden bir criteria oluşturduk.
12)Sorgumuzun “Sinif ilişkisi” üzerinden olacağını belirttik.
Yani iç içe iki example vermiş olduk.

Bu örnekleri bu şekilde uzatabiliriz.Bir sonraki yazımızda having,count,sum gibi metodları ve subcriteria sınıfını inceleyeğiz.

Load(),Get()
Id’sini bildiğimiz nesneleri çekmek için kullanılır.Criteria oluşturmaya gerek yoktur.
[sourcecode language="csharp"]
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
ogr=(Ogrenci)session.Load(typeof(Ogrenci),242);
ogr=(Ogrenci)session.Get(typeof(Ogrenci),242);
[/sourcecode]
Birinci kullanımda nesnenin veritabanında karşılığı yoksa exception fırlatır.Get metodunu kullandığımızda nesnenin veritabanında karşılığı yoksa metod null değeri döndürür.

Lazy
Lazy kavramına daha sonra değinmeyi planlıyordum ama sonraki örneklerde bolca lazım olacağı için anlaşılması gereken bir kavram.Nhibernate’in işinin aslında nesneler(tablolar) arası ilişkileri yönetmek olduğundan bahsetmiştik.Bir önceki yazının son kısmında yaptığımız örnekte veritabanından bir Okul nesnesi çekmiş onun Siniflar listesinin içine dallanmıştık.Şimdi okul sınfıını çektiğimizde onun yavru kayıtlarını o kayıtların da yavru kayıtlarını çektiğimizi hayal edin.İyi ilişkilendirimiş bir veritabanımız varsa nerdeyse tüm veritabanını çekmeye kalkıyoruz demektir.Öyleyse bu işleme bir yerde dur demeliyiz.Burda “lazy” devreye giriyor.Lazy=true ifadesinin ana kaydın collection’ında kullandığımızda “Bu collection’ı doldurma.İhtiyacım olduğunda getir” demiş oluyoruz.Peki nhibernate bizim bu listeye ihtiyacımız olduğundan nasıl haberdar oluyor:Kod satırında nesneyi yazıp o nesnenin bahsi geçen listesine ulaştığımız an Nhibernate o listeyi bizim için dolduruyor.Aşağıdaki sqlserverprofiler aracı ile çalışan sql cümlelerini inceleyelim.

=>Lazy=false değeri set edilmediği durumda
[sourcecode language="csharp"]
IList liste= _dao.TumOkullariGetir();
[/sourcecode]

Gördüğünüz gibi hem Okul sorgusu hem de Sinif sorgusu çalıştı.

=>Lazy=true değeri set edilmediği durumda
[sourcecode language="csharp"]
IList liste= _dao.TumOkullariGetir();
[/sourcecode]

Sadece okul sorgusu çalıştı.
Gelen sonucu watch edip “Sınıflar” listesini açtığımızda

GetAllOkul metedomuzu tekrar gözden geçirelim.Açtığımız session’ı kapatmadık.Şu şekilde olmalıydı.
[sourcecode language="csharp"]
public IList GetAllOkul()
{
ISession session = _sessionFactory.OpenSession();
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof(Okul));
IList liste = criteria.List();
session.close();
return liste;
}
[/sourcecode]
Kodumuzu bu şekilde değiştirdikten sonra presenter sınıfımızdaki kodumuza geri dönelim.
[sourcecode language="csharp"]
IList liste= _dao.GetAllOkul();
Sinif sinif=liste[0].Siniflar[0];
[/sourcecode]

Üçüncü satıra dikkat edelim.Gelen okulların ilkinin ilk sınıfını almaya çalışıyoruz.Bu arada lazy=true ve session kapatıldı.

Hatırlayacağınız gibi lazy=true ifadesi bize listeye ihtiyacımız olduğu zaman listeyi gidip dolduruyordu.GetAllOkul metodundan çıkıldığı zaman session’ı kapattık.Çok daha sonra Siniflar listesine erişmek istediğimizde açık session olmadığı hatasını aldık.Öyleyse session’ımızın sürekli açık olması gerekiyor.Sesion’ı ve sessionfactory’yi bir yerlerde saklamak gerekiyor.Bunun için bir HTTPModule kullanıyoruz.Bunun için aşağıdaki gibi iki yapı kullanıyoruz.

