<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>onze &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/onze/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "onze"</description>
	<pubDate>Sun, 12 Oct 2008 06:37:49 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[11 de Setembro]]></title>
<link>http://blogdodark.wordpress.com/?p=44</link>
<pubDate>Fri, 12 Sep 2008 21:24:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Dark</dc:creator>
<guid>http://blogdodark.pt-br.wordpress.com/2008/09/12/11-de-setembro/</guid>
<description><![CDATA[Assunto atrasado, mas tinha prova na quinta-feira e não deu pra postar nada. Afins, ontem eu estava]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Assunto atrasado, mas tinha prova na quinta-feira e não deu pra postar nada. Afins, ontem eu estava assistindo tudo nos jornais sobre as homenagens aos mortos no atentado terrorista do 11 de setembro ao World Trade Center (WTC para os amigos), e fiquei pensando, depois de decobrir pela milésima vez que o Osama Bin Laden continuava sumido (esse cara é campeão mundial de esconde-esconde, vocês não acham?), que os membros da Al-Qaeda alegam motivos religiosos para desculpar seus atos inhumanos. Não estou qurendo desencadear uma discussão religiosa (até que é boa idéia, anotar isso para posts futuros, mas nada muito fanático.) para descobrir se eles estão certos ou errados, mas apenas perguntar: será que é mesmo por sua crença em Alá que tais pessoas entregam-se a extremismos de tal porte? Uso de exemplo os passageiros do Voô 93, que foi o único a não atingir o alvo, que era supostamente a Casa Branca, simplesmente porque seus passageiros tiveram o senso humando do próximo, e se sacrificaram heroicamente para derrubar o avião não na Casa Branca, mas em um campo da Pensilvânia. Será mesmo que os terrosristas, tão humanos quanto os passageiros, se sacrificariam pelo ideal de salvar uma multidão de pessoas?</p>
<p>Eis A Questão</p>
<p>Resposta nos comentários</p>
<p><a href="http://blogdodark.wordpress.com/files/2008/09/untitled7.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-45" title="untitled7" src="http://blogdodark.wordpress.com/files/2008/09/untitled7.jpg" alt="" width="309" height="100" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Zeitgeist, The Movie]]></title>
<link>http://pelvini.wordpress.com/?p=262</link>
<pubDate>Fri, 12 Sep 2008 00:03:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>Pelvini</dc:creator>
<guid>http://pelvini.pt-br.wordpress.com/2008/09/12/zeitgeist-the-movie/</guid>
<description><![CDATA[Zeitgeist - ou algo como &#8220;Espírito do Tempo&#8221;, em alemão - é um documentário polêmic]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Zeitgeist - ou algo como <em>"Espírito do Tempo"</em>, em alemão - é um documentário polêmico lançado em 2007, que mistura Jesus Cristo, 11/9 e conspirações econômico-bancárias. Produzido por Peter Joseph, Zeitgeist é disponibilizado completo em seu site oficial. Como sou bacana, coloco o endereço do filme, completo, no Google Videos - <a href="http://video.google.com/videoplay?docid=-2282183016528882906" target="_blank">aqui</a>.</p>
<p>Enquanto isso, apenas para atiçar a curiosidade, mando a parte do documentário pertinente ao dia de hoje - motivo principal de eu postar por aqui. A parte 2, <em>"Todo o Mundo é um Palco",</em> fala diretamente sobre como funcionou a suposta conspiração governamental que causou o 11/9. Você pode achar tudo fantástico demais, patético demais, bobo demais. Mas não poderá negar que isso vai te deixar coçando a nuca. Aí vai os primeiros nove minutos da segunda parte, direto do Youtube:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/W_m3O08_1DM'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/W_m3O08_1DM&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Quem me indicou ao Zeitgeist, inclusive o endereço do Google videos aqui postado, foi o Brito lá do <a href="http://gustavo-brito.blogspot.com/" target="_blank">Sinapse com Cafeína</a>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Joc de banderes...]]></title>
<link>http://nonewsgoodnews.wordpress.com/?p=104</link>
<pubDate>Thu, 11 Sep 2008 21:25:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>nonewsgoodnews</dc:creator>
<guid>http://nonewsgoodnews.pt-br.wordpress.com/2008/09/11/joc-de-banderes/</guid>
<description><![CDATA[Vagi per endavant que mai he estat un amant de les banderes. De cap en concret. No em motiven, que ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Vagi per endavant que mai he estat un amant de les banderes. De cap en concret. No em motiven, que voleu que faci! Serà perquè no sóc nacionalista! Tot i que no sé qué és primer, si l'ou o la gallina, com es sol dir. En tot cas, però, sempre he pensat que les úniques banderes que ens poden unir són aquelles que entre tots, a través de la legislació vigent, a través de l'expressió de la voluntat popular, hem decidit que ens representin.  És el cas de la senyera, la bandera catalana de les quatre barres, que sento com a meva perquè entre tots els catalans i catalanes hem decidit que així sigui.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/09/balcon.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-105" style="margin:2px;" title="balcon" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/09/balcon.jpg" alt="" width="188" height="260" /></a>De fet, és la bandera que reconeix l'Estatut de 2006, el vigent, el que estem intentant desenvolupar amb esforç i molta feina, com a símbol nacional oficial. I m'agrada veure, sincerament, com molts ciutadans i ciutadanes, en la celebració de la Diada Nacional de Catalunya, la penjen als seus balcons i terrasses. Em sembla l'expressió de l'orgull de pertànyer a la comunitat catalana, al nostre país. És un símbol de convivència. Però el que no puc comprendre, ni compartir, és l'afany d'alguns per imposar una bandera que ni és legal, ni representa a ningú. Bé, en tot cas no ens representa a tots. I em refereixo a l'estel·lada, que alguns ajuntaments (alguns amb vots socialistes inclosos, quin error més gran!) han decidit penjar per la Diada com a commemoració del centenari del seu naixement.</p>
