In that conversation, Jesse Jackson made a couple of inappropriate comments regarding Barack Obama.

      It seems that Jesse Jackson takes issue with the way that Sen. Obama speaks to the African American population.  He said it made him want to rip off his n--s.  Then later, it was also revealed that he allegedly, also used the other "N"- word. 

       On the view, Elisabeth Hasselback made a comments saying, that she felt it was inappropriate to use that word in private or in public.  Wow, did the other "ladies" of the view take issue with her.

        The focus of tension towards Elisabeth was nothing less than hostile.  Sherri Shephard said, "don't you dare tell me, not to use that word".  She also said to Barbara Walters, "I don't want to hear that word comming out of your mouth".  Sherri said that to her, after Barbara phrased a question to her; about, whether it made a difference whether a white person said the "N"-word or whether another African American said it.  That was harsh Sherri...definately.  Doesn't that feel like a bit of reverse racism; OR IS THAT THE WHOLE POINT?

          When Elisabeth was overcome with emotion, Barbara Walters told her to take a breath and let someone else talk.  It was rude of Barbara and dismissive of the depth of Elisabeth's convictions on the subject.   The balance of conservative/liberal general opinions is off on that show. Topics often feel one sided as opposed to a real collection of multiple views.

          Yes, Elisabeth does talk too much on subjects that she feels strongly about.  Part of that I am sure, is because she is the only "voice" of conservative republicans on the show.  However, I can honestly say, there are days when some of the other co-hosts are guilty of the same thing...dominating the conversations.  Most of the time, I can do without watching The View...it often turns into a circus of people talking over the top of each other.  There seems to be less respect given to each other as time goes on.

       Whoopi started out being calm in my opinion; but, when the others jumped all over Elizabeth like a trampoline...Whoopi got worked up and became short with Elisabeth as she tried to clarify her statements.  She said that Elisabeth, had to understand that black people were hurt by that word because of the history of it...and so, black people now "own" the word and have given the word new meaning.  Many people feel that it is ok...as long as African Americans use the word towards one another...but, no white people have the "right" to use it at all. 

       Basically, the show came across with the impression that the other co-hosts felt that Elizabeth, nor any white people, have a right to be offended by the use of the "N"-word in their presence. 

         In my opinion, it feels like verbal abuse to hear that word; used towards another human being.  I think that is what Elizabeth was trying to convey, that it is almost like visiting a friend who's spouse is verbally abusing them.  By keeping quiet, you feel as if you are condoning such behavior.  By speaking out against people using that word towards another person...Elizabeth stepped on to a racial landmine, that she had no idea existed between her, and her co-hosts.

         Sherri Shephard also said that in her family, the "N"-word was used as a "term of endearment".  Elisabeth's point was, that she had a difficult time understanding why using a word that had such a negative history, as a term of endearment, was a good thing.  I think Elisabeth was getting flustered because of the intensity of the hostility directed at her comments, by her co-hosts.  She wasn't making herself clearly understood.  But, truly, why would someone want to be called a word that, for many people, was connected to a demeaning, violent, hurtful and dismissive way of life in our country's past; and, often present society ?

       I think using words like that, only serves to inflame resentment and violence.  Getting touchy about who uses the word seems ignorant to me.  Why would anyone who respected themselves, want to use the "N"- word as a way of greeting, a term of endearment, or as a way of connecting to another person.  Just knowing that some people use the term as a weapon should inspire African Americans to demand that NO ONE CALL THEM SUCH A NAME...out of a matter of respect. 

        I fail to see how redefining the word gives the word new power.  It is still an ugly word, just because of it's connection to it's former usage.  If someone used that term to refer to anyone in my family then, i would feel that they were demeaning them and attempting to de-value who they are as a person.  

           This conversation on The View, was the equivilent of taking the temperature of our country's race relations...unless we find better ways of communicating what we think and feel...the future is going to be no further along, in healing the hurts in anyone's hearts or minds.  No matter what tone of voice is used with that word...it "feels" like an insult...not a term of endearment! 

วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 31 ฉบับที่ 11084

ตื่นเถิดชาวไทย| Wake up, Thais

บทนำมติชน

การตื่นของคนไทยในเวลานี้ มิใช่แค่การตื่นที่ถือเอาการลืมตาเพื่อมองเห็นสรรพสิ่งต่างๆ หากแต่เป็นการตื่นขึ้นมาจากความหลับใหล ไม่สนใจไยดีต่อความเป็นไปของบ้านเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกตามข้อเสนอของประเทศกัมพูชา มาเป็นการลืมตาและเปิดใจให้กว้างในการรับรู้ "ความจริง" และสำแดงออกอย่างเป็น "น้ำหนึ่งใจเดียวกัน" ว่า อธิปไตยและดินแดนไทยจะต้องหวงแหนและร่วมกันพิทักษ์ปกป้องให้ดีที่สุด เพื่อจะได้ดำรงคงอยู่และตกทอดไปถึงคนรุ่นหลัง

กรณีการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกตามมติของคณะกรรมการมรดกโลกเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมที่ผ่านมา ณ ประเทศแคนาดานั้น ผู้ที่ตื่นแล้วย่อมทราบว่าประเทศไทยโดยนายปองพล อดิเรกสาร ประธานคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก นายนพดล ปัทมะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้ขอให้คณะกรรมการมรดกโลกเลื่อนการพิจารณาออกไปก่อน พร้อมกับแจ้งคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวของศาลปกครองกลางที่ทำให้การลงนามในแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชาของนายนพดลไม่มีผล แต่ก็ไม่เป็นผล นอกจากนี้ยังทราบว่ามีหลายฝ่ายในประเทศไทยได้นำเสนอข้อเท็จจริงและแง่มุมต่างๆ ที่จะทำให้ไทยตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบกัมพูชาและจะนำมาซึ่งการเสียอธิปไตยและดินแดน ขณะเดียวกัน ภาครัฐอันประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงกลาโหม ก็ดูจะไม่นำพาต่อเสียงทักท้วงด้วยความห่วงใยว่าประเทศไทยจะตกที่นั่งลำบากอีกครั้งหนึ่งในยุคสมัยปัจจุบัน

ปัญหาจากการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกปราสาทพระวิหารที่กัมพูชาอ้างได้อย่างเต็มปากและด้วยความภาคภูมิใจว่าเป็นของตนเอง ชาวไทยที่ตื่นแล้วย่อมจะประจักษ์ว่า ประการที่หนึ่ง แม้ว่าสิทธิในการเป็นเจ้าของเขาพระวิหารทั้งไทยและกัมพูชาได้ต่อสู้กันมาในศาลโลกนานถึง 3 ปี กว่าศาลโลกจะตัดสินเมื่อกลางปี 2505 ให้กัมพูชามีอธิปไตยในปราสาทพระวิหาร แต่ไทยก็ยังสงวนสิทธิในการเรียกร้องอธิปไตยกลับคืนในอนาคต เพราะถือว่าแนวเขตสันปันน้ำควรจะเป็นใช้เกณฑ์ในการพิจารณา ไม่ใช่แผนที่ที่ฝรั่งเศสจัดทำขึ้น ประการที่สอง ข้อพิพาทเรื่องเขตแดนไทย-กัมพูชาอันได้แก่ทางขึ้นปราสาทพระวิหาร บริเวณโดยรอบได้มีการทำข้อตกลงเมื่อปี 2543 และจากนั้นการเจรจาระหว่างรัฐมนตรีและระดับข้าราชการของ 2 ประเทศมาตามลำดับ เพื่อจะหาข้อสรุปที่ยอมรับกันได้ทั้ง 2 ฝ่าย แต่จนถึงปัจจุบันก็ยังตกลงกันไม่ได้ ประการที่สาม กัมพูชาได้ตระเตรียมการอย่างดีเพื่อให้ปราสาทพระวิหารได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดก ในขณะที่ไทยไม่ได้มีการดำเนินการใดๆ เกี่ยวกับเขาพระวิหารที่จะเกิดผลดีกับไทยเลย ประการที่สี่ พื้นที่ทับซ้อนในทะเลซึ่งมีก๊าซและน้ำมันคงต้องพิพาทและขัดแย้งกันระหว่างไทยกับกัมพูชาว่า พื้นที่ไหนเป็นของไทยและตรงไหนเป็นของกัมพูชา