Önce OKULDAO sınıfının yapıcısında yazdığımız Nhibernate konfigurasyonunu kaldırıyoruz.Çünkü bu nesneden instance alındığında aşağıdaki kod bloğu çalışıyor.Her seferde sessionfactory oluşturuluyor.Bu çok maliyetli bir yaklaşım.Bunun yerine sessionfactory bir defa oluşturulup pekala ASP.Net session’da saklanabilir.
[sourcecode language="csharp"]
private static ISessionFactory _sessionFactory;
public OkulDAONHibernate()
{
Configuration config =new Configuration().Configure();
_sessionFactory = config.BuildSessionFactory();
}
[/sourcecode]
İki sınıfımız bize bu konuda yardımcı olacak: SessionHelper ve NhibernateHttpModule.
[sourcecode language="csharp"]
public class SessionHelper
{
private static ISessionFactory _sessionFactory = null;
private static ISessionFactory SessionFactory
{
get
{
if (_sessionFactory == null)
{
Configuration config = new Configuration().Configure();
_sessionFactory = config.BuildSessionFactory();
if (_sessionFactory == null)
throw new InvalidOperationException("Could not build SessionFactory");
}
return _sessionFactory;
}
}
public static ISession OpenSession()
{
ISession session;
session = SessionFactory.OpenSession();
if (session == null)
throw new InvalidOperationException("Cannot open session");
return session;
}
}
[/sourcecode]
Gördüğünüz gibi _SessionFactory bir kere oluşturulup static bir değişkene atılıyor.
NhibernateHttpModule sınıfı çok önemli o yüzden ayrıntılı incelemenizi tavsiye ederim.
[sourcecode language="csharp"]
public class NHibernateHttpModule : IHttpModule
{
public const string KEY ="_TheSession_";
private static ISession _session;

private void context_BeginRequest(object sender, EventArgs e)
{
HttpApplication application = (HttpApplication)sender;
HttpContext context = application.Context;
context.Items[KEY] = SessionHelper.OpenSession();
}

private void context_EndRequest(object sender, EventArgs e)
{
HttpApplication application = (HttpApplication)sender;
HttpContext context = application.Context;

ISession session = context.Items[KEY] as ISession;
if (session != null && session.IsOpen)
{
try
{
session.Flush();
session.Close();
}
catch { }
}
context.Items[KEY] = null;
}

public static ISession CurrentSession
{
get
{
if (HttpContext.Current == null)
{
if (_session != null)
return _session;

_session = SessionHelper.OpenSession();
return _session;
}
HttpContext currentContext = HttpContext.Current;
ISession session = currentContext.Items[KEY] as ISession;
if (session == null)
{
session = SessionHelper.OpenSession();
currentContext.Items[KEY] = session;
}
return session;
}
}
#region IHttpModule Members
public void Init(HttpApplication context)
{
context.BeginRequest += new EventHandler(context_BeginRequest);
context.EndRequest += new EventHandler(context_EndRequest);
}
[/sourcecode]
59.-60.) Bu iki satır IHttpModule sınıfınından implement ettiğimiz metodlar.Böylece “open session per request” yapımızı kurmuş olacağız.Her istek geldiğinde (11.) SessionHelper yardımı ile Sessionfactory üzerinden bir session açıyoruz.İstek sonlandığında (24.) session’ımızı flush ediyoruz.Böylece arada kalmış, veritabaınına güncellenmemiş nesnelerimiz kalmıyor.
Bu yapının web uygulamamız tarafından kullanılabilmesi için webconfig ayarlarını aşağıdaki gibi değiştiriyoruz.
[sourcecode language="xml"]




[/sourcecode]
Şimdi OkulDAO sınıfımızın son haline göz atalım.
[sourcecode language="csharp"]
public IList GetAllOkul()
{
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
ICriteria criteria = session.CreateCriteria(typeof(Okul));
IList liste = criteria.List();
return liste;
}
[/sourcecode]
Gördüğünüz gibi artık sessionfactory oluşturma session açma,kapatma işlemleriyle biz uğraşmıyoruz.

save(),update(),SaveorUpdate(),SaveorUpdateCopy(),delete()