<p style="text-align:justify;"><!--more-->Em sembla, com deia, un error que divideix i enterboleix la celebració d'una Diada que no és el Dia de la Independència, que ningú no s'enganyi, sinó, com deia en el seu missatge institucional el President de la Generalitat, José Montilla, és la celebració que fem "en record de tots aquells qui han lluitat per les llibertats democràtiques de Catalunya". Ja fossin independentistes, nacionalistes, federalistes (com jo) o simplement bones persones, compromeses amb la seva gent i la seva terra. Em sembla, doncs, que fem un flac favor a la pròpia celebració si barrejem les coses i intentem imposar, de facto, un sentiment i una reivindicació distinta a la que tots podem compartir.</p>
<p style="text-align:justify;">Algú em pot explicar, per exemple, per què en les paredetes que es col·loquen al costat del monument a Rafael de Casanoves, al Carrer Al·lí Bei, no hi ha forma humana de trobar una senyera estatutària per comprar? O un simple pin amb la senyera de tots? Per què? Quina mena de país som, que en un dia com avui, en comptes d'honorar un símbol que ens uneix, ens dediquem a promocionar símbols que només representen a una minoria minoritària? I a sobre -i per desgràcia- amb la complicitat de molts ajuntaments, com deia, que aquests dies han aprovat que l'estel·lada penji del pal de les seves façanes. S'han parat a pensar, per un moment, què pensen la majoria dels seus ciutadans?  Jo, per molt que ho penso, no ho entenc. De veritat, posats a penjar banderes, espero que aquests ajuntaments mostrin la mateixa sensibilitat, per exemple, i penjin la bandera de les Nacions Unides el proper 10 de desembre, en comemorar-se el 60è aniversari de l'aprovació de la Declaració Universal dels Drets Humans.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/09/img_8130_mitja.jpg"><img class="size-full wp-image-106  aligncenter" title="img_8130_mitja" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/09/img_8130_mitja.jpg" alt="" width="400" height="260" /></a><br />
Per sort, el Govern de la Generalitat i el Parlament de Catalunya, no cauen en aquests paranys i tenen molt clar el significat de la Diada i quins són els símbols que ens uneixen i ens fan més forts, i els actes programats aquest any són un bona mostra. Hi ha gent, per contra, que constantment treballa per dividir-nos, en nom de no se sap quines essències o quins valors. En tot cas, jo demano que mentres la voluntat popular no ens faci caminar per la senda de l'independentisme, els meus amics independentistes (que en tinc uns quants) s'abstinguin de fer-nos combregar amb la seva simbologia. Si no, han de tenir clar que estan fent la feina bruta a aquells que volen desprestigiar Catalunya. A aquells reaccionaris de l'altra cantó (els altres nacionalistes) que aprofiten qualsevol excusa per anar contra Catalunya. La pena és que no tothom ho tingui tant clar, tot i no compartir aquest ideal independentista.
</p>
<p style="text-align:justify;">El pitjor en aquesta vida és tenir complexos. <span style="color:#99cc00;"><strong>Votar que NO davant una proposta que divideix la societat catalana, és sempre millor i més raonable que votar que SÍ simplement perquè sembli estar de moda i intentis agradar tothom i no escoltar retrets.</strong> </span>La representació pública és alguna cosa més important que tot això. Quan ets un càrrec públic, representes a tothom i no pots posar la institució al servei d'idees i valors que no són compartits per la majoria i que no tenen cap recolzament legal ni normatiu al darrera. Crec que això és una regla d'or i em sap greu que alguns no hagin tingut el seny necessari per defensar-ho.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Homenatge a Armand Samsó]]></title>
<link>http://ambtuarbucies.wordpress.com/?p=162</link>
<pubDate>Wed, 10 Sep 2008 16:13:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>ambtuarbucies</dc:creator>
<guid>http://ambtuarbucies.pt-br.wordpress.com/2008/09/10/homenatge-a-armand-samso/</guid>
<description><![CDATA[Acte de correllengua a la Porta dels Països Catalans, novembre 2006
Enguany l&#8217;Ajuntament ha t]]></description>
<content:encoded><![CDATA[[caption id="attachment_163" align="alignleft" width="510" caption="Acte de correllengua a la Porta dels Països Catalans, novembre 2006"]<a href="http://ambtuarbucies.files.wordpress.com/2008/09/porta_catalana.jpg"><img class="size-full wp-image-163" title="porta_catalana" src="http://ambtuarbucies.wordpress.com/files/2008/09/porta_catalana.jpg" alt="Acte de correllengua a la porta catalana, novembre 2006" width="510" height="389" /></a>[/caption]
<p>Enguany l'Ajuntament ha tingut la bona pensada de variar el format institucional de l'Onze de Setembre. Amb l'homenatge a Armand Samsó, president de l’Associació Porta dels Països Catalans i veterà activista cultural de la Catalunya Nord que ha dedicat la seva vida a defensar la unitat del nostre país, es farà una acte a les 12 del migdia a la sala de plens amb la presència de tot el consistori i es convida a totes les entitats locals.</p>