การพูดหรือการเขียนของใครก็ตามที่ไม่อยากเห็นคนไทยคลั่งชาติในกรณีปราสาทพระวิหารนั้นอาจจะฟังดูดี แต่ถ้าคนกัมพูชาคลั่งชาติแล้วทำอะไรลงไปในทางที่เกิดผลกระทบกับไทยจะทำอย่างไร สำหรับคนไทยที่ยังหลับอยู่หรือเป็นคนประเภท "นอนหลับไม่รู้ นอนคู้ไม่เห็น" ย่อมไม่รู้ว่าความรักชาติที่ต้องทำมากกว่าการพูดนั้นคืออะไร ทั้งไม่เข้าใจว่าการที่ไทยและกัมพูชาจะได้กรรมสิทธิ์ในปราสาทพระวิหารก็ดี พื้นที่ต่างๆ ก็ดี ควรจะรับรู้ความจริงในมติต่างๆ และรับรู้ความไม่เป็นธรรมที่อาจจะส่งผลร้ายต่ออธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนบริเวณเขาพระวิหาร ซึ่งมีสาเหตุมาจากกัมพูชาต้องการจะเอาเปรียบไทยและดำเนินกลวิธีที่คนไทยไม่รู้เท่าทัน เพราะซื่อเกินไปหรือไม่ก็เห็นแก่ผลประโยชน์

คนไทยทุกภาคส่วนควรจะตื้นขึ้นมา แล้วเปิดหูเปิดตาให้กว้างรับรู้สิ่งที่คนส่วนหนึ่งกำลังหวาดระแวงนักการเมืองและเจ้าหน้าที่รัฐที่ยังทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทั้งๆ ที่อธิปไตยและดินแดนบริเวณปราสาทพระวิหารตกอยู่ในสภาพสุ่มเสี่ยงที่จะตกไปเป็นของกัมพูชาแล้วช่วยกันคิดอ่านหาทางออกเสียแต่วันนี้ เมื่อไม่อาจพึ่งภาครัฐได้ ก็ควรที่ผู้ตื่นแล้วทั้งหลายซึ่งได้ชื่อว่ารักชาติ จะได้สำแดงให้ปรากฏต่อโลกอย่างมีเหตุมีผล เพื่อพิทักษ์สิทธิประโยชน์อันพึงมีพึงได้ของไทยให้ดำรงคงอยู่ เป็นที่น่ายินดีว่าขณะนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วและจะขยายวงออกไปให้กว้างขวางมากยิ่งขึ้น

Every Thais should be alert to what a group of people is cautious of: ignorant politicians and state officers. When it is likely that Cambodia could claim Thai sovereignty and Phrea Vihear surrounding areas. As the state cannot be relied on, those fully aware, who are patriots, should rationally demonstrated to the world to protect our due interests of the Thai state. Currently, it is welcomed that the movement has begun and would expand greatly.

หน้า 2 (Page 2)

Xinhua also reported:

BANGKOK, July 15 (Xinhua) -- At least one soldier of a Thai army patrol squad were injured while the team entered a disputed area near Thai-Cambodia border and hit a land mine near the controversial Preah Vihear Temple on Tuesday afternoon.

Initial investigation said the captain of the squad was injured on the leg during the blast, a source from the Thai army told Xinhua.