Save metodunun kullanımına örnek
[sourcecode language="csharp"]
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
ogr.Ad = "taner";
ogr.Soyad = "bozdemir";
session.Save(ogr);
session.Flush();
session.Refresh(ogr);
[/sourcecode]
5.)Nesneyi session’ımıza yolluyoruz.Henüz id alanı set edilmedi.
6.)Session’in içinde yer alan nesne(ler) veritabanına yazılıyor.Burada dikkat etmemiz gereken bir nokta var.Flush metodu sadece ogr nesnesi için çalışmaz.O anda session’da yer alan ve değişikliğe uğramış tüm nesneleri veritabanında güncellemeye çalışır.Daha önce de belirttiğimiz gibi Nhibernate nesneleri id alanalrından tanır.Load ettiği nesneleri session kapanana kadar takip eder.Isdirty diye bir alan üzerinden nesnenin değişikliğe uğrayıp uğramadığını takip eder.
7.)Nesnenin son halini veritabanından alır.veritabanında trigger türü veri üzerinde değişiklik yapacak yapılar bulunuyorsa nesnesinin son halini almak için birebirdir.Şahsen veritabanında stored procedure,function,trigger türü yapıların kullanılmasını pek benimsemiyorum.Bu tür işlemlerin business logic içerisinde gerçekleştirilmesi taraftarıyım.

Update metodunun kullanımına örnek
[sourcecode language="csharp"]
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
session.Load(ogr,242);
ogr.Soyad = "bozdemir";
session.Update(ogr);
session.Flush();
[/sourcecode]
5.)Bu satıra aslında gerek yok çünkü hemen alt satırdaki session.flush() metodu değişen nesneleri belirleyip bunları veritabanında güncelleyecektir.

SaveorUpdate ve SaveorUpdateCopy metodları save ve update metodlarının yerine kullanılır.Eğer nesnenin veritabanında karşılığı varsa(persistent) Nhibernate bu nesneyi günceller.Eğer yeni bir kayıt(Transient) ise nesneyi veri tabanına kaydeder.

[sourcecode language="csharp"]
Ogrenci ogr=new Ogrenci();
session.Load(ogr,242);
ogr.Soyad = "bozdemir";
session.SaveOrUpdateCopy(ogr);
session.Flush();
[/sourcecode]

5.)242 id’li bir kayıt veritabanında varsa güncellenir,kayıt yoksa yeni bir kayıt olarak veritabanına işlenir.SaveorUpdateCopy, SaveorUpdate metodundan farklı olarak kaydettiği nesnenin bir kopyasını geri döndürür.Ayrıca Update ve SaveorUpdate kullanıldığında aynı id değerini taşıyan başka bir nesne session içerisinde yer alıyorsa “different object with the same identifier value” hatası alırız.SaveorUpdateCopy metodu yeni oluşturlan nesnenin tüm durumunu zaten session içerisinde yer alan aynı id’ye sahip nesnenin üzerine giydirir böylece tek nesne haline getirir.Bu yüzden save/update işlemlerinizde SaveorUpdateCopy metodunu kullanmanızı tavsiye ederim.Bu metodun Hibernate’deki karşılığı da bildiğim kadarıyla “merge” metodur.

Şimdi de Asp.net Session ile Nhibernate’i birlikte kullanalım.Presenter sınıfımızı bir anlığına aradan çıkardığımızı,view'in dao'ya direk eriştiğini varsayalım örneğin daha kolay anlaşılabilmesi için...
[sourcecode language="csharp"]
public partial class _Default : System.Web.UI.Page
{
protected void Page_Load(object sender, EventArgs e)
{
if (!IsPostBack)
{
OkulDAONHibernate _dao = new OkulDAONHibernate();
Okul okl = _dao.GetById(1);
okl.Adres += " Türkiye Dünya";
_dao.Update(okl);
Session["okl"] = okl;
}
}
protected void Button1_Click(object sender, EventArgs e)
{
OkulDAONHibernate _dao=new OkulDAONHibernate();
Okul okl = (Okul) Session["okl"];
Sinif snf= okl.Siniflar[0];
snf.SinifAdi = "11D";
_dao.Update(okl);
}
}
[/sourcecode]
8.)Id’si 1 olan okulu getiriyoruz.
9.-10.)Adres alanını güncelliyoruz.
11.)Nesneyi Asp.Net Session’a atıyoruz.
17.)Buton eventi altında nesneyi Asp.Net Session’ınından geri alıyoruz.
18.)Siniflar listesine ulaşıp ilk sınıfı alıyoruz.
19.-20.)O sınıfın adını “11D” olarak güncelliyoruz.