<p><em><strong><a href="http://ca.wikipedia.org/wiki/Armand_Sams%C3%B3_i_Gaixet" target="_blank">Armand Samsó i Gaixet</a> </strong>(Salses, Rosselló) Fou deportat al camp de concentració de Dachau pels nazis i pel Govern de Vichy. President de l’<a href="http://www.portadelspaisoscatalans.com" target="_blank">Associació Porta dels Països Catalans</a>, que durant més de 20 anys ha treballat per la construcció a Salses, al costat de l’autopista, d’una porta que simbolitzi l’entrada als Països Catalans. L’any 2003, gràcies a les subscripcions populars i a l’ajut de les institucions catalanes, i a pesar dels entrebancs burocràtics i polítics, es va <a href="http://www.portadelspaisoscatalans.com/videos/samso.avi" target="_blank">inaugurar la porta</a>, una monumental escultura d’Emili Armengol.</em></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La Catalunya que sap on va]]></title>
<link>http://nonewsgoodnews.wordpress.com/?p=35</link>
<pubDate>Mon, 21 Jul 2008 15:06:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>nonewsgoodnews</dc:creator>
<guid>http://nonewsgoodnews.pt-br.wordpress.com/2008/07/21/la-catalunya-que-sap-on-va/</guid>
<description><![CDATA[Ahir es va cloure l&#8217;11è Congrés del Partit dels Socialistes de Catalunya, en el qual vaig po]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/isidremontillamanuela.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-36" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/isidremontillamanuela.jpg?w=300" alt="" width="249" height="160" /></a>Ahir es va cloure <a href="http://www.onzecongrespsc.cat/" target="_blank"><span style="color:#339966;">l'11è Congrés del Partit dels Socialistes de Catalunya</span></a>, en el qual vaig poder participar com a delegat, representant els companys i companyes de l'Agrupació Nord del PSC de L'Hospitalet. La veritat és, que un cop acabat el Congrés, tinc la sensació d'haver assistit a un dels moments amb més intensitat, més transcendència i més importància política de la història recent de Catalunya i del propi PSC. <a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/intervencio-jose-montilla1.pdf"><span style="color:#339966;">La intervenció de cloenda del primer secretari i President de la Generalitat, José Montilla</span>,</a> va donar el to de la importància del moment decisiu que viu Catalunya, amb la negociació del seu nou sistema de finançament. Crec que ahir van quedar les coses una mica més clares, i això és important per la complexitat de les negociacions que vindran les properes setmanes i mesos.</p>
<p style="text-align:justify;">A més, el <a href="http://socialistes.org/" target="_blank"><span style="color:#339966;">PSC</span></a> va fer un gran treball en la projecció de les polítiques que haurem de desenvolupar durant els propers quatre anys, amb la voluntat ferma d'esdevenir en el partit de la majoria, cercant solucions a tots els problemes i neguits dels ciutadans i ciutadanes de Catalunya. Només així ho aconseguirem. Avui, la societat catalana demanda solucions a gran quantitat de problemes. Només qui sigui capaç de trobar-les, proposar-les i convertir-les en realitat, esdevindrà el partit polític preferit per la majoria dels ciutadans i ciutadanes. Aquesta voluntat va cristal·litzar en una carta de presentació, una <a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/principis-psc.pdf"><span style="color:#339966;">Declaració de principis del PSC</span></a><span style="color:#339966;">,</span> que va aprovar el plenari del Congrés, amb una definició acurada i comprensible de qué vol dir ser socialista català.  <!--more--></p>
<p style="text-align:justify;">Realment, aquest Congrés ha estat un magnífic fermall d'or pel 30 anive<a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/congresjo.jpg"><img class="alignright size-medium wp-image-44" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/congresjo.jpg?w=300" alt="" width="261" height="196" /></a>rsari del PSC. Les propostes polítiques i la renovació dels òrgans de direcció, en son la mostra més clara. El PSC ha aconseguit amb aquest seu 11è Congrés la combinació perfecte entre passat, present i futur. Deia Einstein, que a més de ser un reconegut i prestigiós científic, també dedicava temps a la filosofia, que <em>"la diferència entre passat, present i futur és només una il·lusió col·lectiva"</em>. La il·lusió que ahir mostraren els delegats i delegades del PSC, referendant per àmplia majoria les propostes polítiques del partit i la nova direcció. Però al mateix temps hem de ser conscients d'una cosa: que la il·lusió només és útil quan va acompanyada de la realitat. D'això parlava, precisament, el nostre primer secretari. De la necessitat de fer realitat els anhels dels catalans i catalanes.</p>
<p style="text-align:justify;">Per cert, de la nova direcció (que vaig recolzar sense excepcions), més enllà de la necessària i pertinent renovació dels càrrecs principals i la magnífica incorporació, com a President, de l'Isidre Molas, vull destacar quatre noms (sense desmerèixer ningú) que em va fer especial il·lusió que estiguessin inclosos en la llista, per l'amistat i l'estima especial que tinc envers aquestes persones. Un que continua i tres que s'incorporen.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/joan-ferran.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-40" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/joan-ferran.jpg?w=85" alt="" width="85" height="85" /></a><span style="color:#339966;"><strong><span>Joan Ferran, nou Secretari de Relacions Institucionals</span></strong><br />
</span>Per mi, un dels polítics més valents i intel·lectualment més honestos que tenim al PSC, sense cap mena de dubte. Un lluitador i un socialista de pedra picada. Un gran polemista. Un enamorat de la política. Estic molt content que continuï a l'Executiva Nacional. Felicitats Joan!