Earlier Tuesday, three Thai protestors were arrested by the Cambodia authorities as they were claimed illegally crossed the border into the Preah Vihear Temple. After the arrests, tensions rise on the border as some reports said dozens of Thai armed personels have entered into the Preah Vihear Temple.

According to Thai local news network The Nation, around 40 black uniformed Thai border guards with guns arrived at the temple and scared tourists with their weapons.

Somehow I doubt that this would attract major network coverage in the U.S. with our warped views on what is beautiful. Here is a story from CNN.com on a beauty pageant in Angola for victims of landmines who have lost limbs. Some would call this exploitation based on disability. Some would call it a way to call attention to a scourge that is affecting thousands and thousands of people all around the world.

Though it is certainly not a "freak show" as some have suggested, one's attitude toward the existence of a pageant such as this says a lot about where they are, culturally.

Meaning: I live in the U.S. so my opinion does not matter as much as that of someone in Angola, where people live every day worried about being the victim of, or losing a loved one to, a mine. Therefore, for them, a pageant like this appears different than to my outsider's eyes. To them, the women in this pageant are members of an entire subculture with a voice waiting to be heard, and this is one way for them to speak up.

Besides, in the U.S. there are "beauty pageants" strictly for the blind, for the deaf, and for women in wheelchairs. What makes this any different?

But politics and humanitarian efforts aside, as I have suggested in other postings, I would like to see the day when a woman, in a wheelchair for example, could participate in a pageant alongside women who are not disabled, without it being an issue. I know, however, that this is unlikely, because it seems that the idea of beauty is universally such that it would be hard to judge two people equally when one is missing limbs, or one has limbs that where formed differently than the others. Is the Miss Landmine Angola 2008 Pageant helping bring the world closer to this day or is it just highlighting the seperateness of those with disabilities?

We are quite possibly talking about two very different issues because of the differences in political climate, and culture. What do you think?

PS: I felt a little uncomfortable writing, earnestly, about something as superficial as a "beauty pageant" in the first place, but it fits in with some of the themes I have been trying to develop here at treadmarkz.wordpress.com.

This is a joke.....right?

Favorite color sand?  Occupation: street vendor.

Actually, this would probably get better ratings than the Ms. America Pageant.

Web Site.

November ist der Monat der traurigen Sonntage. Dabei sind es nur zwei, an denen auf dem Kalenderblatt Trauer angesagt ist, der Volkstrauertag und der Totensonntag. Aber nun ist der Monat November ja ein dunkler Monat, regnerisch, stürmisch, ungemütlich, und so sind eigentlich alle Novembersonntage für mich Tage der Tristesse.

Nun ist es dieses Jahr ein wenig anders, der 11.11. hat sich ganz frech auf einen Sonntag geschoben. St. Martin und Karnevals-/Fassenachts-Beginn an einem Sonntag!

Darüber hätte ich nun schreiben wollen. Und dann fiel mir noch ein Gedenktag ein: der 9.11.

Tag der Maueröffnung. Bewegende Monate waren vorangegangen, 1989: Der 17. Juni 1953, der Ungarn-Aufstand, der Mauerbau 1961, der niedergeschlagene Prager Frühling, Solidarność in Polen, das alles ging einem durch den Kopf angesichts der immer intensiver werdenden Montagsdemonstrationen. Ja, die Mauer ist auf, Deutschland ist wieder zusammen, auch wenn wir damals die Chance verpasst haben, auf Augenhöhe einen gemeinsamen Staat zu versuchen, mit dem Besten aus zwei Welten. Doch es wird werden, glaube ich, aber es wird auch brauchen. Geld, Zeit, Geduld.