Peki bu kod düzgün çalışır mı?Hemen söyleyelim çalışmaz.
=>Page_Load eventi altında okul nesnemizi veritabanından çekiyoruz.(buraya dikkat! Siniflar listesi lazy=true)
=>Okul nesnemizin adresini güncelliyoruz.
=>Nesneyi Asp.Net Session’a atıyoruz.
=>PageLoad eventi bitiyor ve NhibernateHttpModule içindeki context_EndRequest metodu çalışıyor.
=>Buton eventi başlıyor context_BeginRequest metodu çalışıyor ve yeni bir session açılıyor.
=>18.satırda kapanan session’a ait nesnemizi geri alıyoruz.
=>19.satırda nesnenin lazy olan listesine erişmek isityoruz.Nhibernate devreye girip listeyi bizim için çekmeye kalkıyor ama bu nesnenin listesi kapanan bir session’a ait.Vee çok sevdiğimiz hatamız gene karşımızda: failed to lazily initialize a collection - no session

Bu durumda elimizde üç seçenek var:
=>Listeyi lazy=false yapmak ama bu değişkeni kontrollü kullanmak lazım zira çok büyük listeler performansı dibe çeker.
=>Page Load eventi altında değiştirmek istediğimiz sınıfın ait olduğu okulu değil de “Sinif” nesnesinin kendisini Asp.Net Session içine gömüp aşağıda gerekli değişikliği yapıp güncelleme yaparız.
=>Okul nesnesini Page Load eventi altında session’a atıp Buton event’i altında erişerek o nesneyi id’siyle yeniden veritabanından getirterek sinifları üzerinde işlem yapmak.

[sourcecode language="csharp"]
protected void Button1_Click(object sender, EventArgs e)
{
OkulDAONHibernate _dao=new OkulDAONHibernate();
Okul okl = (Okul) Session["okl"];
okl=_dao.GetById(okl.OkulId);
Sinif snf= okl.Siniflar[0];
snf.SinifAdi = "11Z";
_dao.UpdateSinif(snf);
}
[/sourcecode]

6.)Bu satırda önceki sesssion’a kalan nesnemizi bu sessionda tekrar çekiyoruz.Nhibernate bu işlem için Refresh() metodunu sunuyor.
[sourcecode language="csharp"]
protected void Button1_Click(object sender, EventArgs e)
{
OkulDAONHibernate _dao=new OkulDAONHibernate();
Okul okl = (Okul) Session["okl"];
_dao.RefreshOkul(okl);
Sinif snf= okl.Siniflar[0];
snf.SinifAdi = "11Z";
_dao.UpdateSinif(snf);
}
[/sourcecode]

5.)Bu satırdaki RefreshOkul metodunun içeriği de şöyle
[sourcecode language="csharp"]
public void RefreshOkul(Okul okl)
{
ISession session = NHibernateHttpModule.CurrentSession;
session.Refresh(okl);
}
[/sourcecode]

Şimdi biraz daha kapsamlı bir örnek yapalım.Bir Okul oluşturalım.Ona bağlı iki sınıf ve o sınıflara bağlı birer öğrenci kaydedelim.
[sourcecode language="csharp"]
OkulDAONHibernate _dao = new OkulDAONHibernate();
Okul okl=new Okul();
okl.OkulAdi = "Refet Bele Lisesi";
okl.Adres = "Tuzla/İstanbul";

Sinif snf1=new Sinif();
snf1.Okul = okl;
snf1.SinifAdi = "9A";
Sinif snf2=new Sinif();
snf2.Okul = okl;
snf2.SinifAdi = "9B";

Ogrenci ogr1=new Ogrenci();
ogr1.Ad = "İsmail";
ogr1.Soyad = "Koç";
ogr1.Sinif = snf1;

Ogrenci ogr2 = new Ogrenci();
ogr2.Ad = "Emrah";
ogr2.Soyad ="Bozdağ";
ogr2.Sinif = snf2;

snf1.Ogrenciler.Add(ogr1);
snf2.Ogrenciler.Add(ogr2);
okl.Siniflar.Add(snf1);
okl.Siniflar.Add(snf2);

_dao.Insert(okl);
[/sourcecode]
Üst taraftaki kodda dikkatinizi çekmiş olmalı okul nesnesinin siniflar listesine yeni sinif eklemeden önce o sınıfın okul property’sini set ediyoruz.
[sourcecode language="csharp"]
snf2.Okul = okl;
okl.Siniflar.Add(snf2);
[/sourcecode]