</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/consol-prados.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-41" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/consol-prados.jpg?w=85" alt="" width="85" height="85" /></a></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#339966;"><strong>Consol Prados, Secretària d'Immigració<br />
</strong></span><span style="color:#000000;">Diputada mataronina al Parlament de Catalunya, treballadora incansable, dona compromesa i molt coneixedora de la matèria de la qual és ara responsable. Mare... millor dit: "madraza". I divertida, molt divertida! Ve del món municipal i això marca. Ho farà molt bé. Té tots els requisits per fer-ho. Felicitats Consol!<br />
</span>
</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/jaume-collboni.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-42" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/jaume-collboni.jpg?w=85" alt="" width="85" height="85" /></a></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#339966;"><strong>Jaume Collboni, Secretari de Programes i Acció Sectorial<br />
</strong></span><span style="color:#000000;">Va ser "jefe" meu al Grup Parlamentari, on fa les funcions de Coordinador. La veritat és que sempre ens vam entendre molt bé. És jove, però té molta història al darrera (UGT, AJEC,...). Estic segur que farà una gran tasca: experiència política i de gestió no li manquen. Per cert: és un magnífic amfitrió i un bon amic. Felicitats Jaume!<br />
</span></p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://nonewsgoodnews.files.wordpress.com/2008/07/laia-bonet.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-43" src="http://nonewsgoodnews.wordpress.com/files/2008/07/laia-bonet.jpg?w=85" alt="" width="85" height="85" /></a><span style="color:#339966;"><strong>Laia Bonet i Rull, Secretària de Desenvolupament Estatutari<br />
</strong></span><span style="color:#000000;">Si l'hagués de definir professionalment diria que és el rigor jurídic en persona. Ara, és la Secretària del Govern de la Generalitat, un càrrec amb molta responsabilitat que està desenvolupant amb la mateixa força que va treballar per ajudar a treure l'Estatut de 2006 endavant. Una bona amiga, discreta i benpensant, que sap escoltar. Felicitats Laia!</span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LOST - S04E11 - Cabin Fever (Links de Download)]]></title>
<link>http://boxfechado.wordpress.com/?p=806</link>
<pubDate>Fri, 09 May 2008 11:20:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caio</dc:creator>
<guid>http://boxfechado.wordpress.com/2008/05/09/lost-s04e11-cabin-fever-links-de-download/</guid>
<description><![CDATA[Leia esta matéria na íntegra em nosso novo endereço:
http://boxfechado.com/lost-s04e11-cabin-feve]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Leia esta matéria na íntegra em nosso novo endereço:</p>
<p><a href="http://boxfechado.com/lost-s04e11-cabin-fever-links-de-download/" target="_self">http://boxfechado.com/lost-s04e11-cabin-fever-links-de-download/</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pesan, Kesan, Harapan di PJJ-UMM]]></title>
<link>http://ariepjjumm.wordpress.com/?p=3</link>
<pubDate>Wed, 07 May 2008 01:56:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>gigiharie</dc:creator>
<guid>http://ariepjjumm.pt-br.wordpress.com/2008/05/07/pesan-kesan-harapan-di-pjj-umm/</guid>
<description><![CDATA[What&#8217;s Up&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;..
Muncul di pikiran saya, mengapa saya mengikuti ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>What's Up.................</p>
<p>Muncul di pikiran saya, mengapa saya mengikuti program Pelatihan Jarak Jauh di Universitas Muhammadiyah Malang ?!?!... Dan jurusan akuntansi lagi, padahal dulu saya tidak begitu bersemangat dengan hal-hal yang berhubungan dengan akuntansi, dan tidak ada basic.<br />
Ada beberapa hal yang membuat saya ingin belajar mulai dari nol atau awal, pertama, saya bisa memanajemen keuangan usaha dengan baik dan teratur. Walaupun hanya teori yang menurut saya masih sulit, tapi saya terus belajar untuk mengerti maksud dari teori yang diberikan. Kedua, dalam beberapa bulan ke depan saya dan teman akan mendirikan usaha kecil di bidang per-kaos-an, jadi saya belajar sedikit demi sedikit bagaimana cara mendirikan usaha kecil yang besar manfaatnya bagi seluruh orang (Walaupun tidak semua orang berpendapat seperti saya). Ketiga, setelah saya mendapatkan ilmu yang cukup untuk membuat suatu program komputer. Saya lulusan SMK swasta di Malang di bidang IT, saya berencana membuat sebuah program komputer akuntansi yang bisa memudahkan user  dalam proses akuntansi, walaupun sederhana saya harap bisa sangat berguna.</p>
<p>Menurut saya, program ini sudah cukup baik hanya ada 1 atau 2 masalah, tapi kesalahan tersebut terasa hilang karena tertutup oleh kehebatan program ini.</p>
<p>Harapan kedepan, diperbaiki kekurangan kekurangan yang ada,</p>
<p>Mungkin sekian tulisan saya ini,</p>
<p>Peace,<br />
Gigih Arie S a.k.a Sedosone</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Confissões de um quase Viramundo]]></title>
<link>http://cotidianorecordable.wordpress.com/?p=77</link>
<pubDate>Mon, 21 Apr 2008 16:53:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>cotidianorecordable</dc:creator>
<guid>http://cotidianorecordable.pt-br.wordpress.com/2008/04/21/confissoes-de-um-quase-viramundo/</guid>
<description><![CDATA[ 
Após o post sobre Ivan, o cantor, recebi inúmeros e-mails com contribuições valiosas de hi]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"> </p>
<p><span style="font-size:10pt;color:#000000;font-family:Verdana;">Após o post sobre Ivan, o cantor, recebi inúmeros e-mails com contribuições valiosas de histórias que tiveram seu desfecho numa linha férrea. Dentre eles, escolhi uma "confissão", que por muito pouco não inaugurou um novo gênero literário.</span></p>
<p><span style="font-size:10pt;color:#000000;font-family:Verdana;">Enquanto lia o relato, lembrei-me da aventura de Geraldo Boaventura antes de tornar-se Viramundo lá em Rio Acima, Minas Gerais.  Nesta confissão não temos um Pingolinha (ainda bem!), mas há algo  muito curioso que perpassa as duas narrativas. Não adiantarei nada por aqui. Para os bons entendedores um pingo é letra.</span></p>
<p><span style="font-size:10pt;color:#000000;font-family:Verdana;">Vamos lá que "evém o trem"!</span></p>
<p> <a href="http://cotidianorecordable.files.wordpress.com/2008/04/fepasa1.jpg"></a></p>