Das ist aber nur die eine Hälfte vom 9.11. Da ist noch der andere 9.11. Sozusagen der deutsche nine eleven, der 1938 als Reichskristallnacht eine weitere Verschärfung der Judenverfolgung in Nazideutschland bedeutete. Ich glaube, ich kann diesem Gedenktag nicht wirklich gerecht werden, und verweise hier auf die äußert detaillierte Darstellung in Wikipedia. Viele der hier geschilderten Informationen sind auch für mich neu. Ich glaube, das allerwichtigste, was wir tun müssen: Wir dürfen nicht vergessen, wir müssen das Gedenken an das Unrecht und die Opfer bewahren und an die Jüngeren weitergeben, wir dürfen nicht schweigen, wenn wir Unrecht sehen, hören.

Es will nicht so leicht aus den Fingern, jetzt etwas über den 11.11. zu schreiben. Ich versuche es trotzdem. Wer nicht am Rhein aufgewachsen ist, reibt sich die Augen, dass Menschen auf Befehl (sprich um 11:11 Uhr) närrisch werden können. Wäre ich heute am 11.11. am Rhein gewesen, ich glaube, ich wäre hingegangen, hätte mich unter die anderen gemischt, und ich hätte die Heiterkeit und die Ausgelassenheit genossen.

Aber auch die Narren werden von der Vergangenheit eingeholt. Während ich mich am gestrigen Samstag, 10.11.07, noch gewundert hatte, dass die Koblenzer einen Tag zu früh die Session beginnen, erfuhr ich heute nun, warum: Die Entschärfung einer Weltkrieg-II-Fliegerbombe war für heute anberaumt. Ja, wer weiß auf wie vielen Blindgängern wir in der gerade gestarteten Session unsere Narrentänze vollführen, in Unkenntnis einer möglichen Gefahr. Nun sind die letzten Bomben auf Deutschland vor 62 Jahren gefallen. Wie ist es mit den Blindgängern und Landminen in all den Ländern, in denen die Waffen noch nicht so lange schweigen oder immer noch nicht zum Schweigen gekommen sind?

Bevor ich einen Sinn für den 11.11. als Karnevalseröffnung bekam, war für mich der 11.11. als Martinstag viel wichtiger. Ein Martinsumzug mit Laternen, mit Kerzenlaternen, und mit Gesang, "Sonne, Mond und Sterne" und "Ich leuchte mit meiner Laterne", hinter einer dunklen Gestalt auf einem hohen Pferd herlaufen, schließlich stolz wie Oskar ein Weckmännchen mit weißer Tonpfeife in der Hand halten, an einem riesigen Martinsfeuer, in der kalten, dunklen Nacht die Wärme der Glut genießen, Feuerspritzer durch die Luft fliegen sehen. Und dann mit den Freunden durch die Gebäude der Nachbarschaft durchklingeln, an jeder Tür (auf Kölsch) „Hier wohnt ein reicher Mann, der uns was geben kann“ singen, Bonbons abstauben, oder Kaugummis, oder Lakritze. Was es damals halt so gab.

Wer über Martin von Tours mehr erfahren möchte, der clicke mal hier.

Ja, und bis Volkstrauertag und Totensonntag ist noch etwas Zeit. Dazu schreibe ich hier und heute nichts mehr.

Nur soviel: Jede freundliche Geste, die wir uns, den Toten von morgen und übermorgen, erweisen, ist eine Aufmerksamkeit zur rechten Zeit. Und wenn wir uns gegenseitig erzählen, was wir miteinander und mit den Toten von gestern und vorgestern erleben durften, dann bewahren wir das Andenken an diese Menschen lebendig, dann sind diese Menschen auch weiterhin unter uns.

© Ulf Runge, 2007

I wonder how that translates into driving action though...

WARNING: the following video content is graphic and disturbing

Das hier ist übrigens mitnichten keine undifferenzierte Zuschreibung. In diesem Zusammenhang kann doppelte Verneinung aber durchaus Ja meinen.

"Help us to clear up landmines."