Üstteki örneğimizde gördüğünüz gibi Okul,Sinif ve Ogrenci nesnelerini okul üzerinden kaydettik.Yani ilişkinin en başındaki nokta üzerinden kaydettik.Bir de olaya tersten bakalım:

[sourcecode language="csharp"]
OkulDAONHibernate _dao = new OkulDAONHibernate();
Okul okl=new Okul();
okl.OkulAdi="Beşiktaş Anadolu Lisesi";

Sinif snf=new Sinif();
snf.SinifAdi="7A";
snf.Okul=okl;
okl.Siniflar.Add(snf);
snf.Insert();
[/sourcecode]

Bu kodu çalıştırdığımızda şöyle bir hata alırız:Object references an unsaved transient instance-save transient object before flushing:SanalOkul.Domain.Okul

Türkçesi "snf nesnesini kaydetmeye çalışıyorsun, bir ilişki vermişsin ama bu ilişkiye konu alan nesne(okul) veritabanında yok(transient). Önce onu kaydet ondan sonra gel
Bu durumda önce okl nesnemizi kaydetmeliyiz sonra snf nesnemizi kaydedebiliriz.
[sourcecode="csharp"]
_okulDao.Insert(okl);
_oklDao.Insert(snf);
[/sourcecode]

Aradaki fark anlaşıldı umarım..

Bir yazımızın daha sonuna geldik. Bir sonraki yazımızda expressionlar ve girift sorgular üzerinde yoğunlaşacağız.

Before answering that question, I'd like to add that most of ORM specialists come from eMarketing or PR worlds. As you know I'm a PR. :-)

As PR my answer is: "When I'm doing ORM services, I'm not PR anymore. I don't want to limit our actions portfolio to SEO-friendly press release, online press room, PR campaign,... When I'm offering ORM services, I'm ready to give you advice on how to react to online rumor/attacks with ads, marketing, PR, SEM, legal,... tools. Of course I won't be able to take all the actions on my own. BUT that's not my job as consultant!"

"When you are looking at most of the SEM e-Reputation Management services you rapidly understand that their only focus is ranking/positioning in search engines. They just miss the global idea of Online Reputation Management such as communication opportunities, brand protection, buzz analysis, etc."

All right! SEM is a great tool to manage your online reputation. BUT ORM goes beyond SEM!!!

Bondinho vira na Feira do Açaí

ORM is quite simply, the practice of tracking a group or set of pre-defined keywords about your company, your competitors or just about anything you want, across the entire internet from websites, to newsgroups and across the entire blogosphere... But good ORM is not just tracking everything, a good ORM strategy also needs some type of analysis and yes, some kind of strategy when dealing with unruly statements that you may happen to find.

Not too long ago, the world of ORM was started by the advent of Google Alerts, relevant phrases would be setup and carefully monitored... which I suppose is fine, but then it does not really help if you do nothing about a bad piece of press and if no-one actually monitors this online PR channel then its just another glorified web-type report that ends up in the "file" pile...

Thankfully, due to the natural evolution of the online marketing environment though, a number of well-established marketing companies have thrown a bit more "know-how" behind the aggregation of collecting alerts, and created some great tools for tracking and managing your reputation online. There are a number of tools available, notably Andy Beal's Trackur and local offerings, Brandseye from Quirk and SaidWot from LongTail. They all have a similar offering and allow the added advantage of giving you more than just tracking, which is the strategy and action of dealing with unruly PR on various channels. This all comes with a small price (obviously) and is really well worth the cost too, especially when it comes to the interpretation and strategy behind the Reputation Management tool. As an online marketer myself, I would defintely advocate the usage of one of these professional offerings - you just can't take a chance when it comes to your online reputation.

However, if budget is an issue, or if you would prefer to test the world of Online Reputation Management without spending any money, then there are other ways to manage your own reputation online.

As mentioned there are Google Alerts, which send daily, weekly, or "as it happens" news through - related to keywords and is farily comprehensive, covering everything from mainstream news sites, to entries across the blogosphere. These alerts arrive in your mailbox in the form of an email so the information is readily available.