<p style="text-align:center;"><img class="alignnone size-medium wp-image-78 aligncenter" src="http://cotidianorecordable.wordpress.com/files/2008/04/fepasa1.jpg?w=300" alt="" width="300" height="180" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><strong>O trem de ferro</strong></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:left;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Certa vez, ainda quando jovem, morava bem próximo a linha férrea. O interior de São Paulo vivia o auge da produção e comercialização da soja. O grão não apenas predominava no mercado, mas nos fazia despertar, mesmo de olhos abertos, de três em três horas exceto nas madrugadas passava apenas uma única vez. A grande máquina de ferro, “impávida que nem Mohamed Ali”, atravessava a cidade como um grande dragão fumegante.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Quando ouvíamos o “</span><span style="font-size:10pt;color:#000000;font-family:Verdana;">piuí tic</span><span style="font-size:10pt;color:#000000;font-family:Verdana;">-<span>tac tic</span>-<span>tac</span>, <span>piuí tic</span>-<span>tac tic</span>-<span>tac” n</span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">ão importava o que estávamos fazendo, saímos correndo ao encontro daquele monstro que para nós era indestrutível. E olha que por muitas vezes tentamos acabar com ela. Uma das nossas armadilhas mais mirabolantes e criativas foi colocar sabão em mais de 50 metros do trilho para vermos se assim conseguiríamos interrompê-la. Mas nada do que fazíamos era suficiente. Ximbica, como a chamávamos carinhosamente, era indestrutível. No entanto, nunca perdemos a esperança de um dia dominá-la.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Passaram-se os anos. Uns ingressaram no colegial e utilizavam cadernos de 200 folhas, outros já estavam com sua primeira namorada e se sentiam adultos. Mas restavam aqueles que, mesmo em meio a adolescência, tinham um único objetivo: interromper o trem de ferro.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"><span> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Numa tarde qualquer, enquanto o sol caia no poente, voltávamos exaustos para casa depois de nossas brincadeiras na linha férrea. Abruptamente, ao olharmos para o lado, encontramos jogado num canto qualquer um sofá de três lugares. Isso mesmo, um sofá velho e todo empoeirado, cheio de traças e que já servia de acampamento para alguns ratos, vereadores e outros roedores. Sem muita cerimônia, pegamos o sofá e vimos nele a grande chance para pararmos o trem. Nunca tínhamos conseguido algo tão grande e suficientemente pesado para interrompermos a Ximbica que pesava cerca de vinte três toneladas. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Como ainda havia movimento na rua, esperamos escurecer para executarmos nosso plano, que desta vez seria mortal. Os ponteiros do relógio pareciam mais uma criança embalada pelos braços aconchegantes do avô, lentos, não se moviam. A ansiedade aumentava, o coração batia cada vez mais forte. Uns não agüentaram a pressão e desistiram, mas alguns como verdadeiros veteranos de guerra ficaram ali firmes e fortes.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Por volta de vinte e três horas a rua morreu. Os carros já não passavam com tanta freqüência e vimos ali nossa oportunidade porque sabíamos que durante a madrugada o trem passava apenas uma vez. Assim, teríamos tempo de nos escondermos em nossas casas para esperarmos o resultado. Assim foi feito. No grupo inicial, agora estávamos apenas em três pessoas e arrastávamos com nossos braços ainda em formação o sofá para o meio da linha férrea. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Após armarmos o plano, cada um foi para sua casa. De banho tomado e cabelo partido ao meio, debaixo de um cobertor (não me lembro muito bem em que mês estávamos, mas estava bastante frio) ficamos atentos ao que poderia acontecer. Lembro-me de conseguir ficar acordado até 1 hora da manhã e, depois, recordo-me apenas de escutar alguém batendo no portão de casa, que por ser de lata enferrujada fazia grande barulho. Meu pai acordou assustado. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Mais do que depressa pensei que havia dado certo o nosso plano. Finalmente havíamos parado a grande maquina de ferro. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Corri ao encontro de meu pai, mas quando ultrapassava o portão escutei uma voz desconhecida gritar: “chamem uma ambulância, rápido!”. Assustado, mas sem entender, continuei atrás do meu pai. Tomado pelo medo, minhas pernas se encontravam, ritmadas, uma nas outras. O que havia acontecido? Batatinha me disse: “Filho, fique aqui. Vou até a linha férrea”. Do vão do portão, só conseguia ver um pequeno alvoroço de pessoas, alguns carros e luzes vermelhas alternadas a clarões brancos. Depois veio o barulho de uma sirene de ambulância. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Tião Preto, o maquinista, após perceber o choque com o sofá, tentou parar a pesada máquina, mas devido à falta de iluminação só consegui usar os freios de Ximbica metros depois de arrastar o sofá velho. Mas o que havia demais nisso? Ou melhor, quais as razões de tanto alvoroço? Fiquei por alguns minutos pensando até que um dos amigos que ajudara na execução do plano esqueceu a ordem dada pelo pai e caminhou até bem próximo ao acidente. Aproximou-se de seu irmão mais velho, que estava no local para ajudar e mais ainda por curiosidade. Lembro-me bem que seu pai era policial aposentado e estava paraplégico há poucos meses em razão de um confronto com bandidos. Mas esta é outra historia. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Aos poucos conseguia entender o que se passava. Por um minuto fiquei parado, sem piscar os olhos, respiração ofegante e coração saindo pela boca. Não tinha mais como obedecer Batatinha. Saí em disparada e mais vez dei de ombros a uma ordem do meu velho. Quando o meu pai percebeu tentou me segurar pelo pijama, mas já estava ao bem próximo ao acidente. Escutei um de nossos vizinhos, Barrote, lixeiro e corredor da São Silvestre (esta também é outra historia) falando assim: “Achei, achei, achei!”. E com sua luva ergueu um dedo. Isso mesmo, um dedo todo esmigalhado. Alguém gritou: “Tragam um saco com gelo e coloquem o dedo dentro. Quem sabe os medidos possam ainda aproveita-lo”. De repente ouvimos: “Gelo não, gosto de pinga sem gelo”. Mas quem seria a vítima?</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Olhamos para o lado e vimos Onze, um dos bêbados mais famosos da cidade. Vivia de bar em bar como andarilho, um verdadeiro boêmio. Naquela noite, cansado e já encharcado de tanta pinga, resolveu descansar no sofá que havíamos colocado na linha férrea. Encontrava naquele móvel o aconchego para o seu tormento. Deitou confortavelmente no meio da linha férrea e dormiu. Onze, depois daquele acidente, era visto como o único havia conseguido parar a maquina de ferro. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">O maquinista contava que quando teve a visão do homem deitado naquele sofá arrastado pelo caminho, não quis usar o apito ensurdecedor da máquina, pois ele poderia acordar a filha de outro de nossos vizinhos, o Marcos Funileiro. Contava que por inúmeras vezes ele havia ido à FEPASA e ordenado que o trem não apitasse muito forte (esta também é uma outra historia) na porta de sua casa. Deus meu!</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Ouvimos por muitos dias e meses comentários sobre quem havia colocado o sofá nos trilhos do trem. Nunca combinamos nada. Naquela noite bastou olharmos uns para os outros e como se lêssemos os pensamentos uns dos outros deixamos esta confissão sobre os verdadeiros culpados do acontecido.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Verdana;">Ximbica continuou atravessando a cidade por mais alguns anos. Quando passava, parece que dizia “Vou depressa, vou correndo, vou na toda. Que só levo pouca gente,<br />