WERI foundation 

(Water and Energy Relief International)
Christina Dian Parmionova & Angelina Jolie Pitt

The global landmine crisis is one of the most pervasive problems facing the world today. It is estimated that there are between 45 and 50 million landmines in the ground in at least 70 countries. Landmines reportedly maim or kill 10,000 civilians every year. Those victims that survive endure a lifetime of physical, psychological, and economic hardship.
The global landmine crisis is the most pervasive, solvable, problem facing the world today. Through our activities you can help clear the land in some of the most heavily mine affected countries in the world and ease the physical, psychological and economic hardship faced by landmine survivors and their communities.
In recent years, the international community has made significant progress in addressing the global landmine crisis. An international treaty to ban landmines, known as the Ottawa or Mine Ban Treaty, entered into force on March 1, 1999, faster than any international treaty in history. International and nongovernmental organizations are working with mine-affected countries to establish effective mine awareness campaigns and victim assistance programs. The United Nations is coordinating a global effort to survey the state of landmine contamination in mine-affected countries, and private and public groups are undertaking mine clearance efforts in more countries than ever before. Yet, with all these accomplishments to its credit, the international community continues to face many overwhelming challenges.

08.04.2008: "UNHCR: Flüchtlingsnot bei GoogleEarth"

20.04.2008: "Spruch des Tages"

10.05.2008: "Worldmapper"

14.05.2008: "Warum helfen ???"

26.05.2008: "Miss Landmine 2008"

 Meanwhile, streams are emptying out and being filled with garbage.  Large trucks move through the neighborhood.  You can buy interactive war games in cartridges and disks, pull them down out of cyberspace onto your laptop.  This virus of affluent violence is everywhere.  We've all gone wrong.  Our evenings are filled with action and arcane time-worship, pushing and stuffing fun into the margins of our lives.  We work so we can overeat, horde, and drink alcohol.  God forgives us.

The road winds away into mud.  I want to live in wild time, spacious time.  I am tired of the synthesized violence of clockwork and sequences and schedules: now time for this, now this, next this, next time we'll do better, better luck next time, time for a tune-up; time's up.  That's a wrap.  Time trips me up.

Time to take out the garbage.  Time to minimize the volume of garbage.  Time to compost our waste.  Time to stop wasting time.  Stop making business out of time.  Stop selling time.  Stop.  It's time.  It's time to stop.

Too much sequenced time and I forget how to breathe.  My heart feels pressure, my legs ache, my forehead crunches in overanalysis.

We've used up time.  Nothing left now but empty aluminum, depleted uranium, cultural fusion, anomalies of detritus time.  We're post-mortem adrift among our mangled selves in the reality TV wasteland.  We're worse off than our own excrement. 

Somewhere, a child picks up a landmine.  Somewhere, a young man hangs himself.  Somewhere, a middle-aged black man on death row faces grim time.  A mother grieves.  Another mother grieves.  Bored suburban kids waste time, starving themselves physically and neglecting their bodies.  Their minds have been disserved by their schools and social structures.  Their imaginations, screaming terror, have been forcefully shrunken to fit facts.  In time, they suffer spasms of apathy.  The TV counts time.

Plotting Armageddon, a minister of shrunken humanity, hopeless, preaches stillbirth into his congregation: a list of should nots, thou shalt nots, timelines for shame and rapture.  The Glorious Appearing has been postponed again.  The congregation skulks home with artificial smiles parching their hearts.  At restaurants, they order the Lord's steak: dominion over all creatures.  Dominion devours the Earth, scourging life for some post-life pretend eternal life where all is forgiven.  And hence no need to practice forgiveness in the body.  Dominion.  Defy the bodies.  Gravity must give way to the Rapture.

And the eternal plan is to keep postponing life.  After all, plenty of rewards after we die.  Lived experience, this over-rated being-in-body, is to be vanquished.  Plenty of time here for shame and patience, procrastination and the condemnation of masturbation.  Sex should not be fun, should be utilitarian.  Thou, woman, shalt not orgasm.