Now, if Google Alerts are not enough, then you can also setup a simple Online Reputation Monitoring tool by using your Wordpress blog. It's actually a Wordpress Widget plug-in and gives you an opportunity to monitor pretty much any source of content that is provided in RSS feeds called WP-O-Matic. This plug-in automatically creates posts from RSS/Atom feeds that you provide it and organises them into campaigns for you to use and easily interpret too. The plugin has an easy to manage user interface, which features imaging caching, word rewriting to name a few. It also allows you to import your own OPML files, so essentially you can create a tracking campaign across thousands of feeds quite instantly. When it comes to adding the actual feed content, WP-O-matic has both Unix cron and Wordpress cron jobs to make the fetching process simple, or alternatively you can just hit the "fetch" button and manually import the latest posts from the feeds you have specified and collected. It is a very well thought out and well researched plugin, and one you really need to see in action to believe.

So there you have it, ORM in a nutshell, as well as some handy free tools and some very professional options to choose from too.

Introducción

Hoy os introduciré una nueva forma guardar y acceder a nuestros datos a los correspondientes medios de almacenamiento.  Existen multitud de técnicas (DataSet, DataTables, SQL). Estas herramientas sirven para hacernos la vida más facil a la hora de acceder a registros al igual que almacenarlos, de todas las herramientas usadas hoy voy a explicaros brevemente una de ellas y poner un ejemplo de una de las más conocidas (Hibernate).  Día a día os iré introduciendo un poco más en lo que respecta esta maravillosa tecnología que puede ser una  tecnología puente a otro tipo de acceso a datos en un futuro no muy lejano y que será un boom a la hora de desarrollar nuevas aplicaciones.

ORM

Entrando en Hibernate, Hibernate es un ORM  y ¿Qué es un Object Relational Mapping?.

ORM es una especie de traductor que busca solucionar el problema  claramente existente de la diferencia entre los dos modelos usados hoy en día para organizar y manipular datos que son:

-El usado en la memoria nuestro ordenador que sería la orientación a objetos

-Y el usado en nuestras bases de datos que sería el modelo relacional

¿Y porqué si queremos usar objetos en nuestras aplicaciones no nos basamos en bases de datos orientas a objetos?

Aunque existen dichos tipos de datos actualmente la accesibilidad de estas bases de datos es sumamente ineficiente comparadas con las relacionales por eso si queremos simplificar nuestras aplicaciones usar una herramienta ORM puede ser una verdadera ventaja tanto para facilidad de programación como para rendimiento.

¿Cómo logro que se enlacen mis datos a objetos?

El enlace se ha de indicar en un fichero mapeado en algunos casos o vía código en otros siempre dependiendo del ORM que usemos, pero la máquina para poder asociar que ese objeto es esa tabla ha de saber de alguna manera qué tabla mirar. A la asociación la llamaremos mapeo o mapping.

¿Entonces qué es Hibernate y de qué proviene?

Hibernate es una herramienta del tipo ORM que en un principio se creó para la plataforma JAVA aunque también está para .Net conocida como NHibernate.  La forma en la que mapearemos (enlazaremos tablas con objetos) es mediante archivos declarativos XML. Tenemos que destacar que Hibernate como NHibernate son software libre, distribuido bajo términos de la licencia GNU LGPL así que nos facilitará muchísimo el aprendizaje y el probarla.

Por poneros un ejemplo aquí teneis un archivo de mapeo de una clase llamada Tarifa que constaría de un Id y un nombre.

<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<hibernate-mapping xmlns="urn:nhibernate-mapping-2.2" assembly="GestelecomAplicacion" namespace="GestelecomAplicacion">

<class name="Tarifa" table="T_Tarifas">

<id name="idTarifa" column ="idTarifa" type="string" unsaved-value="0">
<generator class="assigned"/>
</id>

<property name="descripcion" column ="descripcion" type ="string" not-null="false"/>

</class>
</hibernate-mapping>

En posteriores días os detallaré las ventajas y desventajas que presenta usar este tipo de programación así como experiencias propias.

Un saludo y ya sabéis si teneis alguna duda o sugerencia aquí estaremos

ORM is quite simply, the practice of tracking a group or set of pre-defined keywords about your company, your competitors or just about anything you want, across the entire internet from websites, to newsgroups and across the entire blogosphere... But good ORM is not just tracking everything, a good ORM strategy also needs some type of analysis and yes, some kind of strategy when dealing with unruly statements that you may happen to find.