pouca gente, pouca gente...”. Onze caminhava feliz e continuava de bar em bar. Comemorava, após longos anos sendo achincalhado por amigos de boteco, pois agora tinha 10 dedos.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"> </p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"> </p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Til Death - Raisinette in the Sun - S02E11]]></title>
<link>http://boxfechado.wordpress.com/?p=662</link>
<pubDate>Wed, 16 Apr 2008 23:06:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ana Emílio</dc:creator>
<guid>http://boxfechado.wordpress.com/2008/04/16/til-death-raisinette-in-the-sun-s02e11/</guid>
<description><![CDATA[Seriado que faz graça e crítica ao casamento também vai voltar. Ou você achou que estava tudo ac]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h3>Seriado que faz graça e crítica ao casamento também vai voltar. Ou você achou que estava tudo acabado?</h3>
<p style="text-align:justify;"><span class="lw-text"><strong><img class="alignleft" style="float:left;margin:10px;" src="http://img377.imageshack.us/img377/294/tilldeathvv3.jpg" alt="Til Death" width="220" height="150" /></strong></span></p>
<p style="text-align:justify;">Til Death trata com graça de um tema por vezes polêmico. Aliás, de vários temas polêmicos, todos ligados ao casamento. Não é a toa que se pergunta uma lista de coisas antes de perguntar se os pombinhos aceitam casar ou não.</p>
<p style="text-align:justify;">Aliás, quem assiste esta série pode até mesmo pensar que o termo "pombinhos" dado aos noivos se refere a quantidade de cag***s que eles fazem!!!<!--more--></p>
<p style="text-align:justify;">Tudo isso mesmo depois (ou antes) de responder e se comprometer de que vão ficar juntos na saúde, na doença, na riqueza, na pobreza, até que a morte os separe... E que fique bem claro: até que a morte leve um dos dois, nenhum poderá dormir com outra pessoa!!! O casamento parece tão mais agradável agora... Não?</p>
<p style="text-align:justify;">Agradável mesmo são os episódios desta série, que muitos vão conferir já já, baixando o arquivo através de links que surgem na internet. Comunidades no orkut dedicas a série são um bom exemplo de onde encontrar estes links. Ou mesmo em fóruns criados por fãs dela.</p>
<p style="text-align:justify;">Mas já que citamos o orkut, damos um exemplo vindo de lá: <a title="Til Death - Brasil" href="http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=20792602" target="_blank">Til Death - Brasil</a>. Outra jeito muito usado para se chegar a esses arquivos são os famosos torrents. O site mininova.org é um abrigo gigante de torrents de seriado. Lógico que esta série não poderia ficar de fora.</p>
<p style="text-align:justify;">Outra opção bem comum são os links de arquivos hospedados em servidores como rapidshare e mega-upload. Vár</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">ios desses links são distribuidos também nas comunidades do orkut, ou nos fóruns dedicados à série. Mas vamos ao que interessa.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Episódio:</strong> Raisinette in the Sun - S02E11</p>
<p style="text-align:justify;"><span class="lw-text"><strong>Retorna: </strong>Quarta-feira, 16 de abril, às 20h na FOX</span></p>
<p style="text-align:justify;">
<p><strong>Número de novos episódios: </strong>5</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Onde paramos: </strong>A paz entre Eddie (Brad Garrett) e Joy Stark (Joely Fisher) e seus jovens vizinhos, Steph (Kat Fos­ter) e Jeff Woodcock (Eddie Kaye Thomas), terminou quando Eddie, atuando como diretor no trabalho, suspendeu o insubordinado Jeff.</p>
<p style="text-align:justify;"><a title="Site de relacionamentos para fãs de séries" href="http://www.boxfechado.ning.com" target="_blank"><img class="alignright" style="float:right;" src="http://img291.imageshack.us/img291/962/gifningnq2.gif" alt="" hspace="10" vspace="10" width="206" height="242" align="left" /></a><strong>O que vem por aí: </strong>"Eddie e Joy estão se sentindo mal", disse  co-criador da série, Josh Goldsmith. "Eles não tem muito o que dar a sociedade, então Eddie decide juntar-se ao programa Big Brothers" (no qual voluntários atuam como 'irmãos mais velhos' de crianças sem pais - não confundir com o programa da Globo). Mas quando seu irmão mais novo acaba sendo um homem de meia-idade (J.B. Smoove de <em><strong>Curb Your Enthusiasm</strong></em>), que estava esperando um "irmão mais velho" por 20 anos, Eddie fica irredutível e faz de seu "irmãozinho" seu novo melhor amigo.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Entrando numa fria: </strong>Quando os pais de Eddie (Valerie Harper e Jerry Adler) anunciam que estão se divorciando, Eddie age como uma criança que tem seu lar destruído, mesmo que o divórcio seja uma mera tática para tentar diminuir o custo do seguro-saúde do casal. "Eddie e Joy acabam aprendendo a lição de que casamento é apenas uma pedaço de papel e que são os momentos de amor e romance que realmente contam", diz Goldsmith.</p>
<h6><strong>Fonte: tvguide.com e tv.com</strong></h6>
<p align="center">Ouça nosso podcast especial de março, falando sobre <em><strong>Six Feet Under</strong></em></p>
<p style="text-align:center;">[audio=http://boxfechado.podomatic.com/enclosure/2008-03-29T20_44_58-07_00.mp3]</p>
<p style="text-align:center;">[audio=http://www.mypodcast.com/fsaudio/boxfechado_20080330_0000-202716.mp3]</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[30 Rock - MILF Island - S02E11]]></title>
<link>http://boxfechado.wordpress.com/?p=621</link>
<pubDate>Thu, 10 Apr 2008 11:40:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ana Emílio</dc:creator>
<guid>http://boxfechado.wordpress.com/2008/04/10/30-rock-milf-island-s02e11/</guid>
<description><![CDATA[A série mais querida da crítica volta nesta quinta-feira, com 5 novos episódios.