Baby is ripped out into the world, wailing in the raw sterility of it all.  Her tiny bare ass is slapped by a latex glove.  Welcome to the world, little shit.  Mom is sewn up and baby's wheeled away to a plastic translucent room made of disinfectant and fluorescent lights.  Small beeps and artificial vents of respiration mark time.  Welcome to the world of marked time.  You're not born to live and die; you're born to build and slave.  Everything is expendable, including you.  Here's a tip: don't start thinking.  All will be well.  Exercise self-control and patience.  Kill germs.

The nurse will wash you up, for starters, with plastic soap and chemical additives.  Your skin will be so shiny!  In the beginning, there was God, and He is a jealous God, so get used to it.  If you're bad, He'll cover you in boils, for starters.  Santa will bring you coal, and God will roast you eternally on it.  So you must keep clean.  Scrub scrub, wipe, scrub, rinse, repress.  Repeat.  Eat, poop, wipe, sleep.  In a few years we'll put you to work building bombs to kill arabs, negroes, japs, indians, wetbacks.  For God and Country.  All rise for the National Anthem.  No questions.  Do this equation.  Wash your hands.  Eat your meat.  Don't masturbate.  Thou shalt not.

If we were aware of being alive, our senses would be offended, feel assaulted by the raw machinery that runs the world.  If we had our consciences intact, capitalism would be indefensible and senseless.  If nature moved us, we would all be depressed as hell.  If we breathed freely, we'd be coming down with even more cancer.  If we moved naturally, passing cars would crush us with their sound waves.  Erosion would startle us.  Filthy water, thick with oily man-made clogs, would be unacceptable.  The repression of natural urges and functions would pain us more.  Eight hour work days and more would hurt us.  If we were conscious, what would we make of our televised media?  Some days I don't even want to answer the phone.

I am here, desperate for some space to grow.  The land has long since been enclosed, and I can feel them coming to scrutinize and appropriate my thoughts.  I don't want higher walls or to be pushed out or to encroach.  I've stopped punching a clock, but the Man measures time in every corner, standardized.  How much longer, I wonder, will I possess my imagination?  The horrifying future looms domestic and clean.

Depois de um looongo e tenebroso verão regado a muita Nova Schin cerveja de quinta (porra, eu tava no Inferno!) e dores de cabeça, seu ex-papa preferido está de volta ao Infernato.

O assunto de hoje é minas! Minas que ficam com minas, e não estou falando de lésbicas! Fiquei muito excitado (no sentido que mais lhe convier imaginar) com um concurso que está rolando no mundo virtual: Miss Landmine, em português (aproveitando meu dom em línguas - sacou o trocadilho?!), Miss Mina Terrestre.

Isso mesmo: um concurso que elege a menos estranha mais bela mulher deformada por uma mina terrestre (não é brincadeira!). Vai se embora um membro, mas ganha-se em sensualidade e tesão.

As minas terrestres são um problema terrível, resultado de várias décadas de guerra civil e de um governo que dá uma de joão-sem-braço (com trocadilho).

Essa mulheres precisam de apoio (literalmente), então resolvi divulgar no blog para que vocês dêem uma mãozinha (no sentido que mais lhes convier, lógico).

Alguns pré-requisitos pra ser a Miss Mina Terreste (vamos por partes!):

• Não basta ter sido atingida por uma mina, tem que ser bonita e estar inteirona (no sentido figurado);
• Não abrir as pernas (quando tiver) pra qualquer um;
• Não precisa ter peitos enormes, mas sempre ajuda, né?

Veja as concorrentes aqui. Eu estou torcendo pela Miss Cuanza Sul.

Nota: Estou ansiosamente esperando pelo concurso Miss Deformação Congênita, Miss Nanismo, Miss Hidrocefalia e Miss Estrabismo. Não que eu curta uma bizarrice, mas não que eu não curta. Ah, pros diabos! Eu curto!

Fonte da notícia: Yahoo! Notícias - Falta uma perna, sobra coragem.