Not too long ago, the world of ORM was started by the advent of Google Alerts, relevant phrases would be setup and carefully monitored... which I suppose is fine, but then it does not really help if you do nothing about a bad piece of press and if no-one actually monitors this online PR channel then its just another glorified web-type report that ends up in the "file" pile...

Thankfully, due to the natural evolution of the online marketing environment though, a number of well-established marketing companies have thrown a bit more "know-how" behind the aggregation of collecting alerts, and created some great tools for tracking and managing your reputation online. There are a number of tools available, notably Andy Beal's Trackur and local offerings, Brandseye from Quirk and SaidWot from LongTail. They all have a similar offering and allow the added advantage of giving you more than just tracking, which is the strategy and action of dealing with unruly PR on various channels. This all comes with a small price (obviously) and is really well worth the cost too, especially when it comes to the interpretation and strategy behind the Reputation Management tool. As an online marketer myself, I would defintely advocate the usage of one of these professional offerings - you just can't take a chance when it comes to your online reputation.

However, if budget is an issue, or if you would prefer to test the world of Online Reputation Management without spending any money, then there are other ways to manage your own reputation online.

As mentioned there are Google Alerts, which send daily, weekly, or "as it happens" news through - related to keywords and is farily comprehensive, covering everything from mainstream news sites, to entries across the blogosphere. These alerts arrive in your mailbox in the form of an email so the information is readily available.

Now, if Google Alerts are not enough, then you can also setup a simple Online Reputation Monitoring tool by using your Wordpress blog. It's actually a Wordpress Widget plug-in and gives you an opportunity to monitor pretty much any source of content that is provided in RSS feeds called WP-O-Matic. This plug-in automatically creates posts from RSS/Atom feeds that you provide it and organises them into campaigns for you to use and easily interpret too. The plugin has an easy to manage user interface, which features imaging caching, word rewriting to name a few. It also allows you to import your own OPML files, so essentially you can create a tracking campaign across thousands of feeds quite instantly. When it comes to adding the actual feed content, WP-O-matic has both Unix cron and Wordpress cron jobs to make the fetching process simple, or alternatively you can just hit the "fetch" button and manually import the latest posts from the feeds you have specified and collected. It is a very well thought out and well researched plugin, and one you really need to see in action to believe.

So there you have it, ORM in a nutshell, as well as some handy free tools and some very professional options to choose from too.

Merhaba…Tahminimce bir kaç bölümden oluşacak yazı dizimizde Nhibernate teknolojilerini uygulamalı olarak incelemeye çalışacağız.Fırsat bulabilirsek ActiveRecord’a da değineceğiz. Basitçe bir web uygulaması yapıp Nhibernate’in çalışma mantığını irdeleyeceğiz.Basit uygulama deyince aklınıza sağda solda rastladığımız tercüme makalelerde geçen console uygulamaları gelmesin. Nesneler arasındaki ilişkilerin nasıl düzenlendiğini,performans karşılaştırmaları,sık rastlanan hataların ne anlama geldikleri en önemlisi web uygulaması içinde session yönetimine değineceğiz.

Nhibernate bildiğiniz gibi -en azından benim gözümde- çoktan tarih olmuş relational database management systemlerin yerini alan object relational mapping araçlarından biridir.Javada kullanın Hibernate’in .net için yazılmış şeklidir.Sınıfların bir mapping dosyası ile veritabanında yer alan tabloların alanlarıyla ilişkilendirilmesi mantığına dayanır.Nhibernate’i buradan edinebilirsiniz.Ben Nhibernate 1.2.1.400 versiyonunu kullanıyorum.
Neden Nhibernate?
Çevrenizde “Eski köye yeni adet”,”Ben zaten bu işleri kendi veri sınıfımla yapıyorum,”datatable doldur boşalt! en güzeli..” şeklinde gelecek muhtemel tepkilere verilecek bazı cevaplarımız olmalı.Örneğin bir arkadaşınız “ben bu veriyi datatable ile alırım, içinde dönerek verileri sınıfa yazarım böylece nhibernate’in yapmış olduğu işi yaparım sınııfları da kullanarak OOP yapmış olurum” derse o arkadaşınız muhtemelen ORM’nin sadece O’sunu anlamış aradaki R(relational)’ye hiç dikkat etmemiş.İlişkiler gerçek dünyada olduğu gibi yazılımın da en önemli parçalarından biri…Eğer siz bir ORM aracı kullanmadan OOP mantığını sürdürmek istiyorsanız sınıfları elle doldurmanızın yanısıra aradaki bütün ilişkileri de elle oluşturmanız gerekir.
Uygulamamıza geçmeden önce net olarak anlamamız gereken bazı kavramlar var.Nhibernate ile uygulama geliştirirken bu kavramlarla sık sık karşılaşacağız.