Uma das comédia]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h3 style="text-align:justify;"><span><strong><em>A série mais querida da crítica volta nesta quinta-feira, com 5 novos episódios.</em><em></em></strong></span></h3>
<p style="text-align:justify;"><span><strong><em><img class="alignleft" style="float:left;margin:10px;" src="http://img412.imageshack.us/img412/305/30rockqn3.png" alt="30 Rock voltou!" /></em></strong></span>Uma das comédias mais bem sucedidas da atualidade se desfez do usual e procurou inspiração fora das <em>sitcoms</em>, recorrendo a atores vindos de programas de variedades e humor.</p>
<p style="text-align:justify;">Como resultado temos Tina Fey (ex-<em><strong>Saturday Night Lives</strong></em>), Alec Baldwin (famoso por ter sido <em>hostess</em> do show aproximadamente um milhão de vezes) e grande elenco.<!--more--></p>
<p style="text-align:justify;">Assim como as outras séries, <strong><em>30 Rock</em></strong> também deu uma paradinha durante a greve dos roteistas. Agora está de volta e o elenco promete <em>rockar</em> você. Para isso, acompanhe os novos episódios.</p>
<p style="text-align:justify;">Indicamos a você uma comunidade do orkut onde você poderá encontrar <em>links </em>de <em>download </em>dos tais episódios nas próximas semanas. Ela se chama <a title="30 Rock Brasil" href="http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=19870253" target="_blank">30 Rock - Brasil</a>, e os <em>links </em>começam a aparecer logo depois que o seriado é transmitido lá nos EUA.</p>
<p style="text-align:justify;">É garantido que você encontre estes <em>links </em>lá pelas 02h da madrugada. Caso contrário, há ainda os servidores de arquivos como <em><strong>rapidshare</strong></em>, <strong><em>mega up-loads</em></strong> e afins. Sem esquecer dos sites de<em> torrents</em>, como o <a href="http://www.mininova.org" target="_blank">mininova.org</a>, que apresenta várias opções de <em>seeders</em>. Mas, vamos ao que interessa:</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Episódio: </strong>MILF Island - S02E11</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Retorno:</strong> Quinta-feira, 10 de abril às 21h  na NBC</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Número de episódios inéditos:</strong> 5</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Onde paramos</strong>: Jack e C.C. (Edie Falco) concordaram terminar, enquanto Liz fez uma desastrosa tentativa de comprar um apartamento.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>O que vem por aí</strong>: A equipe está toda quente e perturbada durante o clímax do atrevido <em>reality show</em> da emissora, "MILF Island." O produtor-executivo Robert Carlock comenta: "Enquanto pedaços do final estão sendo exibidos ao fundo... Jack está tentando descobrir quem falou mal dele em uma entrevista a um jornal e todos se voltam uns contra os outros".</p>
<p style="text-align:justify;"><a title="Site de relacionamentos para fãs de séries" href="http://www.boxfechado.ning.com" target="_blank"><strong><img class="alignleft" style="float:left;" src="http://img291.imageshack.us/img291/962/gifningnq2.gif" alt="" hspace="10" vspace="10" width="206" height="242" align="left" /></strong></a><strong>Dá-lhe Jack</strong>: Jack retoma sua missão desesperada de conquistar o presidente da GE Don Geiss, o que significa voltar a se relacionar com Will Arnett, que atuará como o delicioso rival de Jack, Devin Banks. Um sarcástico <em>plot </em>sobre o ano eleitoral fará com que Jack tente recrutar Tracy como a celebridade que deve representar o Partido Republicano.</p>
<p style="text-align:justify;">Lemon diz: Liz terá dois de seus ex-companheiros de volta em sua vida: Floyd (Jason Sudeikis de <em><strong>Saturday Night Live</strong></em>)  e Dennis (Dean Winters de <strong><em>Beeper King</em></strong>), que dá um jeito de voltar (dessa vez, como um insólito herói local).</p>
<h6 style="text-align:justify;"><strong></strong><strong>Fonte: tvguide.com e tv.com</strong></h6>
<p align="center">Ouça nosso podcast especial de março, falando sobre <em><strong>Six Feet Under</strong></em></p>
<p align="center">[audio=http://www.mypodcast.com/fsaudio/boxfechado_20080330_0000-202716.mp3]</p>
<p align="center">[audio=http://boxfechado.podomatic.com/enclosure/2008-03-29T20_44_58-07_00.mp3]</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Onze ijsberg smelt - John P. Kotter]]></title>
<link>http://desuccesbibliotheek.wordpress.com/?p=108</link>
<pubDate>Wed, 09 Apr 2008 20:02:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>lecram</dc:creator>
<guid>http://desuccesbibliotheek.pt-br.wordpress.com/2008/04/09/onze-ijsberg-smelt-john-p-kotter/</guid>
<description><![CDATA[
Als u Wie heeft mijn kaas gepikt van Spencer Johnson kent, weet u hoe vermakelijk en tegelijk leerz]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://desuccesbibliotheek.files.wordpress.com/2008/04/ijsberg1.gif"><img class="alignnone size-medium wp-image-109" src="http://desuccesbibliotheek.wordpress.com/files/2008/04/ijsberg1.gif" alt="" width="95" height="147" /></a></p>
<p>Als u Wie heeft mijn kaas gepikt van Spencer Johnson kent, weet u hoe vermakelijk en tegelijk leerzaam een goede parabel kan zijn. Dit boek beschrijft de paniek die een kolonie van 286 pinguïns overvalt, als duidelijk wordt dat de gletsjer waarop ze leven op smelten staat. In eerste instantie vertoont elke pinguïn een andere reactie, of komt met zijn eigen oplossing, totdat duidelijk wordt dat <!--more-->samenwerking de enige manier is om de problemen duurzaam het hoofd te bieden.</p>
<p>Dit boek laat op levendige wijze zien hoe je als team of organisatie om kunt gaan met veranderingen en crisissituaties en zo nieuwe kansen kunt creëren. Wat Wie heeft mijn kaas gepikt voor de verandering van het individu is, is Onze ijsberg smelt! voor verandering van groepen, teams en organisaties</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Medium - Lady Killer - S04E11]]></title>
<link>http://boxfechado.wordpress.com/?p=607</link>
<pubDate>Tue, 08 Apr 2008 00:36:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caio</dc:creator>
<guid>http://boxfechado.wordpress.com/2008/04/07/medium-lady-killer-s04e11/</guid>
<description><![CDATA[Previsões, intuição e mediunidade voltam em Medium, série de Patricia Arquette.
Não é preciso ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h3><em><strong>P<span style="color:#000000;">revisões, intuição e mediunidade </span><span style="color:#000000;">voltam em </span></strong></em><strong><span style="color:#000000;">Medium</span></strong><em><strong><span style="color:#000000;">, série de Patricia Arquette.</span></strong></em></h3>
<p style="text-align:justify;"><img class="alignright" style="float:right;margin:10px;" src="http://img228.imageshack.us/img228/8910/mediumup0ix2.jpg" alt="Medium" width="120" height="160" />Não é preciso nenhuma mensagem do além para lembrar os fãs da série <em>Medium</em> que Patricia Arquette está de volta. O episódio que marca o retorno da série após a greve dos roteiristas vem carregado do que o público já se acostumou a ver: suspense de qualidade.</p>
<p style="text-align:justify;">E  para aqueles que não sabem, ver este episódio não é coisa do outro mundo. Basta ir atrás dos links de download. Um bom ponto de partida, como sempre indicamos, é o orkut com suas comunidades de fãs dedicados. Indicamos <a title="Medium (Oficial)" href="http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=1340554" target="_blank">Medium (Oficial)</a> - e não pergunte por que raios a comunidade foi nomeada como "oficial"!!! <!--more--></p>
<p>Há ainda os servidores de arquivos como rapidshare, mega up-loads e afins. Sem esquecer dos sites de torrents, como o <a href="http://www.mininova.org" target="_blank">mininova.org</a>, que apresenta várias opções de <em>seeders</em>. Mas vamos ao que interessa:</p>
<p><strong>Episódio:</strong> Lady Killer - s04e11</p>
<p><strong>Retorno:</strong> 7 de abril, às 22h (NBC)</p>
<p><strong>Número de Episódios Inéditos:</strong> 2 (divulgados até agora)</p>
<p style="text-align:justify;"><a title="Site de relacionamentos para fãs de séries" href="http://www.boxfechado.ning.com" target="_blank"><img class="alignleft" style="float:left;" src="http://img291.imageshack.us/img291/962/gifningnq2.gif" alt="" hspace="10" vspace="10" width="206" height="242" align="left" /></a><strong>Onde paramos:</strong> Uma chocante e brutal conclusão aguarda por Allison e Cynthia no desenvolvimento de um caso não resolvido há mais de dez anos, envolvendo o sequentro e assassinatoas da filha de Cynthia. Enquanto isso, Joe tentar conseguir fundos para uma nova idéia e Bridgette prevê boas coisas para seu pai.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>O que vem por aí:</strong> Enquanto Allison e Scanlon seguem pistas do perigoso "cougar", algo parece indicar que ele também tem responsabilidade pelo assassinato de um jovem. A medium também terá visões sobre Devalos e de que alguém pretende estragar todo o plano.</p>
<p><strong>Participação especial:</strong> Rosanna Arquette (Michelle Todd)</p>
<div>
<div>
<p align="center">Ouça  nosso podcast especial de março, falanso sobre Six Feet Under</p>
<p align="center">[audio=http://boxfechado.podomatic.com/enclosure/2008-03-29T20_44_58-07_00.mp3]</p>
<p align="center">[audio=http://www.mypodcast.com/fsaudio/boxfechado_20080330_0000-202716.mp3]</p>
</div>
</div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Número onze!]]></title>
<link>http://illusionstart.wordpress.com/2007/10/04/numero-onze/</link>
<pubDate>Thu, 04 Oct 2007 16:17:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>Illusion</dc:creator>
<guid>http://illusionstart.pt-br.wordpress.com/2007/10/04/numero-onze/</guid>
<description><![CDATA[


O número 11 na nossa história!

]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h3></h3>
<p><a href="http://illusionstart.wordpress.com/files/2007/10/ny.jpg" title="NY"><img src="http://illusionstart.wordpress.com/files/2007/10/ny.jpg" alt="NY" /></a></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/pEYjuDsjMsY'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/pEYjuDsjMsY&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<h3>O número 11 na nossa história!</h3>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/ZpzEvo3TL3c'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/ZpzEvo3TL3c&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