• ISession:Uygulamanız ile veritabanızı arasında ilişki kuran,içinde ADO.Net bağlantısı bulunduran veritabanı işlemlerini, sayesinde gerçekleştirdiğimiz yapı.
• ISessionFactory: Verilen konfigürasyon dosyasını okuyup size Nhibernate session’ları(ISession) oluşturan yapı.
• ITransaction: Session içinde atomik kod blokları(transaction) oluşturmamıza yarayan yapı.
• Persistent Object: Veritabanında karşılığı bulunan ISession içerisinde yaşayan nesnelerimize verilen ad.Örneğin veritabanından çektiğimiz bir ogrenci nesnesi persistent objecttir.Nesnenin o an id alanı doludur.
• Transient Object: Veritabanında karşılığı bulunmayan ISession ile ilişkisi olmayan muhtemelen uygulama tarafından henüz oluşturulan nesnelerimize verilen ad.Nesnenin henüz id değeri atanmamıştır.
• Detached Object: Persistent olan nesnenin bağlı olduğu Session’ın kapanması sonucu oluşan durumdur.Nesnenin id alanı doludur ve muhtemelen veritabanında bir kayıda karşılık gelmektedir.

Burda dikkat etmemiz gereken diğer bir nokta ASP.net Session ile Nhibernate Session kavramlarını karıştırmamamız gerektiğidir.Birbirinden farklı olan bu kavramları ileride beraber kullanacağız.
Uygulama
Ufak ufak uygulamamıza geçip yukarıda bahsetteğimiz konuları kod üzerinde görelim.Uygulamamızı MVP(Model View Presenter) mantığıyla geliştireceğiz.
Bir sanal okul uygulaması geliştirceğiz.Aşağıdaki diagramda da veritabanı tablolarımızın biribirleriyle ilişkilerini görebilirsiniz.İlişkileri kısaca özetlersek;

• Bir okul içinde birden fazla sınıf olabilir.Bir sınıfın bir okulu vardır.


• Bir sınıfın birden fazla öğrencisi olabilir.Bir öğrencinin bir sınıfı vardır.


• Bir öğrencinin birden fazla dersi olabileceği gibi bir dersin birden fazla öğrencisi olabilir.Burda dikkat ederseniz many-to-many ilişki kurmak yerine çapraz tablo kullandık.(n-1 1-n = n-n)

Uygulamamızın Model-View-Presenter yaklaşımı ile geliştireceğiz.Solution içerisinde yer alan projelerimiz şöyle:

SanalOkul: Web uygulamamız SanalOkul.DAO: Nhibernate ile veritabanı erişim yapacağımız proje.Nhibernate'i kullanabilmemiz için aşağıdaki dll'lerin projeye referans olarak eklenmesi gerekir. -->Iesi.Collections.dll -->Castle.DynamicProxy.dll -->log4net.dll -->NHibernate.dll SanalOkul.Domain: Modellerimizin bulunduğu proje SanalOkul.Presenter:Presenter yapısının bulunduğu proje Nhibernate'in web uygulamasında çalışabilmesi için hbm.xml uzantılı mapping dosyalarımızın "Build Action" değerini "embedded resource" yapmamız gerekmektedir.Aksi takdirde Nhibernate ilişkilendirmenizi yapamaz."Unknown entity class" hatası alırsınız.

Şimdi nhibernate konfigurasyon ayarlarımızı set edelim.
Bunun için iki farklı yöntem mevcut.Direk kod içerisinden bu ayarlar set edilebileceği gibi bir xml dosyası üzerinden -ki tavsiye edilen yöntem budur- set edilebiliyor.
[sourcecode language="csharp"]
using System.Collections.Generic;
using NHibernate;
using NHibernate.Cfg;
using SanalOkul.Domain;
namespace SanalOkul.DAO
{
public class OkulDAO:IOkulDao
{
private static ISessionFactory _sessionFactory;
public OkulDAO()
{
Configuration config = new Configuration();
config.SetPro